Imam Ahmad : 24592
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ الْعَطَّارُ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ مَرْوَانَ كَتَبَ إِلَيْهِ يَسْأَلُهُ عَنْ أَشْيَاءَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ عُرْوَةُ سَلَامٌ عَلَيْكَ فَإِنِّي أَحْمَدُ إِلَيْكَ اللَّهَ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّكَ كَتَبْتَ إِلَيَّ تَسْأَلُنِي عَنْ أَشْيَاءَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ أَنَّهُمْ بَيْنَمَا هُمْ ظُهْرًا فِي بَيْتِهِمْ وَلَيْسَ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ إِلَّا ابْنَتَاهُ عَائِشَةُ وَأَسْمَاءُ إِذَا هُمْ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ وَكَانَ لَا يُخْطِئُهُ يَوْمًا أَنْ يَأْتِيَ بَيْتَ أَبِي بَكْرٍ أَوَّلَ النَّهَارِ وَآخِرَهُ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ جَاءَ ظُهْرًا فَقَالَ مَا جَاءَ بِكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِلَّا أَمْرٌ حَدَثَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِمْ الْبَيْتَ قَالَ لِأَبِي بَكْرٍ أَخْرِجْ مَنْ عِنْدَكَ فَقَالَ لَيْسَ عَلَيْكَ عَيْنٌ إِنَّمَا هُمَا ابْنَتَايَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ أَذِنَ لِي بِالْخُرُوجِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ الصَّحَابَةَ قَالَ الصَّحَابَةَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خُذْ إِحْدَى الرَّاحِلَتَيْنِ وَهُمَا الرَّاحِلَتَانِ اللَّتَانِ كَانَ يَعْلِفُ أَبُو بَكْرٍ يُعِدُّهُمَا لِلْخُرُوجِ إِذَا أُذِنَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَاهُ أَبُو بَكْرٍ إِحْدَى الرَّاحِلَتَيْنِ فَقَالَ خُذْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَارْكَبْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَخَذْتُهَا بِالثَّمَنِ
T’eh er n’insh dooin [Abdus Shamad bin Abdul Warits] dy dooyrt eh; t’eh er n’insh dooin [Aban Al Atthar] dy dooyrt eh; t’eh er ghra rhyn [Hysyam bin Urwah] veih [Urwah] dy row Abdul Malik bin Marwan er scrieu lieh-littagh da dy ghoaill rish red erbee, as eisht s’cosoylagh dy row Urwah er scrieu lieh-littagh da; 'Dy row yn shee erriu, dy firrinagh ta mee cur booise da Allah son shiuish nagh vel dooinney erbee erbee agh Eshyn, amma ba'ad. Son s'cosoylagh dy row oo er scrieu lieh-littagh dou, goaill rish red erbee, eisht v'eh er n'yannoo rish y hadith shen'. Dooyrt Urwah; ' [Aishah] v'er n'insh dy row ad jannoo padjeryn mean-laa ayns nyn thie, cha row dooinney erbee marish Abu Bakr agh e voir. Aisyah as Asma'. As tra v'eh er-gerrey da'n ghrian, haink ad er-gerrey da'n Prophet. Cha row eh ry-akin dy row eh er jeet gys thie Abu Bakr t'er n'gholl shaghey as ec jerrey y laa. As tra honnick Abu Bakr eh, haink eh ec y traa t'ayn. T’eh gra; 'Cha jig oo, O Nabiyallah, mannagh vel red erbee p'oor'. As tra haink eh gys thie, dooyrt eh rish Abu Bakr: 'Shegin da'n pobble ta mayrt'. T’eh gra; 'Nagh vel oo fakin dy vel ny daa ghooinney shoh my niartyn?' 'Sy stayd shen, ta'n Chiarn Azzawajalla er choyrt lhiam dy gholl gys Medina'. Dooyrt Abu Bakr; 'O Phadeyr Allah, vel feme ayd er caraid?' dooyrt eh: 'T'eh ry-hoi'. Dooyrt Abu Bakr; 'Gow un jeh my chamel'. Va'n daa elley camellyn tame va Abu Bakr er n'yannoo aarloo dy gholl gys Medina, my v'eh er ny choyrt permission da'n Prophet. As hug Abu Bakr da un jeh e chamellyn. T’eh gra; 'Gow eh, O Phadeyr Allah! As markiagh eh'. As dooyrt y Prophet: 'Dy firrinagh ta mee er n'yannoo -y chamel-'.