Membuka batu penutup gua, dengan tawasul kebaikan yang pernah dilakukan

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُقْبَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا ثَلَاثَةُ نَفَرٍ يَتَمَاشَوْنَ أَخَذَهُمْ الْمَطَرُ فَمَالُوا إِلَى غَارٍ فِي الْجَبَلِ فَانْحَطَّتْ عَلَى فَمِ غَارِهِمْ صَخْرَةٌ مِنْ الْجَبَلِ فَأَطْبَقَتْ عَلَيْهِمْ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ انْظُرُوا أَعْمَالًا عَمِلْتُمُوهَا لِلَّهِ صَالِحَةً فَادْعُوا اللَّهَ بِهَا لَعَلَّهُ يَفْرُجُهَا فَقَالَ أَحَدُهُمْ اللَّهُمَّ إِنَّهُ كَانَ لِي وَالِدَانِ شَيْخَانِ كَبِيرَانِ وَلِي صِبْيَةٌ صِغَارٌ كُنْتُ أَرْعَى عَلَيْهِمْ فَإِذَا رُحْتُ عَلَيْهِمْ فَحَلَبْتُ بَدَأْتُ بِوَالِدَيَّ أَسْقِيهِمَا قَبْلَ وَلَدِي وَإِنَّهُ نَاءَ بِيَ الشَّجَرُ فَمَا أَتَيْتُ حَتَّى أَمْسَيْتُ فَوَجَدْتُهُمَا قَدْ نَامَا فَحَلَبْتُ كَمَا كُنْتُ أَحْلُبُ فَجِئْتُ بِالْحِلَابِ فَقُمْتُ عِنْدَ رُءُوسِهِمَا أَكْرَهُ أَنْ أُوقِظَهُمَا مِنْ نَوْمِهِمَا وَأَكْرَهُ أَنْ أَبْدَأَ بِالصِّبْيَةِ قَبْلَهُمَا وَالصِّبْيَةُ يَتَضَاغَوْنَ عِنْدَ قَدَمَيَّ فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ دَأْبِي وَدَأْبَهُمْ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ لَنَا فُرْجَةً نَرَى مِنْهَا السَّمَاءَ فَفَرَجَ اللَّهُ لَهُمْ فُرْجَةً حَتَّى يَرَوْنَ مِنْهَا السَّمَاءَ وَقَالَ الثَّانِي اللَّهُمَّ إِنَّهُ كَانَتْ لِي ابْنَةُ عَمٍّ أُحِبُّهَا كَأَشَدِّ مَا يُحِبُّ الرِّجَالُ النِّسَاءَ فَطَلَبْتُ إِلَيْهَا نَفْسَهَا فَأَبَتْ حَتَّى آتِيَهَا بِمِائَةِ دِينَارٍ فَسَعَيْتُ حَتَّى جَمَعْتُ مِائَةَ دِينَارٍ فَلَقِيتُهَا بِهَا فَلَمَّا قَعَدْتُ بَيْنَ رِجْلَيْهَا قَالَتْ يَا عَبْدَ اللَّهِ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَفْتَحْ الْخَاتَمَ فَقُمْتُ عَنْهَا اللَّهُمَّ فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي قَدْ فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ لَنَا مِنْهَا فَفَرَجَ لَهُمْ فُرْجَةً وَقَالَ الْآخَرُ اللَّهُمَّ إِنِّي كُنْتُ اسْتَأْجَرْتُ أَجِيرًا بِفَرَقِ أَرُزٍّ فَلَمَّا قَضَى عَمَلَهُ قَالَ أَعْطِنِي حَقِّي فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَقَّهُ فَتَرَكَهُ وَرَغِبَ عَنْهُ فَلَمْ أَزَلْ أَزْرَعُهُ حَتَّى جَمَعْتُ مِنْهُ بَقَرًا وَرَاعِيَهَا فَجَاءَنِي فَقَالَ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَظْلِمْنِي وَأَعْطِنِي حَقِّي فَقُلْتُ اذْهَبْ إِلَى ذَلِكَ الْبَقَرِ وَرَاعِيهَا فَقَالَ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَهْزَأْ بِي فَقُلْتُ إِنِّي لَا أَهْزَأُ بِكَ فَخُذْ ذَلِكَ الْبَقَرَ وَرَاعِيَهَا فَأَخَذَهُ فَانْطَلَقَ بِهَا فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ مَا بَقِيَ فَفَرَجَ اللَّهُ عَنْهُمْ

[Sa'id bin Abu Maryam]-ek [Isma'il bin Ibrahim bin 'Uqbah] esan zigun: [Ibn Umar]-ek [Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam]-ek radiallahu 'anhuma-k [Nafi'-ri] jakinarazi zidan, esanez: 'Hiru gizon oinez zihoazela, bat-batean euria hasi zuen, eta mendiko kobazulo batean babestu ziren. Ustekabean, harri handi bat erori zen kobazuloaren ahoa estaltzeko eta barruan harrapatuta utzi zituen. Orduan, horietako batek beste lagun bati esan zion: 'Gogoratu Alaren onespena lortzeko egin dituzun egintza onak. Ondoren, otoitz egin eta eskatu Alari laguntza egintza zuzen hauen bidez, zorionez Alak zure zailtasunak konponduko ditu'. Orduan, horietako batek esan zuen: 'Ai Ala, ene Jainkoa, bi guraso adineko nituen. Horrez gain, emaztea eta hainbat seme-alaba txiki ere baditut. Abereak zaintzen ditut. Artzainketatik etxera itzultzen naizenean, berehala jezten dut eta gurasoak lehenesten ditut. Gero, esnea gurasoei eman nien seme-alabei eman aurretik'. Bazen behin, nire larre-lekua hain urrun zegoen, ezen arratsaldean bakarrik etxera itzuli nintzen. Gurasoak lo sakon aurkitu nituen. Orduan, ohi bezala, esnea atera nien berehala. Bien ondoan jarri nintzen, ez nituelako esnatu nahi loalditik. Hala ere, ez diet seme-alabei esnea eman nahi gurasoek edan aurretik, nahiz eta nire seme-alabak nire oinetan bildu diren edateko eskatzeko, oso gose direlako. Nire seme-alabek eta nik egoera hau bihotz-bihotzez eraman genuen egunsentira arte. Ai Ala, badakizu ekintza hau zure onespena espero izateko bakarrik egin dudala, ireki zulo bat guretzat zerua ikus dezagun! Azkenean, Ala-k ireki zuen kobazuloko zuloa, zerua ikus zezaten. Bigarrena zutitu eta esan zuen: "Ai Ala, behin lehengusina bat izan nuen - nire osabaren alaba - gizonek emakumeak maite dituzten bezain sutsuki maite nuena. Behin eskatu nion zerbait lizun egiteko, baina uko egin zidan ehun dinar eman arte". Ehun dinar biltzeko borrokan ibili ondoren, azkenean dirua eman ahal izan nion. Bere izterren artean nengoela - hura bortxatzeko prest -, bat-batean esan zidan: "Alaren zerbitzaria, izan beldur Ala eta ez ireki eraztuna - egin maitasuna nirekin - zurea izan arte". Orduan jaiki eta alde egin nuen. Ai Ala, badakizu hau egin dudala zure onespena espero izateko bakarrik. Beraz, ireki zulo bat guretzat!" Azkenean, Ala-k zulo txiki bat gehiago ireki zien hirurei. Beste pertsona bat zutitu eta esan zuen: "Ai Ala, ene Jainkoa, behin norbaiti agindu nion nire arroz-soroetan lan egiteko emaitzak partekatuz. Bere lana amaitu zuenean, esan zuen: "Eman iezadazu nire eskubideak!". Baina ezin izan nion eskubide hori eman oso haserre sentitu zen arte. Horren ondoren, nire arroz-soroak landatu nituen, behi batzuk erosteko eta artzain batzuk ordaintzeko dirua bildu ahal izateko. Denbora luze baten ondoren, lehenago eskubideak eman ez nizkion pertsona etorri zitzaidan eta esan zidan: "Izan beldur Ala eta ez egin bidegabekeria beste pertsonen eskubideekin!". Orduan, pertsonari esan nion: «Zoaz behiengana eta haien artzainengana eta eraman itzazu denak zuretzat!». Pertsonak erantzun zuen: «Izan beldur Alaren beldur eta ez egin niri barre!». Orduan, berriro esan nion: «Ez nuen zurekin barre egin nahi. Beraz, eraman behi guztiak eta haien artzain guztiak zuretzat!». Azkenean, gizonak ulertu eta behi guztiak eraman zituen. Ai Ala, badakizu lehenago egin nuena Zure onespena eskatzea besterik ez zela. Beraz, ireki kobazuloko atearen oraindik ireki ez den zatia!». Azkenean, Alak gainerakoa ireki zien.