Hak Allah atas hamba adalah menyembah-nya tanpa menyekutukan-nya, dan hak hamba atas Allah adalah tidak disiksa jika tidak menyekutukan-nya

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ حَدَّثَهُ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا رَدِيفُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ إِلَّا آخِرَةُ الرَّحْلِ فَقَالَ يَا مُعَاذُ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذُ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذُ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا قَالَ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذُ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ فَهَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْ حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ عَنْ مُعَاذٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ أَوْ مِثْلَهُ حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُعَاذٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ إِلَّا آخِرَةُ الرَّحْلِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ

Абдулла надад аавын тухай хэлсэн гэж хэлсэн. Бидэнд ['Аффан] хэлсэн, бидэнд [Хамам] хэлсэн, [Муадз бин Жабал] түүнд хэлсэн гэж [Анас] бидэнд [Котада] хэлсэн, тэр хэлэв; Нэг удаа, би Расулуллахтай хамт явж байхад, бид хоёрын хооронд тээврийн хэрэгслийн төгсгөлөөс өөр газар байхгүй байсан тул тэр хэлэв. — Ай Муадз! Би хариулсан; Тийм ээ, Ай Аллахын Элч! Дараа нь тэр хэсэг алхаж, хэлэв; Сайн уу Муадз!' Би хариулсан; Тийм ээ, Ай Аллахын Элч! Дараа нь тэр хэсэг алхаж, хэлэв; Сайн уу Муадз!' Би хариулсан; Тийм ээ, Ай Аллахын Элч! Дараа нь тэр хэсэг алхаж, хэлэв; Сайн уу Муадз!' Би хариулсан; Тийм ээ, Ай Аллахын Элч! Бошиглогч (саллаллаху алейхи уасаллам): "Аллах хүмүүст ямар эрхтэй вэ?" Би хариулсан; Аллах болон түүний элч нар илүү сайн мэддэг. Бошиглогч (саллаллаху алейхи уасаллам) хэлэхдээ: "Хүмүүсийн дээрх Аллахын эрх бол тэд Түүнд мөргөж, Түүнтэй юуг ч нөхөрлөхгүй байх үүрэгтэй" гэжээ. Дараа нь тэр хэсэг алхаж, хэлэв; Сайн уу Муадз!' Би хариулсан; Тийм ээ, Ай Аллахын Элч! Расулуллах (саллаллаху алейхи уасаллам) "Хэрэв тэд үүнийг хийвэл хүмүүс Аллахын өмнө ямар эрхтэй болох вэ?" Би хариулсан; Аллах болон түүний элч нар илүү сайн мэддэг. Бошиглогч (саллаллаху алейхи уасаллам): "Аллах тэднийг тамлахгүй" гэж хэлсэн. "Абдулла надад хэлсэн, миний аав [Худба бин Холид] бидэнд [Хамам] хэлсэн, [Котада] -аас [Анас] [Му'аз бин Жабал] -аас Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ээс хэлсэн бололтой. Бидэнд хэлсэн 'Абдулла надад аав минь хэлсэн гэж хэлсэн [Бахз] бидэнд [Хаммам] [Котада]-аас [Му'адз бин Жабал] хэлэв; Би нэг удаа Бошиглогчийг (саллаллаху алейхи уасаллам) бид хоёрын хооронд үүрч явсан тул тээврийн хэрэгслийн төгсгөлөөс өөр зай байхгүй байв. Тэрээр үүнтэй төстэй хадисийг дурдсан.