Ar Rahim

Imam Bukhari : 4159

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَيَطَّوَّفُ الرَّجُلُ بِالْبَيْتِ مَا كَانَ حَلَالًا حَتَّى يُهِلَّ بِالْحَجِّ فَإِذَا رَكِبَ إِلَى عَرَفَةَ فَمَنْ تَيَسَّرَ لَهُ هَدِيَّةٌ مِنْ الْإِبِلِ أَوْ الْبَقَرِ أَوْ الْغَنَمِ مَا تَيَسَّرَ لَهُ مِنْ ذَلِكَ أَيَّ ذَلِكَ شَاءَ غَيْرَ أَنَّهُ إِنْ لَمْ يَتَيَسَّرْ لَهُ فَعَلَيْهِ ثَلَاثَةُ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَذَلِكَ قَبْلَ يَوْمِ عَرَفَةَ فَإِنْ كَانَ آخِرُ يَوْمٍ مِنْ الْأَيَّامِ الثَّلَاثَةِ يَوْمَ عَرَفَةَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ ثُمَّ لِيَنْطَلِقْ حَتَّى يَقِفَ بِعَرَفَاتٍ مِنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ إِلَى أَنْ يَكُونَ الظَّلَامُ ثُمَّ لِيَدْفَعُوا مِنْ عَرَفَاتٍ إِذَا أَفَاضُوا مِنْهَا حَتَّى يَبْلُغُوا جَمْعًا الَّذِي يَبِيتُونَ بِهِ ثُمَّ لِيَذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَأَكْثِرُوا التَّكْبِيرَ وَالتَّهْلِيلَ قَبْلَ أَنْ تُصْبِحُوا ثُمَّ أَفِيضُوا فَإِنَّ النَّاسَ كَانُوا يُفِيضُونَ وَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ }حَتَّى تَرْمُوا الْجَمْرَةَ

Һөйләне миңә [Мөхәммәт бин Әбү Бәкергә] Һөйләне беҙгә [Фүҙләил бин Сөләймән] Һөйләне беҙгә [Муса бин Ғөкбә] Һөйләне миңә [Ҡурайб] [Ибн Ғаббастан] ул әйтте; Кеше хаж өсөн тәлбиә ҡылғанға тиклем Тәһәлүл ҡылғандан һуң Ҡәғбәлә тәүәф ҡыла. Әгәр ҙә ул Ғәрәфәткә барырға теләһә, уға еңел булһа, дөйә, йәки һыйыр, йәки кәзә теләһә ҡасан һуйһын. Әгәр был ауыр булһа, хаж ваҡытында, йәғни Ғәрәфә көнө алдынан өс көн ураҙа тоторға тейеш. Әгәр ҙә өс көндөң һуңғы көнө Ғәрәфә көнө булып сыҡһа, тимәк, уның өсөн был ярай. Шунан һуң Әср ваҡытынан кискә тиклем Ғәрәфәлә үкүфкә китһен. Һуңынан Ғәрәфәнән киткәс, халыҡ уны ҡалдырғанда, Мөздәлифәгә барып еткәнсе, унда төн үткәрҙеләр. Бынан һуң улар таң алдынан тәкбирҙәрҙе һәм тәхлилдәрҙе арттырып, Аллаһ Тәғәләнең зекерен уҡыһындар. Шунан Ғәрәфәттән сығып кит, сөнки халыҡ китте. Аллаһ Тәғәлә әйтә: «Улайһа, халыҡ киткән урындан – Ғәрәфәттән китегеҙ һәм Аллаһтан ярлыҡау һорағыҙ, ысынлап та, Аллаһ ярлыҡаусы, рәхимле». -ҠС. Албаҡара 199-. Жумра ташлағансы.