Nabi berkhutbah di Mina setelah Idul Adha, menasihati umat agar berpegang pada Al-Qur’an dan sunnah

इमाम अहमद : 19512

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا قُرَّةُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ سِيرِينَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ وَعَنْ رَجُلٍ آخَرَ وَهُوَ فِي نَفْسِي أَفْضَلُ مِنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ قَالَ غَيْرُ أَبِي عَنْ يَحْيَى فِي هَذَا الْحَدِيثِ أُفَضِّلُ فِي نَفْسِي حُمَيْدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ النَّاسَ بِمِنًى فَقَالَ أَلَا تَدْرُونَ أَيُّ يَوْمٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ فَقَالَ أَلَيْسَ بِيَوْمِ النَّحْرِ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ أَيُّ بَلَدٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَلَيْسَ بِالْبَلْدَةِ قُلْنَا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ وَأَبْشَارَكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ لِيُبَلِّغْ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ فَإِنَّهُ رُبَّ مُبَلِّغٍ يُبَلِّغُهُ مَنْ هُوَ أَوْعَى لَهُ مِنْهُ فَكَانَ كَذَلِكَ وَقَالَ لَا تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ حَرْقِ ابْنِ الْحَضْرَمِيِّ حَرَّقَهُ جَارِيَةُ بْنُ قُدَامَةَ قَالَ أَشْرَفُوا عَلَى أَبِي بَكْرَةَ فَقَالُوا هَذَا أَبُو بَكْرَةَ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَحَدَّثَتْنِي أُمِّي أَنَّ أَبَا بَكْرَةَ قَالَ لَوْ دَخَلُوا عَلَيَّ مَا بَهَشْتُ إِلَيْهِمْ بِقَصَبَةٍ

हे आम्हाला [यह्या बिन सईद] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: हे आम्हाला [कुर्राह] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: हे आम्हाला [मुहम्मद, म्हणजेच इब्न सिरिन] यांनी [अब्दुर्रहमान बिन अबू बक्रह] यांच्याकडून सांगितले, एका दुसऱ्या व्यक्तीकडून—माझ्या मते तो अब्दुर्रहमान बिन अबू बक्रहपेक्षा अधिक विश्वासार्ह आहे—[अबू बक्रह] यांनी म्हटले: अब्दुल्ला म्हणाले: – माझ्या वडिलांव्यतिरिक्त इतर कोणी या हदीसबाबत याह्यांकडून सांगितले, तरीही मला हुमैद बिन अब्दुर्रहमान यांचा अहवाल अधिक पसंतीचा वाटतो – की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी मीना येथे लोकांसमोर एक उपदेश दिला आणि ते म्हणाले: "तुम्हाला माहीत आहे का आजचा दिवस कोणता आहे?" आम्ही सर्वांनी उत्तर दिले; "अल्लाह आणि त्यांचा प्रेषित चांगले जाणतात." अबू बक्रा पुढे म्हणाले; "मग पैगंबर, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, शांत राहिले, त्यामुळे आम्हाला वाटले की ते दुसऱ्या दिवसाचे नाव घेतील. मग तो म्हणाला: 'हा बलिदानाचा दिवस नाही का?' आम्ही उत्तर दिले: 'होय, नक्कीच.' मग त्याने पुन्हा विचारले: 'ही कोणती जमीन आहे?' आम्ही उत्तर दिले: 'अल्लाह आणि त्याचा प्रेषित यांनाच चांगले माहित आहे.' तो म्हणाला: 'ही पवित्र भूमी नाही का?' आम्ही उत्तर दिले: 'होय, हे अल्लाहचे प्रेषित.' त्यांनी म्हटले: "खरोखरच, तुमचे रक्त, तुमची संपत्ती, तुमचा सन्मान आणि तुमची प्रतिष्ठा पवित्र आहेत, जसे हा तुमचा दिवस पवित्र आहे, या तुमच्या महिन्यात आणि या तुमच्या भूमीत. लक्षात ठेवा; मी हे तुम्हाला पोहोचवले नाही का?" आम्ही उत्तर दिले, "होय." त्यांनी म्हटले, "अल्लाहो, साक्षी दे, आणि येथे उपस्थित असलेल्यांनी हे अनुपस्थित असलेल्यांपर्यंत पोहोचवावे, कारण कदाचित हे पोहोचवणारा हे त्यापेक्षा जास्त जाणणाऱ्यापर्यंत पोहोचवत असेल; असंच होतं. आणि मी गेल्यानंतर एकमेकांविरुद्ध युद्ध करून पुनः अविश्वासात परत जाऊ नका." जेव्हा इब्न हदरामीचे दहन झाले, आणि ज्याने त्याला आग लावली ती जारियाह बिन कुदामाह होती, त्याने म्हटले: "अबू बक्रह यांचा सन्मान करा." त्यांनी म्हटले: "ही आहेत अबू बक्रह." मग अब्दुर्रहमान म्हणाले: "माझ्या आईने मला सांगितले की अबू बक्रह म्हणाले: 'काश ते माझ्याकडे आले असते, तर मी त्यांना फांदीने अभिवादन केले नसते.'"