Wanita yang diperkosa tidak dikenai hukuman, dan orang yang dituduh keliru dibebaskan setelah pelaku sebenarnya mengaku

Imam Muslim : 3208

و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ الْأَسْلَمِيَّ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَزَنَيْتُ وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي فَرَدَّهُ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ أَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ فَرَدَّهُ الثَّانِيَةَ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ أَتَعْلَمُونَ بِعَقْلِهِ بَأْسًا تُنْكِرُونَ مِنْهُ شَيْئًا فَقَالُوا مَا نَعْلَمُهُ إِلَّا وَفِيَّ الْعَقْلِ مِنْ صَالِحِينَا فِيمَا نُرَى فَأَتَاهُ الثَّالِثَةَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمْ أَيْضًا فَسَأَلَ عَنْهُ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُ لَا بَأْسَ بِهِ وَلَا بِعَقْلِهِ فَلَمَّا كَانَ الرَّابِعَةَ حَفَرَ لَهُ حُفْرَةً ثُمَّ أَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ قَالَ فَجَاءَتْ الْغَامِدِيَّةُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ فَطَهِّرْنِي وَإِنَّهُ رَدَّهَا فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ تَرُدُّنِي لَعَلَّكَ أَنْ تَرُدَّنِي كَمَا رَدَدْتَ مَاعِزًا فَوَاللَّهِ إِنِّي لَحُبْلَى قَالَ إِمَّا لَا فَاذْهَبِي حَتَّى تَلِدِي فَلَمَّا وَلَدَتْ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي خِرْقَةٍ قَالَتْ هَذَا قَدْ وَلَدْتُهُ قَالَ اذْهَبِي فَأَرْضِعِيهِ حَتَّى تَفْطِمِيهِ فَلَمَّا فَطَمَتْهُ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي يَدِهِ كِسْرَةُ خُبْزٍ فَقَالَتْ هَذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ فَطَمْتُهُ وَقَدْ أَكَلَ الطَّعَامَ فَدَفَعَ الصَّبِيَّ إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا إِلَى صَدْرِهَا وَأَمَرَ النَّاسَ فَرَجَمُوهَا فَيُقْبِلُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بِحَجَرٍ فَرَمَى رَأْسَهَا فَتَنَضَّحَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِ خَالِدٍ فَسَبَّهَا فَسَمِعَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَّهُ إِيَّاهَا فَقَالَ مَهْلًا يَا خَالِدُ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ لَغُفِرَ لَهُ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا وَدُفِنَتْ

Al à dit [Abu Bakr bin Abu Syaibah] al à dit [Abdullah bin Numair]. -intun altri mût al è declarât- Al à dit [Mohammad bin Abdullah bin Numair] intant che i hadith lafadz a son dongje un di chel altri, al à dit [mi pari] al à dit [Basyir bin Muhajir] al à dit [Abdullah bin Buraidah] di [so pari], che Ma'ullah Almillah a Assullam a Almiz. Sallam e disè; ‘O Messazîr di Allah, invezit o ai fat mâl a me stes, parcè che o ai cometût adulteri, par chest o vuei che tu mi netis’. In ogni câs, al refudà la sô confession. Il dì dopo, al tornà a cjatâlu, disint; ‘O Messazîr di Allah, invezit o ai cometût adulteri’. In ogni câs, al refudà ancjemò la seconde confession. Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al mandà cualchidun a cjatâ la sô int e al disè: ‘Savês che inte ment di Ma’iz al è alc di mâl che tu neis?’. lôr a àn rispuindût: ‘No jerin sigûrs se Ma’iz al è disturbât, par ce che o savìn che al è une buine persone e al è ancjemò di ment sane’. Par la tierce volte, Ma’iz bin Malik al vignì a viodi il Rasulullah par netâsi dal pecjât di adulteri che al veve cometût. Dopo il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al mandà cualchidun ae sô int par domandâ la cundizion de ment di Ma’iz, ma lôr i disèrin che la sô ment e jere sane e che al jere une buine persone. Cuant che Ma’iz bin Malik al vignì daûr di lui pe cuarte volte, al ordenà di fâ une buse di esecuzion par Ma’iz. Ae fin al ordenà di lapidâlu e la sentence di lapidazion e fo eseguide. Buraidah al continuà: ‘Une volte une femine Ghamidiya e vignì a viodi il Rasulullah Sallam e e disè; ‘O Messazîr di Allah, o ai cometût adulteri, duncje purificami’. Ma pe prime volte, il Rasulullah al à ignorât e al à ancje refudât la confession de femine. La dì dopo la femine e vignì a viodi il Rasulullah, disint; ‘O Messazîr di Allah, parcè refudis la mê confession? Al somee che tu refudis la mê confession come ancje chê di Ma’iz. Par Allah, in chest moment o soi incinte di un beç di chê relazion ilecite. Sintint cheste confession, il Rasulullah al disè: ‘Se tu âs di restâ in pentiment, alore lâ a cjase fin che no tu parturis’. Dopo vê parturît, la femine e rivà di gnûf daûr di lui cjapant il so beç involuçât in stofe, e disè; ‘Chest al è il beç che o ai parturît’. Lui al disè po dopo: ‘Tornâ a dâ il lat al to beç fin che no lu distachis’. Dopo che Mame e jentrà tal so periodi di distac, la femine e rivà di gnûf cul so beç, intant che inte man dal beç al jere un toc di pan, alore la femine e disè; ‘O Profete di Allah, o ai distacât chest piçul beç, e cumò al pues gjoldi dal so mangjâ’. Dopo al de il beç a un om musulman, e al ordenà di lapidâlu. Ae fin la femine e fo plantade par tiere fin al so pet. Dopo di chel al ordenà ae int di butâlu piere. Intant, Khalid bin Walid al si unì a butâ crets sul cjâf de femine, e di colp sburts di sanc a colpin la muse di Khalid, e lui al maledì subit la femine. Cuant che al sintû la maledizion di Khalid, il Profete di Allah sallallaahu alaihi wasallam al disè: 'Calmâsi, o Khalid, di Chel che intes sôs mans e je la mê anime, di fat la femine e si è pentide pardabon, se chel pentiment al fos fat di une persone che e veve cometût un pecjât grant, il so pecjât al sarès di sigûr par'. Dopo di chel al ordenà di preâ pal so cuarp e di sepulilu.