Wanita yang diperkosa tidak dikenai hukuman, dan orang yang dituduh keliru dibebaskan setelah pelaku sebenarnya mengaku

و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ الْأَسْلَمِيَّ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَزَنَيْتُ وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي فَرَدَّهُ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ أَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ فَرَدَّهُ الثَّانِيَةَ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ أَتَعْلَمُونَ بِعَقْلِهِ بَأْسًا تُنْكِرُونَ مِنْهُ شَيْئًا فَقَالُوا مَا نَعْلَمُهُ إِلَّا وَفِيَّ الْعَقْلِ مِنْ صَالِحِينَا فِيمَا نُرَى فَأَتَاهُ الثَّالِثَةَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمْ أَيْضًا فَسَأَلَ عَنْهُ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُ لَا بَأْسَ بِهِ وَلَا بِعَقْلِهِ فَلَمَّا كَانَ الرَّابِعَةَ حَفَرَ لَهُ حُفْرَةً ثُمَّ أَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ قَالَ فَجَاءَتْ الْغَامِدِيَّةُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ فَطَهِّرْنِي وَإِنَّهُ رَدَّهَا فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ تَرُدُّنِي لَعَلَّكَ أَنْ تَرُدَّنِي كَمَا رَدَدْتَ مَاعِزًا فَوَاللَّهِ إِنِّي لَحُبْلَى قَالَ إِمَّا لَا فَاذْهَبِي حَتَّى تَلِدِي فَلَمَّا وَلَدَتْ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي خِرْقَةٍ قَالَتْ هَذَا قَدْ وَلَدْتُهُ قَالَ اذْهَبِي فَأَرْضِعِيهِ حَتَّى تَفْطِمِيهِ فَلَمَّا فَطَمَتْهُ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي يَدِهِ كِسْرَةُ خُبْزٍ فَقَالَتْ هَذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ فَطَمْتُهُ وَقَدْ أَكَلَ الطَّعَامَ فَدَفَعَ الصَّبِيَّ إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا إِلَى صَدْرِهَا وَأَمَرَ النَّاسَ فَرَجَمُوهَا فَيُقْبِلُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بِحَجَرٍ فَرَمَى رَأْسَهَا فَتَنَضَّحَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِ خَالِدٍ فَسَبَّهَا فَسَمِعَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَّهُ إِيَّاهَا فَقَالَ مَهْلًا يَا خَالِدُ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ لَغُفِرَ لَهُ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا وَدُفِنَتْ

Esan zigun [Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek] esan zigun [Abdullah bin Numair-ek]. -beste modu batean adierazten da- Esan zigun [Muhammad bin Abdullah bin Numair-ek] hadith irakurketak elkarren antzekoak diren arren, esan zigun [nire aitak] esan zigun [Basyir bin Muhajir-ek] esan zigun [Abdullah bin Buraidah-ek] [bere aitaren]gandik, Ma'iz bin Malik Al Aslami Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ekin elkartzera joan zela eta esan ziola: 'Oi Rasulullah, egia esan, bidegabekeria egin dut neure buruari, adulterioa egin dudalako, beraz, nahi dut garbitu nazazula'. Hala ere, bere aitorpena ukatu zuen. Hurrengo egunean, berriro etorri zitzaion, esanez: 'Oi Allahren Mezularia, egia esan, adulterioa egin dut'. Hala ere, bigarren aitorpena ukatu zuen oraindik. Orduan, Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) norbait bidali zuen bere herrira eta esan zien: "Badakizue Ma'izen buruan zerbait gaizki dagoela ukatzen duzuna?" Erantzun zuten: "Ez gaude ziur Ma'iz bere gogoan asaldatuta dagoen, dakigunez pertsona ona da eta oraindik buru-sanoa da". Hirugarren aldiz, Ma'iz bin Malik Alaren Mezulariarengana joan zen (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengana) egindako adulterio bekatutik garbitzeko. Orduan, Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengana) norbait bidali zuen bere herrira Ma'izen gogoaz galdetzeko, baina esan zioten buru-sanoa zela eta pertsona ona zela. Ma'iz bin Malik laugarren aldiz etorri zitzaionean, zulo bat zulatzeko agindu zuen Ma'iz exekutatzeko. Azkenean, harrika hiltzeko agindu zuen, eta harrikatze zigorra bete zen". Buraidah-ek jarraitu zuen: "Behin, Ghamidiyah emakume bat joan zen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana eta esan zion: 'Alaren Mezularia, adulterioa egin dut, beraz, garbitu nazazu'. Baina lehen aldiz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek emakumearen aitorpena ez ikusiarena egin eta are ukatu ere egin zuen. Hurrengo egunean emakumea Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan zen eta esan zion: 'Alaren Mezularia, zergatik ukatzen duzu nire aitorpena? Badirudi nire aitorpena eta Ma'izen aitorpena ukatzen dituzula. Allahgatik, orain haurdun nago harreman ez-zikindu horretatik haurdun". Aitortza hau entzunda, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Damuan jarraitu nahi baduzu, zoaz etxera erditu arte". Erditu ondoren, emakumea berriro etorri zitzaion haurra oihal batean bilduta zuela, eta esan zion: "Hau da erditu dudan haurra". Orduan esan zuen: "Itzuli eta edoski ezazu zure haurra titia kendu arte". Titia kentzeko aldian sartu ondoren, emakumea berriro etorri zen bere haurrarekin, haurraren eskuan ogi zati bat zuela, eta emakumeak esan zuen: "Alaren Profeta, haurtxo hau titia kendu diot, eta orain bere janariaz goza dezake". Gero, haurra musulman bati eman zion, eta harrika hiltzeko agindu zuen. Azkenean, emakumea lurperatu zuten bularreraino. Ondoren, jendeari harriak botatzeko agindu zion. Bitartean, Khalid bin Walid emakumearen burura harriak botatzen batu zen, bat-batean odol zipriztinak Khaliden aurpegira iritsi ziren, eta berehala madarikatu egin zuen emakumea. Khaliden madarikazioak entzun zituenean, Ala-ren Profeta... sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: «Lasai zaitez, Khalid, nire arima Noren Eskuetan dagoen Harengatik, izan ere, emakumeak benetan damutu da, bekatu larri bat egin duen norbaitek damu hori egingo balu, bere bekatua barkatuko litzateke». Ondoren, bere gorputzaren alde otoitz egiteko eta lurperatzeko agindu zuen.