Imam Bukhari : 3621

حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَدِينَةِ وَهُوَ مُرْدِفٌ أَبَا بَكْرٍ وَأَبُو بَكْرٍ شَيْخٌ يُعْرَفُ وَنَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَابٌّ لَا يُعْرَفُ قَالَ فَيَلْقَى الرَّجُلُ أَبَا بَكْرٍ فَيَقُولُ يَا أَبَا بَكْرٍ مَنْ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْكَ فَيَقُولُ هَذَا الرَّجُلُ يَهْدِينِي السَّبِيلَ قَالَ فَيَحْسِبُ الْحَاسِبُ أَنَّهُ إِنَّمَا يَعْنِي الطَّرِيقَ وَإِنَّمَا يَعْنِي سَبِيلَ الْخَيْرِ فَالْتَفَتَ أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا هُوَ بِفَارِسٍ قَدْ لَحِقَهُمْ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا فَارِسٌ قَدْ لَحِقَ بِنَا فَالْتَفَتَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اصْرَعْهُ فَصَرَعَهُ الْفَرَسُ ثُمَّ قَامَتْ تُحَمْحِمُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مُرْنِي بِمَا شِئْتَ قَالَ فَقِفْ مَكَانَكَ لَا تَتْرُكَنَّ أَحَدًا يَلْحَقُ بِنَا قَالَ فَكَانَ أَوَّلَ النَّهَارِ جَاهِدًا عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ آخِرَ النَّهَارِ مَسْلَحَةً لَهُ فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَانِبَ الْحَرَّةِ ثُمَّ بَعَثَ إِلَى الْأَنْصَارِ فَجَاءُوا إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ فَسَلَّمُوا عَلَيْهِمَا وَقَالُوا ارْكَبَا آمِنَيْنِ مُطَاعَيْنِ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَحَفُّوا دُونَهُمَا بِالسِّلَاحِ فَقِيلَ فِي الْمَدِينَةِ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشْرَفُوا يَنْظُرُونَ وَيَقُولُونَ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ فَأَقْبَلَ يَسِيرُ حَتَّى نَزَلَ جَانِبَ دَارِ أَبِي أَيُّوبَ فَإِنَّهُ لَيُحَدِّثُ أَهْلَهُ إِذْ سَمِعَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ وَهُوَ فِي نَخْلٍ لِأَهْلِهِ يَخْتَرِفُ لَهُمْ فَعَجِلَ أَنْ يَضَعَ الَّذِي يَخْتَرِفُ لَهُمْ فِيهَا فَجَاءَ وَهِيَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ بُيُوتِ أَهْلِنَا أَقْرَبُ فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ أَنَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذِهِ دَارِي وَهَذَا بَابِي قَالَ فَانْطَلِقْ فَهَيِّئْ لَنَا مَقِيلًا قَالَ قُومَا عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ فَلَمَّا جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَّكَ جِئْتَ بِحَقٍّ وَقَدْ عَلِمَتْ يَهُودُ أَنِّي سَيِّدُهُمْ وَابْنُ سَيِّدِهِمْ وَأَعْلَمُهُمْ وَابْنُ أَعْلَمِهِمْ فَادْعُهُمْ فَاسْأَلْهُمْ عَنِّي قَبْلَ أَنْ يَعْلَمُوا أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ فَإِنَّهُمْ إِنْ يَعْلَمُوا أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ قَالُوا فِيَّ مَا لَيْسَ فِيَّ فَأَرْسَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلُوا فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ وَيْلَكُمْ اتَّقُوا اللَّهَ فَوَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ حَقًّا وَأَنِّي جِئْتُكُمْ بِحَقٍّ فَأَسْلِمُوا قَالُوا مَا نَعْلَمُهُ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَهَا ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَأَيُّ رَجُلٍ فِيكُمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ قَالُوا ذَاكَ سَيِّدُنَا وَابْنُ سَيِّدِنَا وَأَعْلَمُنَا وَابْنُ أَعْلَمِنَا قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ قَالُوا حَاشَى لِلَّهِ مَا كَانَ لِيُسْلِمَ قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ قَالُوا حَاشَى لِلَّهِ مَا كَانَ لِيُسْلِمَ قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ قَالُوا حَاشَى لِلَّهِ مَا كَانَ لِيُسْلِمَ قَالَ يَا ابْنَ سَلَامٍ اخْرُجْ عَلَيْهِمْ فَخَرَجَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ اتَّقُوا اللَّهَ فَوَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَّهُ جَاءَ بِحَقٍّ فَقَالُوا كَذَبْتَ فَأَخْرَجَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Povedal mi [Mohamed], povedal nám [Abdush Shamad], povedal nám [môj otec], povedal nám [Abdul 'Aziz bin Shuhaib], že nám [Anas bin Malik] povedal (radliallahu 'anhu): Prorok Alláha, nech ťa miluje, prišiel do Mediny na chrbte Abú Bakra. Abú Bakr bol starý a známy človek, zatiaľ čo Prorok Alláha, nech ťa miluje, bol ešte mladý a neznámy. Anas Radiallahu 'anhu povedal: „Istý muž prišiel k Abú Bakrovi a povedal: „Ó, Abú Bakr, kto je tento muž pred tebou?“ Abú Bakr odpovedal: „To je ten, čo mi ukázal cestu.“ Ten človek mal podozrenie, že Abú Bakr tým myslí sprievodcu. V skutočnosti je pravdou cesta dobra - islam. Potom sa Abú Bakr otočil a zrazu ich dobehol jazdec. Abú Bakr povedal: „Ó, Posol Alláha, jazdec nás sleduje.“ Prorok Alláha sa otočil a povedal: „Ó, Alláh, zhoď ho na zem.“ Muža zhodil jeho kôň. Kôň sa s erdžaním postavil. Muž povedal: „Ó, Prorok Alláha, prikáž mi, čo si želáš.“ Povedal: „Zostaňte tam, kde ste, a nenechajte nikoho, aby nás predbehol.“ Anas Radiallahu 'anhu povedal: „Muž teda na začiatku dňa bojoval, aby ochránil Proroka Alláha, a na konci dňa sa mu stal štítom.“ Potom sa Prorok Alláh sallallahu 'alaihi wasallam zastavil pri Harrah a poslal posla k Ansarom. Prišli teda stretnúť Proroka Alláha sallallaahu 'alaihi wasallam a Abu Bakra a oboch ich pozdravili. Povedali: „Kráčajte obaja bezpečne a poslúchnite.“ Takže Prorok Alláha, nech ťa miluje, a Abú Bakr jazdili na koňoch, zatiaľ čo ich oboch ozbrojeno obkľúčili. Medzitým sa v Medine rozšírila správa, že prišiel Prorok Alláha, Prorok Alláha, nech ťa miluje. Vyšli hore, aby sa pozreli, a kričali: „Prorok Alláha prišiel, Prorok Alláha prišiel.“ Pokračoval v chôdzi, až kým sa nezastavil pri dome Abú Ajjúba. V skutočnosti, keď rozprával príbehy o svojej rodine, Abdulláh bin Salám ho počul. V tom čase bol v datľovej záhrade svojej rodiny, aby im nazbieral ovocie. Ponáhľal sa teda položiť, čo nazbieral, a prišiel si vypočuť Proroka Alláha, nech ťa miluje, potom sa vrátil k svojej rodine. Prorok Alláha, nech ťa miluje, sa spýtal: „Ktorý dom je najbližšie k našej rodine?“ Abú Ajjúb odpovedal; „Som to, ó, Prorok Alláha. Toto je môj dom a toto sú moje dvere.“ Potom povedal: „Choďte a pripravte si miesto na náš popoludňajší odpočinok.“ Abú Ajjúb povedal: „Vstaňte obaja s požehnaním od Alaha.“ Keď prišiel Nabijulláh sallallaahu alaihi wasallam, Abdulláh bin Salám prišiel a spýtal sa: „Svedčím, že si posol Alláha a že si prišiel s pravdou. Židia skutočne vedeli, že som ich vodca a syn ich vodcu, ich alim a syn ich alima. Zavolajte ich a opýtajte sa ich na mňa skôr, ako zistia, že som konvertoval na islam. Pretože ak zistia, že som konvertoval na islam, budú o mne hovoriť lži, ktoré pre mňa neexistujú.“ Prorok Alláh sallallaahu alaihi wasallam k nim poslal poslov a prišli a stretli sa s ním. Prorok Muhammad محمد والله (mier s ním) im povedal: „Židia, nešťastie pre vás. Bojte sa Alaha. Pri Alaha, niet iného boha hodného uctievania okrem Neho, vy naozaj viete, že ja som pravý posol Alaha a prišiel som k vám s pravdou. Takže, príďte k islamu.“ Povedali: „Nevedeli sme.“ Povedali to prorokovi Muhammadovi محمد والله trikrát. Spýtal sa: „Kto je medzi vami Abdullah bin Salam?“ Odpovedali: „Ó, on je náš vodca a syn nášho vodcu, náš alim a syn nášho alima.“ Spýtal sa: „Čo by ste si pomysleli, keby konvertoval na islam?“ Povedali: „Svätý všemohúci Boh. On pravdepodobne nekonvertuje na islam.“ Znova sa spýtal: „Čo by ste si pomysleli, keby konvertoval na islam?“ Znova povedali: „Svätý všemohúci Boh. On pravdepodobne nekonvertuje na islam.“ Znova sa spýtal: „Čo by ste si pomysleli, keby naozaj konvertoval na islam?“ Stále hovoria: „Svätý všemohúci Boh. On sa pravdepodobne nekonvertuje na islam.“ Povedal: „Ó, Ibn Salam, vyjdi im v ústrety.“ Abdullah bin Salam teda vyšiel a povedal: „Ó, Židia, bojte sa Alaha. Pri Alahovi, niet boha hodného uctievania okrem Neho. Vy už viete, že je Alahovým poslom a prišiel s pravdou.“ Povedali: „Klamete.“ Prorok, mier s ním, ich vyhnal.