Sujud sahwi: sujud dua kali sebelum atau setelah salam, ketika lupa rakaat shalat

इमाम तिर्मिधी : 361

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَشْعَثُ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِمْ فَسَهَا فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ تَشَهَّدَ ثُمَّ سَلَّمَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَرَوَى مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ وَهُوَ عَمُّ أَبِي قِلَابَةَ غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ وَرَوَى مُحَمَّدٌ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ وَأَبُو الْمُهَلَّبِ اسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو وَيُقَالُ أَيْضًا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو وَقَدْ رَوَى عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ وَهُشَيْمٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ بِطُولِهِ وَهُوَ حَدِيثُ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلَّمَ فِي ثَلَاثِ رَكَعَاتٍ مِنْ الْعَصْرِ فَقَامَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ الْخِرْبَاقُ وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي التَّشَهُّدِ فِي سَجْدَتَيْ السَّهْوِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ يَتَشَهَّدُ فِيهِمَا وَيُسَلِّمُ و قَالَ بَعْضُهُمْ لَيْسَ فِيهِمَا تَشَهُّدٌ وَتَسْلِيمٌ وَإِذَا سَجَدَهُمَا قَبْلَ السَّلَامِ لَمْ يَتَشَهَّدْ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالَا إِذَا سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ قَبْلَ السَّلَامِ لَمْ يَتَشَهَّدْ

आम्हाला [मुहम्मद बिन याह्या अन्-नइसाबूरी] यांनी सांगितले की; त्यांना [मुहम्मद बिन अब्दुल्ला अल-अंसारी] यांनी सांगितले की; मला [अश'अत] यांनी सांगितले की, [इब्न सिरिन] यांनी [खालिद अल-हद्जा'] यांच्याकडून, त्यांनी [अबू किलाबा] यांच्याकडून, त्यांनी [अबू अल-मुहल्लब्] यांच्याकडून, आणि त्यांनी [इमरान बिन हुसैन] यांच्याकडून हदीस सांगितली की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आपल्या साथीदारांसोबत नमाज अदा केली, नंतर विसरले; मग त्यांनी दोन प्रणाम केले. त्यानंतर त्यांनी तशहुद वाचला आणि सलाम फेडला." अबू ईसा म्हणाले: "ही हदीस हसन गारिब दर्जाची आहे. मुहम्मद बिन सरीन यांनी अबू अल-मुहल्लाब (जो अबू किलाबा यांचा काका होता) यांच्याकडून या हदीसचा एक वेगळा वर्जन नोंदवला आहे. दरम्यान, [मुहम्मद] यांनी हा हदीस [खालिद अल-हद्ज्जा'] यांच्याकडून, [अबू किलाबाह] यांच्याकडून, [अबू अल-मुहल्लाब] यांच्याकडून रिवायत केला, आणि अबू अल-मुहल्लाब यांचे नाव अब्दुर्रहमान बिन 'अमरू होते, ज्यांना मुआविया बिन 'अमरू म्हणूनही ओळखले जात असे. [अब्दुल वहाब अत-साक़िफी] आणि [हुशैम] आणि इतर अनेक लोकांनी ही हदीस [खालिद अल-हद्ज़्ज़ा`] यांच्याकडून [अबू किलाबाह] यांच्याकडे पूर्ण शब्दात नमुद केली आहे. ही इमरान बिन हुशाइन यांची हदीस आहे की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) अस्‌र प्रार्थनेच्या तिसऱ्या रकातात होते. मग हर्बाक नावाचा एक माणूस उभा राहिला. विस्मृतीच्या दोन प्रणामात तशाहहुद करणे याबाबत विद्वानांमध्ये मतभेद आहेत. त्यापैकी काहींनी म्हटले: "त्या दोन प्रणामात तशाहहुद करावे आणि नंतर सलाम करावे." इतर म्हणतात: "त्या दोन प्रणामात तशाहहुद किंवा सलाम नाही; जर त्याने ते सलामपूर्वी केले, तर त्याला तशाहहुद वाचावे लागत नाही." हे अहमद आणि इशाक यांनी स्वीकारलेले मत आहे, ज्यांनी दोघांनीही म्हटले: "जर एखाद्याने सलामपूर्वी विस्मृतीचे दोन प्रणाम केले, तर त्याला तशाहहुद वाचावे लागत नाही."