Sujud sahwi: sujud dua kali sebelum atau setelah salam, ketika lupa rakaat shalat

इमाम अहमद : 1587

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي مَكْحُولٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَشَكَّ فِي صَلَاتِهِ فَإِنْ شَكَّ فِي الْوَاحِدَةِ وَالثِّنْتَيْنِ فَلْيَجْعَلْهُمَا وَاحِدَةً وَإِنْ شَكَّ فِي الثِّنْتَيْنِ وَالثَّلَاثِ فَلْيَجْعَلْهُمَا ثِنْتَيْنِ وَإِنْ شَكَّ فِي الثَّلَاثِ وَالْأَرْبَعِ فَلْيَجْعَلْهُمَا ثَلَاثًا حَتَّى يَكُونَ الْوَهْمُ فِي الزِّيَادَةِ ثُمَّ يَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ ثُمَّ يُسَلِّمْ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ وَقَالَ لِي حُسَيْنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ هَلْ أَسْنَدَهُ لَكَ فَقُلْتُ لَا فَقَالَ لَكِنَّهُ حَدَّثَنِي أَنَّ كُرَيْبًا مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَلَسْتُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ إِذَا اشْتَبَهَ عَلَى الرَّجُلِ فِي صَلَاتِهِ فَلَمْ يَدْرِ أَزَادَ أَمْ نَقَصَ قُلْتُ وَاللَّهِ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا أَدْرِي مَا سَمِعْتُ فِي ذَلِكَ شَيْئًا فَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ مَا أَدْرِي قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ إِذْ جَاءَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ فَقَالَ مَا هَذَا الَّذِي تَذَاكَرَانِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ ذَكَرْنَا الرَّجُلَ يَشُكُّ فِي صَلَاتِهِ كَيْفَ يَصْنَعُ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ هَذَا الْحَدِيثَ

आम्हाला [इस्माईल] यांनी सांगितले, ज्यांनी मला [मुहम्मद बिन इशाक] यांच्याकडून [मखुल] यांच्या सांगण्यानुसार सांगितले की, अल्लाहचे शांति आणि आशीर्वाद त्याच्यावर असोत, अल्लाहचे प्रेषित म्हणाले: "जर तुमच्यापैकी कोणी प्रार्थनेदरम्यान शंका बाळगत असेल आणि त्याला माहीत नसेल की त्याने एक रकात प्रार्थना केली आहे की दोन, तर त्याला एक रकात मानून घ्या. जर त्याला ठाऊक नसेल की त्याने दोन रकात नमाज पढली की तीन, तर त्याने दोन रकात नमाज पढल्याचे समजावे. जर त्याला ठाऊक नसेल की त्याने तीन रकात नमाज पढली की चार, तर त्याने तीन रकात नमाज पढल्याचे समजावे, जेणेकरून शंका वाढवून निराकरण होईल, मग सलाम करण्यापूर्वी दोन प्रणय (सज्दा) करावेत, आणि नंतर सलाम देवावे." [मुहम्मद] म्हणाले: [हुसैन बिन अब्दुल्ला] यांनी मला विचारले: 'मखुलने तुम्हाला सांगितले की हे त्यालाच संबंधित आहे का?' म्हणून मी उत्तर दिले; नाही, पण त्याने मला सांगितले की [कुरायब], इब्न अब्बास यांचा माजी दास, त्याला [इब्न अब्बास] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; मी उमर बिन अल-खत्ताब यांच्या शेजारी बसलो होतो, तेव्हा त्यांनी मला विचारले; "अरे इब्न अब्बास! (तुम्ही कधी ऐकले आहे का) की जर एखाद्या माणसाला त्याच्या नमाजात शंका आली, तर त्याला ठाऊक नसते की त्याने नमाज जास्त केली आहे की कमी?" मी उत्तर दिले; "हे धर्मनियंत, अल्लाहच्या शपथाने मला काहीच माहिती नाही; मी या विषयाबद्दल कधीच काहीही ऐकलेले नाही." आम्ही त्या अवस्थेत असताना, [अब्दुर्रहमान बिन औफ] आले आणि त्यांनी विचारले, 'तुम्ही काय चर्चा करत आहात?' उमर म्हणाले, 'आम्ही एका माणसाबद्दल चर्चा करत आहोत ज्याला त्याच्या प्रार्थनेदरम्यान शंका येते; त्याने काय करावे?' त्यावर अब्दुर्रहमान म्हणाले, 'मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले आहे:'—म्हणजेच हा हदीस.