Mati tidak syirik pasti kesurga walau berzina dan mencuri

इमाम मुस्लिम : 46

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا وَفَزِعْنَا فَقُمْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلْأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا فَلَمْ أَجِدْ فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا شَأْنُكَ قُلْتُ كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا فَفَزِعْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مِنْ فَزِعَ فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ وَهَؤُلَاءِ النَّاسُ وَرَائِي فَقَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ قَالَ اذْهَبْ بِنَعْلَيَّ هَاتَيْنِ فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطِ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ فَقَالَ مَا هَاتَانِ النَّعْلَانِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ هَاتَانِ نَعْلَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَيَّ فَخَرَرْتُ لِاسْتِي فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً وَرَكِبَنِي عُمَرُ فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَقِيتُ عُمَرَ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَيَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لِاسْتِي قَالَ ارْجِعْ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ يَا عُمَرُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَلَا تَفْعَلْ فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَلِّهِمْ

हे आम्हाला [जुहैर बिन हारब] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [उमर बिन यूनुस अल-हनाफी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इक्रिमा बिन अमर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे आम्हाला [अबू कथीर] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे आम्हाला सांगितले [अबू हुरैरा] म्हणाले, "एका लढाईत आम्ही पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या भोवती वर्तुळात बसलो होतो, आणि आमच्यासोबत अबू बक्र आणि उमर होते. मग ते उठले आणि आमच्यातून निघाले, आणि परत येण्यास इतके विलंब झाले की आम्हाला भीती वाटू लागली की कदाचित शत्रूने त्यांना कैद केले असेल किंवा त्यांच्यावर काही दुर्दैव आले असेल. आम्ही सर्व खूप चिंतित होतो, आणि त्यांची स्थिती पाहून मला सर्वात जास्त काळजी वाटत होती. म्हणून मी उठलो आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना शोधण्यासाठी बाहेर निघालो, जोपर्यंत मी बनी नज्जारच्या अंसारच्या एका बागेत पोहोचलो. मी प्रवेशद्वार शोधण्याच्या आशेने तिच्या भोवती फिरलो, पण मला कुठेही मार्ग सापडला नाही. आणि असे दिसले की बागेच्या बाहेरून एक नाला वाहून बागेच्या एका कोपऱ्यातून आत येत होता. म्हणून मी जशी एक ससाटी अरुंद छिद्रातून घुसू शकते तशीच आत शिरण्याचा प्रयत्न केला. आणि मला अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, सापडले. त्यांनी ओरडले: 'अबू हुरैरा!' मी उत्तर दिले, 'हो, अल्लाहचे प्रेषित.' 'काय झाले?' त्यांनी विचारले. मी उत्तर दिले, 'असे आहे, हे प्रेषित: तुम्ही नुकतेच आमच्यासोबत होतात, मग अचानक निघून गेलात आणि बराच वेळ परत आलात नाही, त्यामुळे आम्हाला तुमच्या सुरक्षिततेची खूप काळजी वाटत होती, विशेषतः मला, हे प्रेषित. म्हणून मी या बागेत घुसखोरी करून एका अतिशय अरुंद छिद्रातून घुसण्याचा प्रयत्न केला, जसे की एक लिसोळ, आणि ते (इतर साथीदार) माझ्या मागे होते.' तो बोलत असताना त्याने मला आपले दोन चप्पले दिले: 'अहो अबू हुरैरा, माझी ही दोन चप्पले घ्या, आणि या बागेच्या पलीकडे तुम्हाला जो कोणी भेटेल, जो 'अल्लाहव्यतिरिक्त कोणताही पूजनीय देव नाही' या साक्षीला त्याच्या हृदयात दृढपणे स्थान देतो, त्याला स्वर्गाची शुभवाणी द्या.' आणि घडले की मी ज्याला प्रथम भेटलो ते उमर होते, त्यांनी विचारले, 'अरे अबू हुरैरा, त्या दोन चपलांना काय झाले?' मी उत्तर दिले, 'हे पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांचे दोन चप्पल आहेत; त्यांनी मला त्यांना घेऊन जाण्याचा आणि ज्याला मी प्रथम भेटेन त्याला स्वर्गाची खुशखबर देण्याचा आदेश दिला आहे, जर तो साक्ष देत असेल की अल्लाहशिवाय दुसरा कोणीही (पूजेला पात्र) देव नाही आणि तो यावर मनापासून विश्वास ठेवत असेल.' मग उमर यांनी त्यांच्या हाताने माझ्या छातीच्या मधोमध इतका मारला की मी जमिनीवर कोसळलो, आणि म्हणाले, 'परत जा, हे अबू हुरैरा!' म्हणून मी डोळ्यात अश्रू घेऊन पैगंबर साहेबांकडे परतलो, आणि ते पाहताच उमर सुद्धा माझ्या मागे मागे येत होते. तत्काळ अल्लाहचे शांति आणि आशीर्वाद त्याच्यावर असोत, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विचारले: 'अरे अबू हुरैरा, तुला काय झाले?' मी उत्तर दिले, 'मी उमर यांना भेटलो आणि तुम्ही मला जे करण्याचे आदेश दिले होते ते मी त्यांना सांगितले, पण अचानक त्यांनी माझ्या पोटाच्या खोलीत जोरदार मार दिला, ज्यामुळे मी ढासळून पडलो, आणि त्यानंतर त्यांनी म्हटले, "परत जा!"' ' त्यावर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विचारले: 'उमर, तू असे का केले?' उमर म्हणाले: 'हे अल्लाहचे पैगंबर, हे खरे आहे का की तुम्ही अबू हुरैरा यांना तुमचे दोन चप्पल देऊन सांगितले की तो ज्याला प्रथम भेटेल त्याला स्वर्गाची खुशखबर देईल, जर तो मनुष्य मनापासून साक्ष देईल की अल्लाहशिवाय दुसरा कोणीही पूजनीय देव नाही?' ' त्याने उत्तर दिले: 'होय, ते खरे आहे.' उमर म्हणाले: 'हे तुम्ही करू नये होते, ऐ अल्लाहचे प्रेषित, कारण मला खूप भीती वाटते की लोक त्याच्यावर अवलंबून राहतील आणि चांगले कर्म करणे सोडून देतील.' अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाह त्यांच्यावर कृपा आणि शांती करो, यांनी (अबू हुरैरा यांना) सांगितले: 'त्यांना या हदीसची माहिती होऊ देऊ नकोस.'"