इमाम अहमद (الامام احمد) - 26363 हदीस
हदीस
इमाम अहमद : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } وَإِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ فَلَمْ يُنْكِرُوهُ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابِهِ
[अब्दुल्ला बिन नुमैर] यांनी आम्हाला सांगितले की: [इस्माईल] यांनी [कैस] यांच्याकडून आम्हाला कळवले, ज्यांनी म्हटले: [अबू बक्र] उभे राहिले, त्यांनी अल्लाहची स्तुती केली आणि त्याची महिमा केली, आणि म्हणाले: 'हे लोकहो, तुम्ही हा आयत वाचता: "अरे विश्वासू लोकांनो, स्वतःचे रक्षण करा; मार्गदर्शित झाल्यावर भटकलेले तुम्हाला कधीच हानी पोहोचवू शकणार नाहीत." (सूरह अल-माइदा, आयत 105). आणि खरंच, आम्ही अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले: 'खरोखरच, जर लोक एखाद्या वाईट गोष्टीचे साक्षीदार झाले आणि त्याचा निषेध केला नाही, तर अल्लाह लवकरच सर्वांवर शिक्षा घालणार आहे.'
हदीस
इमाम अहमद : 2
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرِي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ قَالَ مِسْعَرٌ وَيُصَلِّي وَقَالَ سُفْيَانُ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا غَفَرَ لَهُ
आम्हाला [वकी'] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: आम्हाला [मिस्'अर] आणि [सुफ्यान] यांनी [उथमान इब्न अल-मुघीरा अल-थकाफी] यांच्याकडून, त्यांनी [अली इब्न रबी'अ अल-वलाबी] यांच्याकडून, त्यांनी [अस्मा बिन्त अल-हकाम अल-फजारी] यांच्याकडून, त्यांनी [अली] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: "जर मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून एखादी हदीस ऐकली, तर अल्लाह मला त्याचा जेवढा लाभ घ्यायचा असेल तेवढा देतो. आणि जर दुसऱ्या कोणी ती माझ्यापर्यंत पोहोचवली, तर मी त्याला शपथ घ्यायला सांगतो; जर त्याने शपथ घेतली, तर मी ती स्वीकारतो." खरंच, अबू बक्र यांनी मला सांगितले, आणि हे खरे आहे की [अबू बक्र] यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले: "कोणताही माणूस पाप करतो, मग वुजू करतो आणि ते परिपूर्ण करतो, -मिस्'अर म्हणाले: -"मग तो नमाज अदा करतो," तर सुफ्यान म्हणाले: "मग तो दोन रकात नमाज अदा करतो आणि अल्लाहकडे क्षमा मागतो, परंतु निश्चितच अल्लाह त्याचा पाप क्षमा करील."
हदीस
इमाम अहमद : 3
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ
हे आम्हाला ['अमरु बिन मुहम्मद अबू सा'द, ज्यांना अल-अंकोजी म्हणून ओळखले जाते] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले; आम्हाला [इस्राईल] यांनी [अबू इशाक] यांच्याकडून [अल-बरा बिन 'अज़िब] यांच्याकडून सांगितले की: अबू बक्र यांनी 'अज़िब कडून तेरा दिरहम देऊन एक काठी विकत घेतली. अल-बरा म्हणाले: मग अबू बक्र यांनी 'अज़िब यांना सांगितले: "अल-बरा यांना माझ्या घरी घेऊन जाण्यास सांगा." मग 'अज़ीब म्हणाला: "नाही, जोपर्यंत तुम्ही आम्हाला ते सांगत नाही की जेव्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) तुमच्यासोबत बाहेर गेले होते तेव्हा तुम्ही काय केले." त्यांनी सांगितले: तर [अबू बक्र] म्हणाले: "आम्ही रात्री चालत निघालो आणि प्रवास करताना दिवस-रात्र आपली गती वाढवली; जेव्हा आम्ही झुहरच्या वेळी पोहोचलो आणि सूर्य सरळ डोक्यावर होता, मी आमच्या भोवताल पाहिले की कुठेतरी सावली आहे का; काही क्षणांनी मला एक मोठा दगड दिसला आणि मी त्याच्याकडे गेलो, आणि त्या दगडाच्या सावलीने झाकलेली एक छोटीशी आत वळलेली खाच होती. म्हणून मी ते ठिकाण स्वच्छ केले आणि पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्यासाठी एक चामड्याचा कंबळ पसरला, मग मी म्हणालो; "अल्लाहचे प्रेषित, पडा." म्हणून तो पडला. मग मी बाहेर जाऊन पाहिले की कुणी आमचा शोध घेत आहे का. अचानक मला एक तरुण बकरीचा गवळी दिसला. मी त्याला विचारले, "अरे तरुणा, तू कोणाचा आहेस?" त्याने उत्तर दिले, "कुरैशमधील एका माणसाचा," आणि त्याने त्याचे नाव घेतले, जे मी ओळखले. मी पुन्हा विचारले, "तुझ्या बकऱ्या दूध देतात का?" त्याने उत्तर दिले, 'होय.' मी पुन्हा विचारले, 'माझ्यासाठी थोडे दूध काढून द्याल का?' त्याने उत्तर दिले, 'होय.' मग मी त्याला सांगितले की त्याने त्याची एक बकरी धरून तिचे थन आणि स्वतःच्या तळहातांवरील धूळ स्वच्छ करावी. मी तोंडावर कापडाचे आवरण असलेली एक चामड्याची पाणी-थैली आणली, मग त्याने माझ्यासाठी थोडे दूध काढले आणि मी त्या चामड्याच्या पिशवीत पाणी ओतले जेणेकरून तळ खूप गरम होणार नाही. मग मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे त्यांना पाणी पाजवण्यासाठी गेलो, आणि तेव्हाच ते झोपेतून जागे झाले होते; मी म्हटले: 'अरे अल्लाहचे प्रेषित, पियें.' तो प्यायला लागला जोपर्यंत मला दिलासा मिळाला, मग मी म्हणालो, "आता आपण निघू का?" मग आम्ही निघालो, तेव्हा लोक शोध घेत होते, आणि त्यापैकी कोणीही आम्हाला शोधू शकले नाही, फक्त घोड्यावर बसलेला सुरक़ा बिन मालिक बिन जुशूम आम्हाला शोधून काढू शकला. मी म्हणालो, "हे अल्लाहचे प्रेषित, जो माणूस आमचा पाठलाग करतोय तो आम्हाला गाठून घेईल." पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी उत्तर दिले: "दु:खी होऊ नकोस; खरोखरच, अल्लाह आमच्यासोबत आहे." जेव्हा सुराका आमच्याजवळ आला—सुमारे भाला फेकण्याच्या अंतरावर, किंवा दोन, किंवा तीन—मी म्हणालो: "हे अल्लाहचे प्रेषित, जो माणूस आमचा पाठलाग करतोय तो आम्हाला गाठून टाकेल," आणि मी रडत होतो. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विचारले: "तू का रडतोस?" मी उत्तर दिले: "अल्लाहच्या शपथाने, मी स्वतःच्या भीतीने रडत नाही, तर मी तुमच्यासाठी घाबरून रडत आहे." मग अल्लाहचे दूत (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी प्रार्थना केली: "आम्ही त्याला (सुराकाहला) तुझ्या इच्छेवर सोपवतो." त्यानंतर सुराकाहच्या घोड्याचे पाय आणि उदर कठीण जमिनीत घसरले, आणि तो त्यातून उडी मारून खाली पडला आणि म्हणाला: 'हे मुहम्मद, मला ठाऊक आहे की हे तुमचेच कृत्य आहे, म्हणून अल्लाहकडे प्रार्थना करा की मला घडलेल्या या परिस्थितीतून वाचवा. अल्लाहची शपथ, मी तुमची खबर माझ्या मागे तुमचा शोध घेणाऱ्या लोकांपासून गुप्त ठेवीन, आणि हा माझ्याकडे असलेला चामड्याचा बाणांचा तुरा आहे; त्यातून काही बाण घ्या, कारण तुम्ही या ठिकाणी आणि तिथे माझ्या उंटांशी आणि बोकड्यांशी भेटाल; त्यामुळे तुमच्या गरजांसाठी त्यातून घ्या." अबू बक्र बोलतच राहिले, आणि अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची कृपा आणि शांती असो, म्हणाले: "मला त्यांची गरज नाही." मग अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची कृपा आणि शांती असो, त्यांच्यासाठी प्रार्थना केली, आणि सुराकाला (त्यावर आलेल्या संकटापासून) सुटका मिळाली आणि तो आपल्या सोबतींकडे परतला. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी माझ्यासोबत प्रवास सुरू ठेवला; जेव्हा आम्ही मदीनामध्ये पोहोचलो, तेव्हा लोकांनी आमचे स्वागत केले आणि रस्त्यांवर व छतांवर जमले; नोकर आणि मुले घाईघाईने बाहेर आले, म्हणत: 'अल्लाहु अकबर, पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आले आहेत; मुहम्मद आले आहेत.' लोक त्यापैकी कोणाच्या घरी त्याला राहायला हवे यावर वाद करू लागले, तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले: "आज रात्री मी बानी नाजारच्या घरी राहीन, जे अब्दुल मुत्तलिब यांच्या काकांचे कुल आहे, त्यांच्या सन्मानासाठी," आणि मग दुसऱ्या दिवशी सकाळी त्यांनी आज्ञेनुसार प्रस्थान केले. बर्रा बिन अजीब म्हणाले: "आमच्याकडे आलेल्या पहिले मुहाजिरांपैकी मुशाब बिन उमैर (बनी अब्दुद्दारचे सदस्य), नंतर इब्न उम्मी मक्तूम (बनी फहरीचा अंध व्यक्ती), आणि त्यानंतर उमर बिन अल-खत्ताब वीस सवार पुरुषांसह आले." आम्ही विचारले: "रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी काय केले?" त्याने उत्तर दिले, 'तो माझ्या मागे आहे.' मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) अबू बक्र यांच्या सोबत आले. बर्रा म्हणाले, 'पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आले नव्हते (मदीनामध्ये) तोपर्यंत मी आल-मुफासशलमधील अनेक सूरा हृदयांत उतरवल्या होत्या.' इस्त्राईल म्हणाले: "बार्रो बानी हरीथह येथील अंसार पंगडातील एक साथी होता."
हदीस
इमाम अहमद : 4
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ إِسْرَائِيلُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ يُثَيْعٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ بِبَرَاءَةٌ لِأَهْلِ مَكَّةَ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إِلَى مُدَّتِهِ وَاللَّهُ بَرِيءٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ قَالَ فَسَارَ بِهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الْحَقْهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَبَلِّغْهَا أَنْتَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ بَكَى قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدَثَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ مَا حَدَثَ فِيكَ إِلَّا خَيْرٌ وَلَكِنْ أُمِرْتُ أَنْ لَا يُبَلِّغَهُ إِلَّا أَنَا أَوْ رَجُلٌ مِنِّي
आम्हाला [वकी'] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: [इस्राईल] म्हणाले: [अबू इशाक] म्हणाले: [ज़ैद बिन युतसई'] यांच्याकडून, [अबू बक्र] यांच्याकडून की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी त्यांना मक्काच्या लोकांपासून बहिष्कार जाहीर करण्यासाठी पाठवले; 'या वर्षा नंतर कोणताही बहुदेववादी हज करू नये, कोणीही नग्न अवस्थेत तवाफ करू नये, आणि मुसलमान व्यतिरिक्त कोणीही स्वर्गात प्रवेश करू शकणार नाही; ज्याच्याकडे पैगंबर (स.) सोबत करार आहे, त्याचा करार संपेल तोपर्यंत तो लागू राहील, आणि अल्लाह व त्याचा पैगंबर बहुदेववाद्यांपासून स्वतःला वेगळे करतात.' यजीद म्हणाला: 'मग तो तीन पुरुषांसह निघाला.' मग त्याने अलीला सांगितले: "त्याच्या मागे जा आणि अबू बक्रला माझ्याकडे परत आण, आणि हा संदेश तुझ्या माध्यमातून पोहोचव." तर त्याने तसे केले. त्याने सांगितले: जेव्हा अबू बक्र (रझीअल्लाहु अन्हु) पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे आले, तेव्हा ते रडले आणि विचारले: "अल्लाहच्या प्रेषिता, माझ्याबद्दल काही घडले आहे का?" त्यांनी उत्तर दिले: "तुम्हाला फक्त चांगलेच झाले आहे, परंतु मला आदेश देण्यात आला आहे की हा संदेश मी किंवा माझ्या साथीदारांपैकी कोणीच देणार नाही."
हदीस
इमाम अहमद : 5
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَوْسَطَ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَامِي هَذَا عَامَ الْأَوَّلِ وَبَكَى أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ أَوْ قَالَ الْعَافِيَةَ فَلَمْ يُؤْتَ أَحَدٌ قَطُّ بَعْدَ الْيَقِينِ أَفْضَلَ مِنْ الْعَافِيَةِ أَوْ الْمُعَافَاةِ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا إِخْوَانًا كَمَا أَمَرَكُمْ اللَّهُ تَعَالَى
हे आम्हाला [मुहम्मद बिन जाफर] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [शुबाह] यांनी [यजीद बिन खुमैर] यांच्याकडून, [सुलेम बिन आमिर] यांच्याकडून, [औसाथ] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी सांगितले: [अबू बक्र] यांनी आम्हाला एक प्रवचन दिले आणि म्हणाले: "पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम पहिल्या वर्षी या ठिकाणी उभे होते." मग अबू बक्र रडले आणि म्हणाले: 'अल्लाहकडून अल-मुआफात (क्षमा) किंवा, जसे त्यांनी सांगितले, अल-आफियाह (सुरक्षा) मागा, कारण ईमानानंतर अल-आफियाह किंवा अल-मुआफातपेक्षा अधिक प्रतिष्ठित काहीही कोणालाही देण्यात आलेले नाही; सत्यवादी व्हा, कारण सत्यनिष्ठा धर्मपरायणतेसोबत असते, आणि दोन्ही स्वर्गात आहेत, आणि खोट्यापासून दूर राहा, कारण खोटेपणा वाईटासोबत असतो, आणि दोघेही नरकात असतात; आणि एकमेकांवर ईर्ष्या किंवा द्वेष बाळगू नका, नातेसंबंध तोडू नका किंवा एकमेकांपासून दूर होऊ नका, तर परमप्रभू अल्लाहने आज्ञा केल्याप्रमाणे भाऊ व्हा."
हदीस
इमाम अहमद : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ حِينَ ذَكَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي هَذَا الْقَيْظِ عَامَ الْأَوَّلِ سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْيَقِينَ فِي الْآخِرَةِ وَالْأُولَى
आम्हाला [अब्दुर्रहमान बिन महदी] आणि [अबू 'आमिर] यांनी सांगितले, दोघांनीही म्हटले: आम्हाला [जुहैर, म्हणजेच इब्न मुहम्मद] यांनी [अब्दुल्ला, म्हणजेच इब्न मुहम्मद बिन 'अकिल] यांच्याकडून, त्यांनी [मुआध्झ बिन रिफा'अह बिन राफी' अल-अंसारी] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून, [रिफा'अह बिन राफी'] यांनी सांगितले की: मी [अबू बक्र अल-सिद्दीक] यांना पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या मिमबरावरून प्रवचन देताना ऐकले, मग त्यांनी म्हटले; "मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना म्हणताना ऐकले," आणि अबू बक्र यांनी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांचे नाव घेतल्यावर रडले, मग त्यांनी रडणे थांबवून म्हटले; 'मी पहिल्या वर्षी अशाच कडक उन्हाच्या दिवशी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले: "अल्लाहकडे क्षमा, परलोक आणि या जगात सुरक्षा व निश्चितता मागा."'
हदीस
इमाम अहमद : 7
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السِّوَاكُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ
आम्हाला [अबू कामिल] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [हम्माद, म्हणजेच इब्न सलामाह] यांनी [इब्न अबू 'अतीक] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून, [अबू बक्र] यांच्याकडून सांगितले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी म्हटले: "सीवक तोंडाची स्वच्छता करणारा आहे आणि तो अल्लाहला प्रिय आहे."
हदीस
इमाम अहमद : 8
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا
आम्हाला [हशिम बिन अल-कासिम] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [अल-लायथ] यांनी सांगितले, म्हणाले: मला [यजीद बिन अबू हबीब] यांनी [अबुल खैर] यांच्याकडून, त्यांच्याकडून [अब्दुल्ला बिन 'अमर] यांच्याकडून, त्यांच्याकडून [अबू बक्र अस-सिद्दीक] यांच्याकडून सांगितले की त्यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हटले: "मला अशी दुआ शिकवा जी मी माझ्या नमाजमध्ये मागू शकतो," त्यांनी उत्तर दिले: "पठण करा: 'ऐ अल्लाह, मी स्वतःवर खूप अन्याय केला आहे, आणि पाप क्षमा करणारा तूच आहेस; त्यामुळे तुझ्या क्षमाशीलतेने मला क्षमा कर आणि माझ्यावर दया कर, कारण तू सर्वात क्षमाशील, सर्वात दयाळू आहेस'" "(अल्लाहे, मी स्वतःवर मोठे अन्याय केले आहेत, आणि पाप क्षमा करणारा तूच आहेस; म्हणून माझ्या पापांना तुझ्या क्षमादानने क्षमा कर आणि माझ्यावर दया कर, कारण तू सर्वात क्षमाशील, सर्वात दयाळू आहेस)." [युनूस] म्हणाले: "कबीरा (मोठे)", [हसन अल-आश'अब] यांनी आम्हाला [इब्न लाहि'आह] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी सांगितले: त्याने म्हटले: "कबीरा (मोठे)."
हदीस
इमाम अहमद : 9
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكَ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمْ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَدَعُ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهِ إِلَّا صَنَعْتُهُ
आम्हाला [अब्दुर्रज़्झाक] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: आम्हाला [मअमर] यांनी [अज़-जुहरी] यांच्याकडून, [उरवा] यांच्याकडून, [आयशा] यांच्याकडून सांगितले की फातिमा आणि अल-अब्बास अबू बक्र यांच्याकडे गेले; दोघेही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या वारशातील आपला हिस्सा मागितत होते, त्या वेळी त्यांनी फदाकच्या लढाईतील त्यांची जमीन आणि खैबरच्या लढाईतील त्यांचा हिस्सा मागितला, तेव्हा [अबू बक्र] यांनी त्यांना सांगितले: 'खरोखरच, मी पैगंबर (स.) यांना म्हणताना ऐकले आहे: "आमच्यावर वारसाहक्क लागू होत नाही; आम्ही जे संपत्ती मागे सोडतो ती दान आहे; मुहम्मद (स.) यांच्या कुटुंबाने फक्त या संपत्तीतूनच खावे."' "अल्लाहच्या शपथे, मी पैगंबर (स.) यांनी केलेले कोणतेही काम सोडणार नाही; उलट मी ते नक्कीच करीन."
हदीस
इमाम अहमद : 10
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ الْحَارِثِ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ عَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَمْ تُؤْتَوْا شَيْئًا بَعْدَ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ مِثْلَ الْعَافِيَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ
आम्हाला [अबू अब्दुर्रहमान अल-मुक्री] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: आम्हाला [हैवाह बिन शुरैह] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: मी [अब्दुल मलिक बिन अल-हारिथ] यांना म्हणताना ऐकले: खरोखरच, [अबू हुरैरा] म्हणाले; मी [अबू बक्र अस-सिद्दीक] यांना या उपदेशमंचावरून म्हणताना ऐकले; मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना, ज्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, पहिल्या वर्षाच्या या दिवशी म्हणताना ऐकले, मग अबू बक्र त्यांच्या उपदेशामुळे इतके भावूक झाले की ते रडू लागले, मग म्हणाले; मी अल्लाहचा प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले: "तुम्हाला 'अल-अफिया' (सुरक्षा) या प्रामाणिक शब्दांनंतर (अधिक मोलाचे) काहीही देण्यात आलेले नाही, म्हणून अल्लाहकडे अल-अफिया मागा."
हदीस
इमाम अहमद : 11
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا
हे आम्हाला ['अफ्फान] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले; आम्हाला [हम्माम] यांनी सांगितले, म्हणाले; आम्हाला [साबित] यांनी [अनस] यांच्याकडून सांगितले की [अबू बक्र] यांनी त्यांना सांगितले होते, आणि तो (अबू बक्र) म्हणाला; मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना गुहेत असताना म्हटले – दुसऱ्या कथनात तो म्हणाला; "आणि आम्ही गुहेत होतो – आणि जर त्यापैकी कोणीही त्याचे पाय पाहिले असते, तर त्यांनी नक्कीच आमच्या पायाखालील जागेतून आम्हाला पाहिले असते", म्हणून त्याने (अबू बक्रने) म्हटले: "हे पैगंबर, तुम्हाला दोन लोकांबद्दल काय वाटते? त्या दोघांपैकी तिसरा अल्लाह नाही का?"
हदीस
इमाम अहमद : 12
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
आम्हाला [रौह] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [इब्न अबी 'अरubah] यांनी [अबू अत-ताय्यह] यांच्याकडून, [अल-मुघीराह इब्न सुबय'] यांच्याकडून, ['अमर इब्न हुरैतस] यांच्याकडून, [अबू बक्र अस-सिद्दीक] यांच्याकडून सांगितले, म्हणाले: अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आम्हाला सांगितले की दज्जाल खुरासान नावाच्या पृथ्वीच्या पूर्व भागातून उदय होईल; अनेक लोक त्याचे अनुसरण करतील, जणू त्यांच्या चेहऱ्यांवर हातोड्याने ठोकलेल्या ढालांसारखे असेल.
हदीस
इमाम अहमद : 13
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى صَاحِبُ الدَّقِيقِ عَنْ فَرْقَدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بَخِيلٌ وَلَا خَبٌّ وَلَا خَائِنٌ وَلَا سَيِّئُ الْمَلَكَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ الْمَمْلُوكُونَ إِذَا أَحْسَنُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَفِيمَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَوَالِيهِمْ
हे आम्हाला बानी हशिमचा माजी दास [अबू सा'ईद] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे आम्हाला आद-दाकि़कचा साथीदार [शदाखा बिन मूसा] यांनी सांगितले, [फरकद] कडून, [मुर्राह बिन स्याराहिल] कडून, [अबू बक्र अल-सिद्दीक] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले: "कोणताही कंजूस, फसवणारा, कायर किंवा कठोर स्वभावाचा व्यक्ती स्वर्गात प्रवेश करू शकणार नाही, आणि स्वर्गाच्या द्वारावर पहिले ठोके देणारे ते दास असतील जे सर्वशक्तिमान आणि परमपवित्र अल्लाह आणि त्यांच्या स्वाम्यांच्या प्रति त्यांच्या जबाबदाऱ्या नीट पार पाडत होते."
हदीस
इमाम अहमद : 14
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْتَ وَرِثْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْ أَهْلُهُ قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ أَهْلُهُ قَالَتْ فَأَيْنَ سَهْمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً ثُمَّ قَبَضَهُ جَعَلَهُ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ فَرَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّهُ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَقَالَتْ فَأَنْتَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمُ
आम्हाला हे [अब्दुल्ला इब्न मुहम्मद इब्न अबू शयबाह] यांनी सांगितले. अब्दुल्ला म्हणाले: आणि मी हे अब्दुल्ला इब्न अबू शयबाह यांच्याकडून ऐकले, ज्यांनी सांगितले: आम्हाला [मुहम्मद बिन फुदलाइल] यांनी [अल-वलीद बिन जुमै] यांच्याकडून आणि त्यांनी [अबू अथ-थुफैल] यांच्याकडून सांगितले की: जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे निधन झाले, तेव्हा फातिमा (रज़ियल्लाहु अनहा) यांनी अबू बक्र (रज़ियल्लाहु अन्हु) यांना एक पत्र लिहिले, ज्यात असे म्हटले होते: "तुम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून वारसा हक्क मिळवाल की त्यांचे कुटुंब?" त्यांनी उत्तर दिले; "मी त्याचा वारसदार नाही, परंतु त्याचे कुटुंब आहे," फातिमा म्हणाली; "मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचा हिस्सा कुठे आहे?" तेव्हा [अबू बक्र] म्हणाले; "खरोखर, मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले; 'खरोखर, जेव्हा अल्लाह एखाद्या पैगंबरला प्रदान करतो, आणि नंतर त्याला मृत्यू देतो, तेव्हा तो (अल्लाह) ते त्याच्यानंतर येणाऱ्यांवर प्रदान करतो', म्हणून मी ते मुसलमानांना परत करण्याचा इरादा ठेवतो." मग फातिमा म्हणाली: "जर तसे असेल, तर तुम्हाला पैगंबरांकडून जे ऐकले आहे ते तुम्हालाच चांगले माहीत आहे."
हदीस
इमाम अहमद : 15
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى
आम्हाला [इब्राहिम बिन इशाक अल-थलकानी] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: मला [अन-नदलार बिन शुमैल अल-माझिनी] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: मला [अबू ना'माह] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: मला [अबू हुनैदाह अल-बरा' बिन नुफैल] यांनी [वलान अल-अदावी] यांच्याकडून, त्यांनी [हुदैफा] यांच्याकडून, त्यांनी [अबू बक्र अल-सिद्दीक] यांच्याकडून सांगितले की: "एके दिवशी सकाळी, अल्लाहचे शांति आणि आशीर्वाद त्याच्यावर असोत, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी फज्रची नमाज अदा केली. मग ते झुहरच्या नमाजाच्या वेळेपर्यंत बसले. अल्लाहचे शांति आणि आशीर्वाद त्याच्यावर असोत, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम)अलैहि वसल्लम हसले, मग ते मूळ जागी बसले आणि त्यांनी झुहर, अस्र आणि मग़रिबची नमाज अदा केली; रात्रीच्या शेवटी इशा नमाज होईपर्यंत त्यांनी काहीही बोलले नाही, नंतर ते आपल्या कुटुंबाकडे परतले. मग लोकांनी अबू बक्र (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांना विचारले: 'आज पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी जे केले त्याबद्दल तुम्ही का विचारले नाही, कारण त्यांनी यापूर्वी कधीही असे काही केले नव्हते?' त्यांनी उत्तर दिले; मग त्याने त्याला विचारले, आणि त्याने उत्तर दिले: "होय, मला या संवसारातील आणि परलोकविषयी काय होणार आहे ते दाखवले गेले आहे. त्यामुळे भूतकाळातील आणि भविष्यकाळातील लोक एका ठिकाणी एकत्र जमवले गेले, आणि मानवतेला यामुळे भिती वाटली, म्हणून ते आदम यांच्याकडे आले, तेव्हा घाम जवळजवळ त्यांना झाकून टाकत होता, आणि त्यांनी म्हटले; 'हे आदम, तुम्ही मानवजातीचे पिता आहात आणि अल्लाह, सर्वोच्च व गौरवशाली, यांनी तुम्हाला निवडले आहे; तर आमच्यासाठी आपल्या प्रभूंकडे मध्यस्थी मागा.' आदमने उत्तर दिले: 'मीही तुम्ही ज्या संकटाला सामोरे जात आहात त्यातच आहे; तुमच्या पितोपरांत तुमच्या पित्याकडे, म्हणजे नूहकडे जा; कारण खरोखरच अल्लाहने आदम, नूह, अब्राहमचा कुटुंब आणि इमरानचा कुटुंब सर्व राष्ट्रांपेक्षा निवडले आहेत.' मग ते नूहकडे आले आणि म्हणाले: 'तुमच्या प्रभूंकडे आमच्यासाठी मध्यस्थी करा, कारण अल्लाहने तुम्हाला निवडले आहे आणि तुमच्या प्रार्थनांना उत्तर दिले आहे, आणि पृथ्वीवर एकही अविश्वासू घराणे उरलेले नाही.' तेव्हा नूह म्हणाले; 'मी तुमच्यासाठी मध्यस्थी करू शकत नाही; इब्राहिमकडे जा, कारण खरोखरच अल्लाहने त्याला आपला प्रिय बनवला आहे.' मग ते इब्राहिमकडे गेले, आणि इब्राहिम म्हणाले; 'मी तुमच्यासाठी मध्यस्थी करू शकत नाही; मूसाकडे जा, कारण अल्लाहने एकदा त्याच्याशी थेट संवाद साधला होता.' तेव्हा मूसा म्हणाले; 'मला जे तुम्ही शोधत आहात ते माझ्याकडे नाही; मरियमचा पुत्र येशूकडे जा, कारण तो खरोखरच अंधांना बरे करू शकतो, कुष्ठरोग बरा करू शकतो आणि मृत्यूला परत जिवंत करू शकतो.' तेव्हा येशू म्हणाले; 'तुम्ही जे मागत आहात ते माझ्याकडे नाही; परंतु आदमच्या मुलांच्या स्वामीकडे जा, कारण पुनरुत्थानाच्या दिवशी त्यांचा मजारा सर्वात आधी उघडेल. मुहम्मद यांच्याकडे जा, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत; नक्कीच ते तुमच्यासाठी तुमच्या प्रभूंकडे मध्यस्थी करतील.' त्याने सांगितले; मग तो गेला, आणि नंतर जिब्रिल आपल्या प्रभूंसमोर गेला, आणि अल्लाहने म्हटले: "त्याला (शफायत) मंजूर कर आणि त्याला स्वर्गाची सुसमाचार दे." त्याने म्हटले; मग जिब्राईल त्या सुसमाचारासह परत गेला, तेव्हा मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी एका शुक्रवारी सजदा केला, मग अल्लाहने म्हटले: 'हे मुहम्मद, आपले डोके वर करा, बोला आणि तुमचे म्हणणे ऐकले जाईल, आणि मध्यस्थी करा—तुम्हाला मध्यस्थी करण्याची परवानगी आहे.' त्यांनी सांगितले; मग त्यांनी आपले डोके वर केले, आणि जेव्हा त्यांनी आपल्या प्रभूला पाहिले, तेव्हा त्यांनी आणखी एका शुक्रवारी सजदा केला, आणि अल्लाहने पुन्हा सांगितले: 'तुझा डोकं वर कर आणि बोल; तुला ऐकले जाईल. मध्यस्थी कर; तुला मध्यस्थी करण्याची परवानगी देण्यात आली आहे.' त्याने सांगितले; मग तो प्रणाम करण्यासाठी पुढे गेला, आणि जिब्रिलने त्याचे दोन्ही हात धरले, आणि अशा दुआ (प्रार्थना) प्रकट केल्या ज्या पूर्वी कधीही मनुष्यांना प्रकट झाल्या नव्हत्या, म्हणून त्याने सांगितले; 'अरे माझ्या प्रभू, तू मला आदमच्या मुलांचा स्वामी बनवलंस, आणि त्यात कोणताही अहंकार नाही; तू मला पहिला बनवलंस ज्याची कबर प्रलय दिनी उघडली जाईल, आणि त्यात कोणताही अहंकार नाही; जोपर्यंत तू माझ्या तळ्याकडे येणाऱ्यांची संख्या शोना आणि आयला दरम्यानच्या लोकांइतकी करणार नाहीस,' तेव्हा सांगण्यात आलं; 'धर्मात्मा लोकांना बोलाव, जेणेकरून ते मध्यस्थी करू शकतील,' मग सांगण्यात आलं; 'प्रेषितांना बोलावा.' त्याने सांगितले; म्हणून प्रेषित त्यांच्या अनुयायांच्या गटासह आले, काही प्रेषित पाच-सहा अनुयायांसह होते, तर काही प्रेषितांना एकही अनुयायी नव्हता, मग सांगण्यात आले; 'शहीदांना बोलावा, जेणेकरून ते ज्यासाठी इच्छितील त्यासाठी मध्यस्थी करू शकतील.' आणि पैगंबर, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, पुढे म्हणाले; 'मग, जेव्हा शहीदांनी तसे केले, तेव्हा पैगंबर म्हणाले: अल्लाहने म्हटले, "मी दयाळूंमधील सर्वात दयाळू आहे; माझ्याशी काहीही सामील न करणाऱ्यांना माझ्या स्वर्गात प्रवेश द्या."' त्यांनी सांगितले: 'मग ते स्वर्गात गेले.' त्याने सांगितले: मग अल्लाहने म्हटले: 'नरकात पाहा; तुम्हाला कधीही एखादे चांगले कर्म केलेले कोणी सापडले का?' त्याने सांगितले: म्हणून त्यांना एक माणूस सापडला, आणि अल्लाहने त्याला विचारले: 'तुम्ही कधीही एखादे चांगले कर्म केले आहे का?' त्या माणसाने उत्तर दिले: 'नाही, फक्त एवढेच की मी एकदा लोकांसाठी खरेदी-विक्रीच्या व्यवहारात सोयी करून दिल्या होत्या.' तेव्हा अल्लाहने म्हटले: 'माझ्या बंधूसाठी सोयी कर, जशी त्याने माझ्या इतर बंधूंसाठी सोयी केल्या.' मग त्यांनी नरकातून एका माणसाला बाहेर काढले आणि अल्लाहने त्याला विचारले: 'तुम्ही कधी एखादे चांगले कर्म केले आहे का?' ' त्याने उत्तर दिले, 'नाही, फक्त एकदा मी माझ्या मुलाला सांगितले होते: "जर मी मरण पावलो, तर मला आगीत जाळून, पीठासारखे दळून, समुद्रात नेऊन हवेत विखुरून टाक; सर्व जगांच्या पालनहार अल्लाहची शपथ, कोणीही मला परत आणू शकणार नाही."' मग अल्लाहने विचारले, 'तू असे का केले?' त्याने उत्तर दिले, 'तुझ्या भीतीने.' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पुढे सांगितले: 'मग अल्लाहने म्हटले, "राज्यांपैकी सर्वात मोठे राज्य बघ; खरोखरच, तुझे राज्यही तसलेच असेल, आणि त्यापेक्षा दहापट जास्त."' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पुढे सांगितले: 'त्या सेवकाने विचारले, "तू राजा असताना माझी अपमान का करतोस?"' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले: 'त्यामुळेच मला मध्यसकाळी हसू आले.'
हदीस
इमाम अहमद : 16
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَإِنَّكُمْ تَضَعُونَهَا عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهَا وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْمُنْكَرَ وَلَا يُغَيِّرُوهُ أَوْشَكَ اللَّهُ أَنْ يَعُمَّهُمْ بِعِقَابِهِ قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ مُجَانِبٌ لِلْإِيمَانِ
[हशीम बिन अल-कासिम] यांनी आम्हाला सांगितले, म्हणाले: [जुहैर, म्हणजेच इब्न मुआविया] यांनी आम्हाला सांगितले, म्हणाले: [इस्माईल बिन अबू खालिद] यांनी आम्हाला सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [कैस] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: "[अबू बक्र] उभे राहिले आणि त्यांनी अल्लाहची स्तुती व प्रशंसा केली, मग त्यांनी म्हटले: 'हे लोकांनो, तुम्ही हा आयत वाचता: "हे विश्वासू लोकांनो, तुम्ही स्वतःसाठी जबाबदार आहात; जे भटकतात ते तुम्हाला किंचितही त्रास देणार नाहीत…" (आयतच्या शेवटपर्यंत), आणि तुम्ही त्याचा अर्थ चुकीच्या ठिकाणी लावत आहात. मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले: 'खरोखरच, जर लोक एखादे वाईट पाहून त्यात बदल करत नाहीत, तर भीती आहे की अल्लाह त्यांच्या सर्वांवर आपली शिक्षा घालवेल.' त्यांनी सांगितले: "आणि मी अबू बक्र (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांना म्हणताना ऐकले: 'हे लोकहो, खोट्यापासून दूर रहा, कारण खोटं तुम्हाला ईमानापासून दूर नेतं.'"
हदीस
इमाम अहमद : 17
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ رَجُلًا مِنْ حِمْيَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَوْسَطَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ الْبَجَلِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْأَوَّلِ مَقَامِي هَذَا ثُمَّ بَكَى ثُمَّ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَهُمَا فِي الْجَنَّةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّهُ مَعَ الْفُجُورِ وَهُمَا فِي النَّارِ وَسَلُوا اللَّهَ الْمُعَافَاةَ فَإِنَّهُ لَمْ يُؤْتَ رَجُلٌ بَعْدَ الْيَقِينِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ الْمُعَافَاةِ ثُمَّ قَالَ لَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا
आम्हाला [हशिम] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: आम्हाला [शुबाह] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मला [यजीद इब्न खुमैर] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मी हिम्यारचा एक माणूस, [सुलेम बिन 'आमिर] यांना [औसाथ बिन इस्माईल बिन औसाथ अल-बाजली] यांच्याकडून, त्यांनी [अबू बक्र] यांच्याकडून सांगताना ऐकले की, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या निधनाच्या वेळी त्यांनी हे ऐकले; त्यांनी म्हटले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) पहिल्या वर्षी या ठिकाणी उभे राहिले, मग रडले आणि म्हणाले: "सत्य बोला, कारण सत्य चांगुलपणाबरोबर असते, आणि दोन्ही स्वर्गात आहेत; आणि खोटं बोलणे टाळा, कारण ते पापाबरोबर असते, आणि दोन्ही नरकात आहेत; आणि अल्लाहकडून सुरक्षा मागा, कारण खरोखरच, विश्वास ठेवल्यानंतर कोणालाही सुरक्षिततेपेक्षा चांगले काहीही देण्यात आलेले नाही." मग त्यांनी पुढे सांगितले, "नातेसंबंध तोडू नका, एकमेकांपासून दूर जाऊ नका, एकमेकांवर द्वेष करू नका, आणि एकमेकांवर ईर्ष्या करू नका; तर अल्लाहमध्ये भावंड आणि बहिणी व्हा."
हदीस
इमाम अहमद : 18
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ فَجَاءَ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَا أَطْيَبَكَ حَيًّا وَمَيِّتًا مَاتَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَتَقَاوَدَانِ حَتَّى أَتَوْهُمْ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا أُنْزِلَ فِي الْأَنْصَارِ وَلَا ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ شَأْنِهِمْ إِلَّا وَذَكَرَهُ وَقَالَ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا سَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَقَدْ عَلِمْتَ يَا سَعْدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْتَ قَاعِدٌ قُرَيْشٌ وُلَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَبَرُّ النَّاسِ تَبَعٌ لِبَرِّهِمْ وَفَاجِرُهُمْ تَبَعٌ لِفَاجِرِهِمْ قَالَ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ صَدَقْتَ نَحْنُ الْوُزَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْأُمَرَاءُ
आम्हाला ['अफान] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे आम्हाला [अबू 'अवानाह] यांनी [दाऊद बिन अब्दुल्ला अल-औदी] यांच्याकडून आणि त्यांनी [हुमैद बिन अब्दुर्रहमान] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: जेव्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे निधन झाले, तेव्हा [अबू बक्र] मदीनाच्या उपनगरात होते. तो (हुमैद बिन अब्दुर्रहमान) म्हणाला: मग तो आला आणि त्याने त्याचे चेहऱ्यावरचे वस्त्र वर केले, नंतर ते चुंबन घेतले आणि म्हणाला; "मी तुझ्यासाठी माझे वडील-माता बलिदान करीन; किती सुंदर आहे तुझे जीवन आणि तुझा मृत्यू, मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे निधन झाले आहे, आणि काबाच्या पालनहाराने शपथ." मग त्याने हदीस सांगितली. त्याने सांगितले: "मग अबू बक्र आणि उमर (अंसारांकडे) निघाले, जे नेतृत्वाच्या प्रकरणावर वाद करत होते, म्हणून ते त्यांना भेटले, मग अबू बक्र बोलले आणि त्यांनी अंसारांना जे काही अवतरित झाले होते आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी जे काही सांगितले होते, त्यापैकी काहीही सोडले नाही,अलीहि वसल्लम यांनी त्यांच्याबद्दल जे काही सांगितले होते, ते सर्व त्यांनी सांगितले, आणि म्हणाले: 'खरोखर, तुम्हाला माहीत आहे की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: "जर मानव एक दरी घेतील आणि अंसार दुसरी दरी घेतील, तर मी अंसारांची दरी घेईन."' आणि हे साद, तुम्हाला माहीत आहे की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी, जेव्हा तुम्ही (काहीही न करता) बसले होते, तेव्हा म्हटले: 'कुरैश या व्यवहाराचे रक्षक आहेत; म्हणून मनुष्यांमधील नीतिमान लोक त्यांच्या (कुरैश) नीतिमान लोकांचे अनुसरण करतात, आणि दुष्ट लोक त्यांच्या (कुरैश) दुष्ट लोकांचे अनुसरण करतात.' त्यांनी सांगितले; मग [साद] यांनी अबू बक्र यांना उत्तर दिले: "तुम्ही बरोबर आहात; आम्ही मंत्री आहोत, तर तुम्ही नेते आहात."
हदीस
इमाम अहमद : 19
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرٍ وَهُوَ يَقُولُ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْعَمَلُ عَلَى مَا فُرِغَ مِنْهُ أَوْ عَلَى أَمْرٍ مُؤْتَنَفٍ قَالَ بَلْ عَلَى أَمْرٍ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ
आम्हाला [अली बिन आय्याश] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: आम्हाला [अल-अथ्थफ बिन खालिद] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: मला बस्राच्या लोकांपैकी एका माणसाने सांगितले, [थलहा बिन अब्दुल्लाह बिन अब्दुर-रहमान बिन अबू बक्र अस-सिद्दीक] यांच्याकडून, ज्यांनी सांगितले: मी ऐकले [माझ्या वडिलांनी] सांगताना की [त्यांच्या वडिलांनी] ऐकले [अबू बक्र] म्हणताना; मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना विचारले, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत; "हे अल्लाहचे पैगंबर, कर्म काय स्थापन केलेल्या गोष्टींवर आधारित आहेत की नवीन गोष्टींवर?" त्यांनी उत्तर दिले: 'परंतु जे स्थापित केले गेले आहे त्यानुसार.' त्यांनी सांगितले, मी विचारले: 'मग हे कर्म करण्याचा उद्देश काय आहे, हे ईश्वराचे प्रेषित?' त्यांनी उत्तर दिले: 'प्रत्येकाला त्या उद्देशानुसारच कार्य करण्यासाठी बनवले गेले आहे ज्यासाठी त्यांची निर्मिती झाली आहे.'
हदीस
इमाम अहमद : 20
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ
[अबुल यामान] यांनी सांगितले की, आम्हाला [शु'ऐब] यांनी [अज़-जुह्री] यांच्याकडून सांगितले की, [अंसारमधील कायदेतज्ज्ञ माणूस] यांनी सांगितले की त्यांनी ऐकले [उत्मान इब्न अफ़्फान] यांनी कथन केले; की पैगंबर, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांच्या निधनानंतर त्यांच्या काही सहचार्यांना इतका खोल दुःख झाला की त्यापैकी काहींना शंका येऊ लागली. उत्मान म्हणाले; "आणि मी त्यांच्यात होतो; जेव्हा मी एका भिंतीच्या सावलीत बसलो होतो, उमर माझ्याजवळून गेला आणि मला अभिवादन केले, परंतु मला ते लक्षात आले नाही; तो पुढे जाऊन अबू बक्र यांना भेटला आणि म्हणाला: 'एक गोष्ट आहे जी तुम्हाला आश्चर्यचकित करेल; खरं तर मी उथमानकडे जाऊन त्याला अभिवादन केले, परंतु त्याने माझे अभिवादन परत केले नाही.' मग, अबू बक्र यांच्या खलिफत असताना, उमर आणि अबू बक्र माझ्याकडे आले आणि दोघांनीही मला अभिवादन केले. नंतर अबू बक्र म्हणाले: "तुमचे भाऊ उमर माझ्याकडे आले होते आणि म्हणाले की ते तुमच्याजवळ गेले आणि तुम्हाला अभिवादन केले, पण तुम्ही त्यांना उत्तर दिले नाही; तर तुम्ही तसे का केले?" त्यांनी सांगितले, मी उत्तर दिले: "मी तसे केले नाही." मग उमर म्हणाले, "अल्लाहची शपथ, तुम्ही तेच केले, पण ते तुमच्या अहंकारामुळे झाले, हे बानू उमय्या." त्यांनी सांगितले, मी उत्तर दिले; "अल्लाहची शपथ, मला कधीच जाणवले नाही की तुम्ही माझ्याजवळ येऊन मला अभिवादन केले," अबू बक्र म्हणाले; "उस्मान बरोबर आहे; खरंच तुम्ही त्याच्याशी संबंधित एका गोष्टीत व्यस्त होता," म्हणून मी म्हणालो; "होय." उमरने विचारले; "ती गोष्ट काय होती?" म्हणून उस्मान म्हणाले; "या प्रकरणाच्या सुरक्षिततेबद्दल विचारण्यापूर्वीच अल्लाहने आपल्या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना आपल्याकडे बोलावून घेतले," असे अबू बक्र म्हणाले; "मी त्या प्रकरणाबद्दल त्याला विचारले होते," असेही त्यांनी सांगितले; म्हणून मी उठलो, त्याच्याकडे गेलो आणि त्याला म्हणालो, "माझ्या वडिलांच्या आणि आईच्या शपथाने, याचा अधिक हक्क तुलाच आहे, ' [अबू बक्र] म्हणाले: 'मी विचारले: "हे अल्लाहचे प्रेषित, या प्रकरणाची सुरक्षा कशी आहे?" अल्लाहचे प्रेषित, ज्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: "जो कोणी माझ्याकडून एक शब्द स्वीकारतो, जो मी एकदा माझ्या काकांना दिला होता, आणि नंतर तो मला परत करतो, तो शब्द त्याच्यासाठी एक सुरक्षा बनतो."
