Imam Ahmad : 25885

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ سُحَيْمٍ عَنْ أُمَيَّةَ بِنْتِ أَبِي الصَّلْتِ عَنِ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي غِفَارٍ وَقَدْ سَمَّاهَا لِي قَالَتْ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نِسْوَةٍ مِنْ بَنِي غِفَارٍ فَقُلْنَا لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَرَدْنَا أَنْ نَخْرُجَ مَعَكَ إِلَى وَجْهِكَ هَذَا وَهُوَ يَسِيرُ إِلَى خَيْبَرَ فَنُدَاوِيَ الْجَرْحَى وَنُعِينَ الْمُسْلِمِينَ بِمَا اسْتَطَعْنَا فَقَالَ عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ قَالَتْ فَخَرَجْنَا مَعَهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةً فَأَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حَقِيبَةِ رَحْلِهِ قَالَتْ فَوَاللَّهِ لَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الصُّبْحِ فَأَنَاخَ وَنَزَلْتُ عَنْ حَقِيبَةِ رَحْلِهِ وَإِذَا بِهَا دَمٌ مِنِّي فَكَانَتْ أَوَّلَ حَيْضَةٍ حِضْتُهَا قَالَتْ فَتَقَبَّضْتُ إِلَى النَّاقَةِ وَاسْتَحْيَيْتُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بِي وَرَأَى الدَّمَ قَالَ مَا لَكِ لَعَلَّكِ نَفِسْتِ قَالَتْ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَصْلِحِي مِنْ نَفْسِكِ وَخُذِي إِنَاءً مِنْ مَاءٍ فَاطْرَحِي فِيهِ مِلْحًا ثُمَّ اغْسِلِي مَا أَصَابَ الْحَقِيبَةَ مِنْ الدَّمِ ثُمَّ عُودِي لِمَرْكَبِكِ قَالَتْ فَلَمَّا فَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ رَضَخَ لَنَا مِنْ الْفَيْءِ وَأَخَذَ هَذِهِ الْقِلَادَةَ الَّتِي تَرَيْنَ فِي عُنُقِي فَأَعْطَانِيهَا وَجَعَلَهَا بِيَدِهِ فِي عُنُقِي فَوَاللَّهِ لَا تُفَارِقُنِي أَبَدًا قَالَ وَكَانَتْ فِي عُنُقِهَا حَتَّى مَاتَتْ ثُمَّ أَوْصَتْ أَنْ تُدْفَنَ مَعَهَا فَكَانَتْ لَا تَطْهُرُ مِنْ حَيْضَةٍ إِلَّا جَعَلَتْ فِي طَهُورِهَا مِلْحًا وَأَوْصَتْ أَنْ يُجْعَلَ فِي غُسْلِهَا حِينَ مَاتَتْ

O n’à dito [o Ja’qub] o n’à dito [me poæ] da [Muhammad bin Ishaq] o l’à dito, o m’à dito [o Sulaiman bin Suhaim] da [Umayyah bint Abu Shalt] da [unna dònna] da Bani Ghifar, o m’à mensunou o seu nomme con quarchedun o l’ea o gh'à dito: «O Rasulullah, de fæto voemmo combatte l'ea co-o scignoo inte sta guæra – à quelli tempi o l'ea in sciô seu cammin pe Khaibar –, coscì che poeimo cuâ i ferii e aggiuttemmo i mossulmen quante poeimo». Dapeu o l'à dito: «Che Allah o ve benedixe». Dapeu semmo anæti con lê, à quelli tempi l'ea unna figgetta ch'a l'ea solo che cresciua, donca o Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam o m'à portou in sciâ seu scheña into seu sacco de provixon'. A dònna a l’à dito: «Pe Allah, o Rasulullah o l’é desceiso à l’arba, dapeu o seu cammello o l’à ruggiou e anche mi son sciortio da-o sacco de provixoin». All'improvviso gh'é stæto do sangue da mi e ò avuo e menstruaçioin pe-a primma vòtta. Dapeu ò tiou in sciô cammello perché m’ea vergognoso, quande o Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam o l’à visto quello ch’o m’ea avvegnuo e o l’à visto do sangue, o l’à dito: «Cöse t’é avvegnuo, t’æ solo che avuo o periodo?» Mi ò respòsto: «Sì». O l’à dito: ‘Nettâ a vòstra menstruaçion e piggiâ un reçipiente d’ægua, dapeu metteghe o sâ e lavâ o sangue ch’o l’arriva in sciô sacco de fornitua, dapeu anâ torna in çimma’. A dònna a l’à dito: ‘Quande o Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam o l’à conquistou Khaibar, o l’à distribuio o Fai’ – o bottin da guæra – à niatri, o l’à dapeu piggiou o collâ ch’o vedde in sciô mæ còllo, o m’à dæto questo e o m’à misso in sciô còllo. Pe Allah, a collaña a no saià mai separâ da mi». O Salomon o l’à dito: «A collaña a l’é arrestâ con lê fin a-a seu mòrte, e o l’à vosciuo che a foise seppellia con lê». E a no l'é pua da-e seu menstruaçioin se a no â purifica co-o sâ, donca o l'à giurou de lavâla co-o sâ quand'a saià mòrta».