حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ الْعَطَّارُ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ مَرْوَانَ كَتَبَ إِلَيْهِ يَسْأَلُهُ عَنْ أَشْيَاءَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ عُرْوَةُ سَلَامٌ عَلَيْكَ فَإِنِّي أَحْمَدُ إِلَيْكَ اللَّهَ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّكَ كَتَبْتَ إِلَيَّ تَسْأَلُنِي عَنْ أَشْيَاءَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ أَنَّهُمْ بَيْنَمَا هُمْ ظُهْرًا فِي بَيْتِهِمْ وَلَيْسَ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ إِلَّا ابْنَتَاهُ عَائِشَةُ وَأَسْمَاءُ إِذَا هُمْ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ وَكَانَ لَا يُخْطِئُهُ يَوْمًا أَنْ يَأْتِيَ بَيْتَ أَبِي بَكْرٍ أَوَّلَ النَّهَارِ وَآخِرَهُ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ جَاءَ ظُهْرًا فَقَالَ مَا جَاءَ بِكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِلَّا أَمْرٌ حَدَثَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِمْ الْبَيْتَ قَالَ لِأَبِي بَكْرٍ أَخْرِجْ مَنْ عِنْدَكَ فَقَالَ لَيْسَ عَلَيْكَ عَيْنٌ إِنَّمَا هُمَا ابْنَتَايَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ أَذِنَ لِي بِالْخُرُوجِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ الصَّحَابَةَ قَالَ الصَّحَابَةَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خُذْ إِحْدَى الرَّاحِلَتَيْنِ وَهُمَا الرَّاحِلَتَانِ اللَّتَانِ كَانَ يَعْلِفُ أَبُو بَكْرٍ يُعِدُّهُمَا لِلْخُرُوجِ إِذَا أُذِنَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَاهُ أَبُو بَكْرٍ إِحْدَى الرَّاحِلَتَيْنِ فَقَالَ خُذْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَارْكَبْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَخَذْتُهَا بِالثَّمَنِ

Esan digu [Abdus Shamad bin Abdul Warits] esan zuen; esan digu [Aban Al Atthar] esan zuen; esan digu [Hisyam bin Urwah] [Urwah] Abdul Malik bin Marwanek gutun bat idatzi ziola zerbaiti buruz galdetuz, eta gero Urwahek gutun bat idatzi zion; 'Bakea izan dadila zurekin, egia esan Allah goraipatzen dut bera baino jainkorik ez duzun zuretzat, amma ba'ad. Gutun bat idatzi didazulako, zerbaiti buruz galdetuz, gero hadith hori aipatu du'. Urwah esan zuen; ' [Aishah] jakinarazi zuen eguerdiko otoitzak egiten ari zirela euren etxean, inor ez zegoen Abu Bakrrekin bere alaba izan ezik. Aisyah eta Asma'. Eguerdiko egunsentia hurbildu zenean, sallallaahu'alaihi wa sallam Profeta jarraitu zuten. Normalean ez zen Abu Bakr-en etxera etortzen arratsaldean goiz eta amaieran. Abu Bakr ikusi zuenean, eguerdian etorri zen. dio; «Ez zara etorri, o Nabiyallah, zerbait garrantzitsua ez bada». Etxean ezagutu zituenean, Abu Bakr-i esan zion: «Bidali zurekin dagoen jendea kanpora». dio; — Ez al duzu ikusten bi hauek nire alabak direla? esan zuen: "Izan ere, Allah Azzawajallak Medinara joateko baimena eman dit". Abu Bakr esan zuen; 'O Allahren mezularia, lagunak behar dituzu?' esan zuen: 'Beharrezkoa da'. Abu Bakr esan zuen; 'Hartu nire gameluetako bat'. Biak Abu Bakr-ek Medinara joateko prestatu zituen gamelu otzanak ziren, sallallaahu'alaihi wa sallam profetari baimena eman bazion. Orduan Abu Bakrrek bere gameluetako bat eman zion. dio; «Har ezazu, o Allahren mezularia! Eta ibiltzen da'. Beraz, sallallaahu'alaihi wa sallam profetak esan zuen: "Benetan estimatu dut -gamelua-".