Ka'ab bin ashraf harus terbunuh sebab dia telah menyakiti Allah dan rasul-nya

Imam Muslim : 3359

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمِسْوَرِ الزُّهْرِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ وَاللَّفْظُ لِلزُّهْرِيِّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لِكَعْبِ بْنِ الْأَشْرَفِ فَإِنَّهُ قَدْ آذَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُحِبُّ أَنْ أَقْتُلَهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ ائْذَنْ لِي فَلْأَقُلْ قَالَ قُلْ فَأَتَاهُ فَقَالَ لَهُ وَذَكَرَ مَا بَيْنَهُمَا وَقَالَ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ قَدْ أَرَادَ صَدَقَةً وَقَدْ عَنَّانَا فَلَمَّا سَمِعَهُ قَالَ وَأَيْضًا وَاللَّهِ لَتَمَلُّنَّهُ قَالَ إِنَّا قَدْ اتَّبَعْنَاهُ الْآنَ وَنَكْرَهُ أَنْ نَدَعَهُ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَى أَيِّ شَيْءٍ يَصِيرُ أَمْرُهُ قَالَ وَقَدْ أَرَدْتُ أَنْ تُسْلِفَنِي سَلَفًا قَالَ فَمَا تَرْهَنُنِي قَالَ مَا تُرِيدُ قَالَ تَرْهَنُنِي نِسَاءَكُمْ قَالَ أَنْتَ أَجْمَلُ الْعَرَبِ أَنَرْهَنُكَ نِسَاءَنَا قَالَ لَهُ تَرْهَنُونِي أَوْلَادَكُمْ قَالَ يُسَبُّ ابْنُ أَحَدِنَا فَيُقَالُ رُهِنَ فِي وَسْقَيْنِ مِنْ تَمْرٍ وَلَكِنْ نَرْهَنُكَ اللَّأْمَةَ يَعْنِي السِّلَاحَ قَالَ فَنَعَمْ وَوَاعَدَهُ أَنْ يَأْتِيَهُ بِالْحَارِثِ وَأَبِي عَبْسِ بْنِ جَبْرٍ وَعَبَّادِ بْنِ بِشْرٍ قَالَ فَجَاءُوا فَدَعَوْهُ لَيْلًا فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ قَالَ سُفْيَانُ قَالَ غَيْرُ عَمْرٍو قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ إِنِّي لَأَسْمَعُ صَوْتًا كَأَنَّهُ صَوْتُ دَمٍ قَالَ إِنَّمَا هَذَا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ وَرَضِيعُهُ وَأَبُو نَائِلَةَ إِنَّ الْكَرِيمَ لَوْ دُعِيَ إِلَى طَعْنَةٍ لَيْلًا لَأَجَابَ قَالَ مُحَمَّدٌ إِنِّي إِذَا جَاءَ فَسَوْفَ أَمُدُّ يَدِي إِلَى رَأْسِهِ فَإِذَا اسْتَمْكَنْتُ مِنْهُ فَدُونَكُمْ قَالَ فَلَمَّا نَزَلَ نَزَلَ وَهُوَ مُتَوَشِّحٌ فَقَالُوا نَجِدُ مِنْكَ رِيحَ الطِّيبِ قَالَ نَعَمْ تَحْتِي فُلَانَةُ هِيَ أَعْطَرُ نِسَاءِ الْعَرَبِ قَالَ فَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَشُمَّ مِنْهُ قَالَ نَعَمْ فَشُمَّ فَتَنَاوَلَ فَشَمَّ ثُمَّ قَالَ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَعُودَ قَالَ فَاسْتَمْكَنَ مِنْ رَأْسِهِ ثُمَّ قَالَ دُونَكُمْ قَالَ فَقَتَلُوهُ

Mae wedi dweud wrthym [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali] ac [Abdullah bin Muhammad bin Abdurrahman bin Miswar Az Zuhri] y ddau o [Ibn 'Uyainah] tra bod y lafadz o Az Zuhri, mae wedi dweud wrthym Sufyan o ['Amru] Clywais [Jabir] yn dweud, 'Dywedodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Pwy ohonoch sy'n gallu lladd Ka'ab bin Ashraf? Oherwydd ei fod wedi tramgwyddo Allah a'i Negesydd'. Felly dywedodd Muhammad bin Maslamah, 'O Negesydd Allah, a ydych chi'n cytuno y byddaf yn ei ladd?' meddai: 'Ydw, cytunais'. Dywedodd Maslamah, 'Ond, yn gyntaf gadewch i mi ddweud rhywbeth wrthych'. Atebodd: 'Os gwelwch yn dda'. Yna aeth ato i gyfleu rhywbeth, ac yn y diwedd roedd y ddau ohonyn nhw'n rhan o sgwrs ddifrifol. Dywedodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Mewn gwirionedd, roedd Ka'ab wedi bwriadu rhoi elusen, ond fe roddodd drafferth i ni mewn gwirionedd'. Wrth glywed ei ddatganiad, dywedodd Muhammad bin Maslamah, 'Wrth Allah, dydw i ddim wir yn teimlo'n fwy dig nag yr wyf yn flin'. Dywedodd Muhammad bin Maslamah, 'Byddwn ni nawr yn ei ddilyn, ac nid ydym yn hoffi gadael iddo fynd nes i ni wybod ei ganlyniad terfynol'. Dywedodd Maslamah -wrth Ka'ab-, 'O Ka'ab, rydw i eisiau benthyg rhywbeth gennych chi!' Gofynnodd Ka'ab, 'Felly beth ydych chi eisiau ei addo i mi fel gwarant?' Gofynnodd Ibnu Maslamah yn ôl, 'Beth ydych chi eisiau?' Dywedodd Ka'ab, 'Beth yw eich barn chi os ydw i eisiau i chi forgeisio eich gwragedd i mi?' Atebodd Ibn Maslamah, 'Rydych chi'n Arabiad sy'n edrych yn ddeniadol ac yn gain iawn, felly sut allwn i wystlo fy ngwragedd?' Gofynnodd Ka'ab eto, 'Felly beth am i chi forgeisio eich plant i mi'. Atebodd Ibnu Maslamah, 'Mae hynny'n amhosibl i mi ei wneud, ond byddaf yn wystlo fy arf i chi'. Atebodd Ka'ab, 'Iawn, rwy'n cytuno'. Yna addawodd Muhammad bin Maslamah ddod i dŷ Ka'ab bin Al Ashraf yng nghwmni Al Harith, Abu Abbas bin Jabr ac Abbad bin Bisyr. Yn olaf daeth y pedwar person i dŷ Ka'ab yn y nos. Dywedodd Sufyan; ar ben hynny dywedodd 'Amru, 'Yna dywedodd gwraig Ka'ab, 'Rwy'n credu fy mod yn clywed llais rhywun sydd ar fin tywallt gwaed'. Atebodd Ka'ab, 'Dim ond llais Muhammad bin Maslamah ac Abu Nailah, fy mrodyr gwaed, yw hynny. Fel person anrhydeddus, byddaf yn cwrdd ag ef hyd yn oed yn y nos.' Yn y cyfamser, dywedodd Muhammad bin Maslamah - wrth ei ffrind -, 'Pan ddaw allan, byddaf yn estyn fy llaw at ei ben, pan fyddaf wedi llwyddo i'w ddal, yna dewch chi ymlaen i'w ladd'. Dywedodd Maslamah, 'Pan ddaeth Ka'ab allan gan roi ei arfau i lawr, dywedasant - ffrindiau Maslamah, 'Rydym yn ymddangos yn arogli persawr gennych chi'. Atebodd Ka'ab, 'Yn wir, oherwydd bod fy ngwraig yn fenyw sy'n dda am addurno a gofalu amdani ei hun'. Dywedodd Muhammad bin Maslamah, 'Os wyt ti eisiau, a gaf i arogli'r persawr sydd arnat ti?' Dywedodd Ka'ab, 'Os gwelwch yn dda'. Yna cusanodd Muhammad ef a cheisiodd ei gusanu eto, yna dywedodd, 'Os wyt ti eisiau, a gaf i wneud hynny eto?' Yn ôl pob golwg nid oedd ots gan Ka'ab a chynigiodd ei ben i Muhammad bin Maslamah. Yna dywedodd Muhammad bin Maslamah wrth ei ffrind, 'Dy dro di ydyw'. Dywedodd, 'Yna fe laddon nhw Ka'ab bin Al Ashraf'.