Ka'ab bin ashraf harus terbunuh sebab dia telah menyakiti Allah dan rasul-nya

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمِسْوَرِ الزُّهْرِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ وَاللَّفْظُ لِلزُّهْرِيِّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لِكَعْبِ بْنِ الْأَشْرَفِ فَإِنَّهُ قَدْ آذَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُحِبُّ أَنْ أَقْتُلَهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ ائْذَنْ لِي فَلْأَقُلْ قَالَ قُلْ فَأَتَاهُ فَقَالَ لَهُ وَذَكَرَ مَا بَيْنَهُمَا وَقَالَ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ قَدْ أَرَادَ صَدَقَةً وَقَدْ عَنَّانَا فَلَمَّا سَمِعَهُ قَالَ وَأَيْضًا وَاللَّهِ لَتَمَلُّنَّهُ قَالَ إِنَّا قَدْ اتَّبَعْنَاهُ الْآنَ وَنَكْرَهُ أَنْ نَدَعَهُ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَى أَيِّ شَيْءٍ يَصِيرُ أَمْرُهُ قَالَ وَقَدْ أَرَدْتُ أَنْ تُسْلِفَنِي سَلَفًا قَالَ فَمَا تَرْهَنُنِي قَالَ مَا تُرِيدُ قَالَ تَرْهَنُنِي نِسَاءَكُمْ قَالَ أَنْتَ أَجْمَلُ الْعَرَبِ أَنَرْهَنُكَ نِسَاءَنَا قَالَ لَهُ تَرْهَنُونِي أَوْلَادَكُمْ قَالَ يُسَبُّ ابْنُ أَحَدِنَا فَيُقَالُ رُهِنَ فِي وَسْقَيْنِ مِنْ تَمْرٍ وَلَكِنْ نَرْهَنُكَ اللَّأْمَةَ يَعْنِي السِّلَاحَ قَالَ فَنَعَمْ وَوَاعَدَهُ أَنْ يَأْتِيَهُ بِالْحَارِثِ وَأَبِي عَبْسِ بْنِ جَبْرٍ وَعَبَّادِ بْنِ بِشْرٍ قَالَ فَجَاءُوا فَدَعَوْهُ لَيْلًا فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ قَالَ سُفْيَانُ قَالَ غَيْرُ عَمْرٍو قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ إِنِّي لَأَسْمَعُ صَوْتًا كَأَنَّهُ صَوْتُ دَمٍ قَالَ إِنَّمَا هَذَا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ وَرَضِيعُهُ وَأَبُو نَائِلَةَ إِنَّ الْكَرِيمَ لَوْ دُعِيَ إِلَى طَعْنَةٍ لَيْلًا لَأَجَابَ قَالَ مُحَمَّدٌ إِنِّي إِذَا جَاءَ فَسَوْفَ أَمُدُّ يَدِي إِلَى رَأْسِهِ فَإِذَا اسْتَمْكَنْتُ مِنْهُ فَدُونَكُمْ قَالَ فَلَمَّا نَزَلَ نَزَلَ وَهُوَ مُتَوَشِّحٌ فَقَالُوا نَجِدُ مِنْكَ رِيحَ الطِّيبِ قَالَ نَعَمْ تَحْتِي فُلَانَةُ هِيَ أَعْطَرُ نِسَاءِ الْعَرَبِ قَالَ فَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَشُمَّ مِنْهُ قَالَ نَعَمْ فَشُمَّ فَتَنَاوَلَ فَشَمَّ ثُمَّ قَالَ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَعُودَ قَالَ فَاسْتَمْكَنَ مِنْ رَأْسِهِ ثُمَّ قَالَ دُونَكُمْ قَالَ فَقَتَلُوهُ

Esan digu [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali] eta [Abdullah bin Muhammad bin Abdurrahman bin Miswar Az Zuhri] biak [Ibn 'Uyainah-ekoak], lafadza Az Zuhri-koa den bitartean, Sufyan-ek ['Amru-koa] esan digu. Entzun niola [Jabir] esaten, 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Zuetako zein da gai Ka'ab bin Ashraf hiltzeko? Ala eta bere Mezularia iraindu dituelako'. Beraz, Muhammad bin Maslamah-ek esan zuen: 'Alaren Mezularia, ados zaude hilko dudala?', erantzun zuen: 'Bai, ados'. Maslamah-ek esan zuen: 'Baina, lehenik eta behin, utzi zerbait esaten'. Hark erantzun zuen: 'Mesedez'. Gero, hurbildu egin zitzaion zerbait esateko, eta azkenean biak elkarrizketa serio batean sartu ziren. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Egia esan, Ka'ab-ek limosna emateko asmoa zuen, baina arazoak eman zizkigun'. Bere adierazpena entzunda, Muhammad bin Maslamah-ek esan zuen: "Alaren izenean, ez dut haserre sentitzen gogaikarria baino gehiago". Muhammad bin Maslamah-ek esan zuen: "Orain jarraituko diogu, eta ez dugu alde batera utzi nahi azken emaitza jakin arte". Maslamah-ek Ka'abi esan zion: "Ka'ab, zerbait maileguan hartu nahi dizut!". Ka'ab-ek galdetu zuen: "Orduan, zer eman nahi didazu berme gisa?". Ibnu Maslamah-ek erantzun zion: "Zer nahi duzu?". Ka'ab-ek esan zuen: "Zer iruditzen zaizu zure emazteak niri hipotekatzea nahi badut?". Ibn Maslamah-ek erantzun zuen: "Oso erakargarria eta dotorea den arabiarra zara, beraz, nola eman ditzaket nire emazteak bahituran?". Ka'ab-ek berriro galdetu zuen: "Orduan, zer moduz zure seme-alabak niri hipotekatzea?". Ibnu Maslamah-ek erantzun zuen: "Hori ezinezkoa da niretzat, baina nire arma emango dizut bahituran". Ka'ab-ek erantzun zuen: "Ados, ados nago". Orduan, Muhammad bin Maslamah-k Ka'ab bin Al Ashraf-en etxera joateko promesa egin zuen, Al Harith, Abu Abbas bin Jabr eta Abbad bin Bisyr-ekin batera. Azkenean, lau pertsonak gauez iritsi ziren Ka'aben etxera. Sufyanek esan zuen; gainera, 'Amruk esan zuen: 'Orduan, Ka'aben emazteak esan zuen: 'Uste dut odola isuri behar duen norbaiten ahotsa entzuten dudala'. Ka'abek erantzun zuen: 'Muhammad bin Maslamah eta Abu Nailah-ren ahotsa besterik ez da, nire odoleko anaien ahotsa. Pertsona ohoragarri gisa, gauez ere topatuko dut harekin'. Bitartean, Muhammad bin Maslamah-k esan zion -bere lagunari-: 'Atera denean, eskua burura luzatuko diot, harrapatzea lortzen dudanean, orduan aurrera etorriko zara hiltzera'. Maslamah-k esan zuen: 'Ka'ab armak utziz atera zenean, -Maslamah-ren lagunek- esan zuten: 'Usain bat sumatzen dugu zuregandik'. Ka'abek erantzun zuen: 'Bai, nire emaztea apaintzen eta bere burua zaintzen ona den emakumea delako'. Muhammad bin Maslamah-ek esan zuen: «Nahi baduzu, zuregan dagoen usaina usaindu al dezaket?». Ka'ab-ek erantzun zuen: «Mesedez». Orduan, Muhammadek musu eman zion eta berriro musukatzen saiatu zen, eta gero esan zuen: «Nahi baduzu, berriro egin al dezaket?». Antza denez, Ka'ab-ek ez zion axola eta burua eskaini zion Muhammad bin Maslamahi. Orduan, Muhammad bin Maslamah-ek bere lagunari esan zion: «Zure txanda da». Hark esan zuen: «Orduan Ka'ab bin Al Ashraf hil zuten».