حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَدِينَةِ وَهُوَ مُرْدِفٌ أَبَا بَكْرٍ وَأَبُو بَكْرٍ شَيْخٌ يُعْرَفُ وَنَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَابٌّ لَا يُعْرَفُ قَالَ فَيَلْقَى الرَّجُلُ أَبَا بَكْرٍ فَيَقُولُ يَا أَبَا بَكْرٍ مَنْ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْكَ فَيَقُولُ هَذَا الرَّجُلُ يَهْدِينِي السَّبِيلَ قَالَ فَيَحْسِبُ الْحَاسِبُ أَنَّهُ إِنَّمَا يَعْنِي الطَّرِيقَ وَإِنَّمَا يَعْنِي سَبِيلَ الْخَيْرِ فَالْتَفَتَ أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا هُوَ بِفَارِسٍ قَدْ لَحِقَهُمْ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا فَارِسٌ قَدْ لَحِقَ بِنَا فَالْتَفَتَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اصْرَعْهُ فَصَرَعَهُ الْفَرَسُ ثُمَّ قَامَتْ تُحَمْحِمُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مُرْنِي بِمَا شِئْتَ قَالَ فَقِفْ مَكَانَكَ لَا تَتْرُكَنَّ أَحَدًا يَلْحَقُ بِنَا قَالَ فَكَانَ أَوَّلَ النَّهَارِ جَاهِدًا عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ آخِرَ النَّهَارِ مَسْلَحَةً لَهُ فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَانِبَ الْحَرَّةِ ثُمَّ بَعَثَ إِلَى الْأَنْصَارِ فَجَاءُوا إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ فَسَلَّمُوا عَلَيْهِمَا وَقَالُوا ارْكَبَا آمِنَيْنِ مُطَاعَيْنِ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَحَفُّوا دُونَهُمَا بِالسِّلَاحِ فَقِيلَ فِي الْمَدِينَةِ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشْرَفُوا يَنْظُرُونَ وَيَقُولُونَ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ فَأَقْبَلَ يَسِيرُ حَتَّى نَزَلَ جَانِبَ دَارِ أَبِي أَيُّوبَ فَإِنَّهُ لَيُحَدِّثُ أَهْلَهُ إِذْ سَمِعَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ وَهُوَ فِي نَخْلٍ لِأَهْلِهِ يَخْتَرِفُ لَهُمْ فَعَجِلَ أَنْ يَضَعَ الَّذِي يَخْتَرِفُ لَهُمْ فِيهَا فَجَاءَ وَهِيَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ بُيُوتِ أَهْلِنَا أَقْرَبُ فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ أَنَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذِهِ دَارِي وَهَذَا بَابِي قَالَ فَانْطَلِقْ فَهَيِّئْ لَنَا مَقِيلًا قَالَ قُومَا عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ فَلَمَّا جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَّكَ جِئْتَ بِحَقٍّ وَقَدْ عَلِمَتْ يَهُودُ أَنِّي سَيِّدُهُمْ وَابْنُ سَيِّدِهِمْ وَأَعْلَمُهُمْ وَابْنُ أَعْلَمِهِمْ فَادْعُهُمْ فَاسْأَلْهُمْ عَنِّي قَبْلَ أَنْ يَعْلَمُوا أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ فَإِنَّهُمْ إِنْ يَعْلَمُوا أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ قَالُوا فِيَّ مَا لَيْسَ فِيَّ فَأَرْسَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلُوا فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ وَيْلَكُمْ اتَّقُوا اللَّهَ فَوَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ حَقًّا وَأَنِّي جِئْتُكُمْ بِحَقٍّ فَأَسْلِمُوا قَالُوا مَا نَعْلَمُهُ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَهَا ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَأَيُّ رَجُلٍ فِيكُمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ قَالُوا ذَاكَ سَيِّدُنَا وَابْنُ سَيِّدِنَا وَأَعْلَمُنَا وَابْنُ أَعْلَمِنَا قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ قَالُوا حَاشَى لِلَّهِ مَا كَانَ لِيُسْلِمَ قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ قَالُوا حَاشَى لِلَّهِ مَا كَانَ لِيُسْلِمَ قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ قَالُوا حَاشَى لِلَّهِ مَا كَانَ لِيُسْلِمَ قَالَ يَا ابْنَ سَلَامٍ اخْرُجْ عَلَيْهِمْ فَخَرَجَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ اتَّقُوا اللَّهَ فَوَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَّهُ جَاءَ بِحَقٍّ فَقَالُوا كَذَبْتَ فَأَخْرَجَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Esan zidan [Muhammadek] esan zigun ['Abdush Shamadek] esan zigun [nire aitak] esan zigun ['Abdul 'Aziz bin Shuhaibek] esan zigun [Anas bin Malik] radliallahu 'anhuk esan zuen; Allahren Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, Abu Bakrren bizkarrean iritsi zen Medinara. Abu Bakr pertsona zaharra eta ezaguna zen, Allah Profeta, berriz, oraindik gaztea eta ezezaguna zen. Anas Radiallahu 'anhuk esan zuen; Beraz, gizon bat Abu Bakrrengana joan zen eta esan zion: 'Oi Abu Bakr, nor da zure aurrean dagoen gizon hau?'. Abu Bakrek erantzun zuen: 'Bidea erakutsi didana da'. Pertsonak susmatu zuen Abu Bakrrek esan nahi zuena bidearen gida bat zela. Izan ere, egia ontasunaren bidea da -Islama-. Orduan, Abu Bakr buelta eman zuen, eta bat-batean zaldizko batek harrapatu zituen. Abu Bakrk esan zuen; «Alaren Mezularia, zaldizko bat dabil gure atzetik». Orduan, Ala-ren Profeta jiratu eta esan zuen: «Ala, bota lurrera». Gizona bere zaldiak bota zuen. Orduan, zaldia irrintzi egin zuen. Gizonak esan zuen: «Alaren Profeta, agindu nahi duzuna». Esan zuen: «Geratu zauden lekuan, eta ez utzi inork guri harrapatzen». Anas Radiallahu 'anhu-k esan zuen: «Beraz, gizonak egunaren hasieran borrokatu zuen Ala-ren Profeta babesteko eta egunaren amaieran berarentzat ezkutu bihurtu zen». Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Harrah-ren ondoan gelditu zen, eta gero mezulari bat bidali zion Ansarri. Beraz, Ala-ren Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam eta Abu Bakr-ekin topo egitera joan ziren, eta biak agurtu zituzten. Esan zuten: «Biok segurtasunez ibili eta obeditu». Beraz, Ala-ren Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam eta Abu Bakr beren zaldien gainean joan ziren, biak armatuta inguratzen zituzten bitartean. Bitartean, Medinan zabaldu zen berria Alaren Profeta iritsi zela, Alaren Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam iritsi zela. Gora igo ziren ikustera, eta oihu egin zuten: "Alaren Profeta iritsi da, Alaren Profeta iritsi da". Oinez jarraitu zuen Abu Ayyuben etxearen ondoan gelditu zen arte. Izan ere, bere familiari buruzko istorioak kontatzen ari zela, Abdullah bin Salamek entzun zuen. Garai hartan, bere familiaren datila-palmondo lorategian zegoen fruitua biltzeko. Beraz, presaka joan zen bildutakoa lurrera uztera eta Alaren Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam entzutera, eta gero bere familiarengana itzuli zen. Alaren Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam, galdetu zuen: "Zein da gure familiaren etxerik hurbilena?". Abu Ayyubek erantzun zuen: "Ni naiz, Alaren Profeta. Hau da nire etxea eta hau da nire atea". Ondoren, esan zuen: "Zoaz eta prestatu leku bat gure arratsaldeko atsedenerako". Abu Ayyubek esan zuen; «Zutik zaitezte biok Allahren bedeinkapenekin». Nabiyullah sallallaahu 'alaihi wasallam iritsi zenean, Abdullah bin Salam iritsi zen, eta galdetu zuen: «Lekuko egiten dut Allahren mezularia zarela eta egiarekin etorri zarela. Izan ere, juduek badakite ni naizela haien buruzagia eta haien buruzagiaren semea, haien 'alim eta haien 'alimen semea. Deitu iezaiezu eta galdetu iezaiezu nire inguruan Islamera bihurtu naizela jakin aurretik. Izan ere, Islamera bihurtu naizela jakiten badute, niretzat existitzen ez diren gezurrak esango dituzte nire inguruan». Beraz, Allah Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, mezulariak bidali zizkien, etorri eta harekin topo egin zuten. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zien: «Juduok, zoritxarra duzue. Beldur izan Allahren. Allahren izenean, ez dago gurtza merezi duen jainkorik Haren besteaz gain, benetan badakizue ni naizela Allahren benetako Mezularia eta egiarekin etorri naizela zuengana. Beraz, zatozte Islamera». Esan zuten; «Ez genekien». Hiru aldiz esan zioten sallallaahu 'alaihi wasallam profetari. Galdetu zuen: «Nor da Abdullah bin Salam zuen artean?». Erantzun zuten: «Gure buruzagia eta gure buruzagiaren semea da, gure alima eta gure alimaren semea». Galdetu zuen: «Zer pentsatuko zenukete Islamera bihurtuko balitz?». Esan zuten: «Jainko Santua, ahalguztiduna. Ez da inola ere Islamera bihurtuko». Berriro galdetu zuen: «Zer pentsatuko zenukete Islamera bihurtuko balitz?». Berriro erantzun zuten: «Jainko Santua, ahalguztiduna. Ez da inola ere Islamera bihurtuko». Berriro galdetu zuen: «Zer pentsatuko zenukete benetan Islamera bihurtuko balitz?». Esaten jarraitzen dute: «Jainko Santua, ahalguztiduna. Ez da inola ere Islamera bihurtuko». Esan zuen: «Ibn Salam, atera haien bila». Beraz, Abdullah bin Salam atera zen esanez: «Juduok, beldur izan Ala. Ala izenean, ez dago bera baino gurtza merezi duen jainkorik». Egia esan, badakizue Alaren Mezularia dela eta egiarekin etorri zela'. Orduan, esan zuten: 'Gezurra ari zarete'. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak kanporatu egin zituen.