Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an

Imam Bukhari : 4731

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍأَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ لِأَهَبَ لَكَ نَفْسِي فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَعَّدَ النَّظَرَ إِلَيْهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتْ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا فَقَالَ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ قَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا قَالَ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ فَلَهَا نِصْفُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَيْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَيْءٌ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى طَالَ مَجْلِسُهُ ثُمَّ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ مَاذَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا عَدَّدَهَا قَالَ أَتَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ

Dywedwyd wrthym [Qutaibah] Dywedwyd wrthym [Ya'qub] gan [Abu Hazim] gan [Sahl bin Sa'd] fod menyw wedi dod at Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam a dweud, 'O Negesydd Allah, rwyf wedi dod i roi fy hun i ti'. Felly arsylwodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam y fenyw yn ofalus ac ar ôl hynny plygodd ei ben. Pan welodd y fenyw nad oedd wedi gwneud unrhyw farn yn ei herbyn eto, eisteddodd i lawr. Yn sydyn cododd dyn ymhlith ei gyfeillion a dweud, 'O Negesydd Allah, os nad wyt ti eisiau'r fenyw honno, yna prioda fi â hi'. Gofynnodd: 'Oes gen ti unrhyw beth -fel gwaddol-?' Atebodd, 'Na, wrth Allah, O Negesydd Allah'. Dywedodd: 'Yna, ewch at dy deulu, a gweld a allwch chi ddod o hyd i unrhyw beth'. Gadawodd y dyn, yna daeth yn ôl a dweud, 'Na, wrth Allah, O Negesydd Allah, wnes i ddim cael dim byd'. Dywedodd: 'Edrychwch er mai dim ond modrwy haearn ydyw'. Aeth y dyn i ffwrdd eto, yna daeth yn ôl a dweud, 'Nid oes dim, wrth Allah, O Negesydd Allah, dim hyd yn oed modrwy haearn. Ond, dyma fy lliain'. Dywedodd Sahl; Nid oedd ganddo unrhyw ddillad, felly rhoddodd ei ddarpar wraig hanner ei sarong iddo. Felly dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Beth allwch chi ei wneud os ydych chi'n defnyddio hanner eich sarong. Os ydych chi'n ei wisgo, ni fydd hanner eich corff wedi'i orchuddio â lliain, ac os yw eich darpar wraig yn ei wisgo, ni fydd hanner ei chorff hi wedi'i orchuddio â lliain.' Yn y diwedd eisteddodd y dyn am amser hir, yna cododd i adael. Yna gwelodd y Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ef, gorchmynnodd alw'r person. A phan ddaeth y dyn gofynnodd: 'Beth ydych chi wedi'i gofio o'r Qur'an?' atebodd y dyn, 'Dysgais hyn a'r llythyr hwn ar gof'. Cyfrifodd nhw. Yna dywedodd: 'Darllenwch o'ch cof iddo'. Atebodd, 'Iawn'. Dywedodd: 'Dos, yn wir rydw i wedi dy briodi di â'r ddynes honno ac wedi dysgu'r Qur'an ar gof fel dy waddol'.