Ar Rahim

Imam Bukhari : 2467

حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ وَأَفْهَمَنِي بَعْضَهُ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيِّ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِنْهُ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَكُلُّهُمْ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ حَدِيثِهَا وَبَعْضُهُمْ أَوْعَى مِنْ بَعْضٍ وَأَثْبَتُ لَهُ اقْتِصَاصًا وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ الْحَدِيثَ الَّذِي حَدَّثَنِي عَنْ عَائِشَةَ وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا زَعَمُوا أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ أَزْوَاجِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا مَعَهُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزَاةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَهُ بَعْدَ مَا أُنْزِلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجٍ وَأُنْزَلُ فِيهِ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَتِهِ تِلْكَ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى الرَّحْلِ فَلَمَسْتُ صَدْرِي فَإِذَا عِقْدٌ لِي مِنْ جَزْعِ أَظْفَارٍ قَدْ انْقَطَعَ فَرَجَعْتُ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي فَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ فَأَقْبَلَ الَّذِينَ يَرْحَلُونَ لِي فَاحْتَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِي الَّذِي كُنْتُ أَرْكَبُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ وَكَانَ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يَثْقُلْنَ وَلَمْ يَغْشَهُنَّ اللَّحْمُ وَإِنَّمَا يَأْكُلْنَ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ حِينَ رَفَعُوهُ ثِقَلَ الْهَوْدَجِ فَاحْتَمَلُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا فَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَ مَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنْزِلَهُمْ وَلَيْسَ فِيهِ أَحَدٌ فَأَمَمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ بِهِ فَظَنَنْتُ أَنَّهُمْ سَيَفْقِدُونَنِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ غَلَبَتْنِي عَيْنَايَ فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي وَكَانَ يَرَانِي قَبْلَ الْحِجَابِ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ يَدَهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِي الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَ مَا نَزَلُوا مُعَرِّسِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى الْإِفْكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ بِهَا شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ مِنْ قَوْلِ أَصْحَابِ الْإِفْكِ وَيَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَرَى مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللُّطْفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَمْرَضُ إِنَّمَا يَدْخُلُ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ لَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ حَتَّى نَقَهْتُ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ مُتَبَرَّزُنَا لَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي الْبَرِّيَّةِ أَوْ فِي التَّنَزُّهِ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ بِنْتُ أَبِي رُهْمٍ نَمْشِي فَعَثَرَتْ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا شَهِدَ بَدْرًا فَقَالَتْ يَا هَنْتَاهْ أَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالُوا فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا عَلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ فَقَالَ كَيْفَ تِيكُمْ فَقُلْتُ ائْذَنْ لِي إِلَى أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَسْتَيْقِنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي مَا يَتَحَدَّثُ بِهِ النَّاسُ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَى نَفْسِكِ الشَّأْنَ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا أَكْثَرْنَ عَلَيْهَا فَقُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَلَقَدْ يَتَحَدَّثُ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبِتُّ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ أَصْبَحْتُ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَشِيرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ فَأَمَّا أُسَامَةُ فَأَشَارَ عَلَيْهِ بِالَّذِي يَعْلَمُ فِي نَفْسِهِ مِنْ الْوُدِّ لَهُمْ فَقَالَ أُسَامَةُ أَهْلُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا نَعْلَمُ وَاللَّهِ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَسَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ يَا بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ فِيهَا شَيْئًا يَرِيبُكِ فَقَالَتْ بَرِيرَةُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ مِنْهَا أَمْرًا أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا قَطُّ أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ الْعَجِينِ فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ يَوْمِهِ فَاسْتَعْذَرَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَعْذُرُنِي مِنْ رَجُلٍ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا وَاللَّهِ أَعْذُرُكَ مِنْهُ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْنَا عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا مِنْ الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا فِيهِ أَمْرَكَ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ قَبْلَ ذَلِكَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ احْتَمَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى ذَلِكَ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ فَقَالَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ وَاللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَثَارَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَنَزَلَ فَخَفَّضَهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ وَبَكَيْتُ يَوْمِي لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ فَأَصْبَحَ عِنْدِي أَبَوَايَ وَقَدْ بَكَيْتُ لَيْلَتَيْنِ وَيَوْمًا حَتَّى أَظُنُّ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي قَالَتْ فَبَيْنَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي إِذْ اسْتَأْذَنَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي مَعِي فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَلَسَ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مِنْ يَوْمِ قِيلَ فِيَّ مَا قِيلَ قَبْلَهَا وَقَدْ مَكَثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي شَيْءٌ قَالَتْ فَتَشَهَّدَ ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ فَإِنَّهُ بَلَغَنِي عَنْكِ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اعْتَرَفَ بِذَنْبِهِ ثُمَّ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَتَهُ قَلَصَ دَمْعِي حَتَّى مَا أُحِسُّ مِنْهُ قَطْرَةً وَقُلْتُ لِأَبِي أَجِبْ عَنِّي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَدْرِي مَا أَقُولُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لِأُمِّي أَجِيبِي عَنِّي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا قَالَ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا أَدْرِي مَا أَقُولُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَأَنَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ لَا أَقْرَأُ كَثِيرًا مِنْ الْقُرْآنِ فَقُلْتُ إِنِّي وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُ أَنَّكُمْ سَمِعْتُمْ مَا يَتَحَدَّثُ بِهِ النَّاسُ وَوَقَرَ فِي أَنْفُسِكُمْ وَصَدَّقْتُمْ بِهِ وَلَئِنْ قُلْتُ لَكُمْ إِنِّي بَرِيئَةٌ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنِّي لَبَرِيئَةٌ لَا تُصَدِّقُونِي بِذَلِكَ وَلَئِنْ اعْتَرَفْتُ لَكُمْ بِأَمْرٍ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنِّي بَرِيئَةٌ لَتُصَدِّقُنِّي وَاللَّهِ مَا أَجِدُ لِي وَلَكُمْ مَثَلًا إِلَّا أَبَا يُوسُفَ إِذْ قَالَ{ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ }ثُمَّ تَحَوَّلْتُ عَلَى فِرَاشِي وَأَنَا أَرْجُو أَنْ يُبَرِّئَنِي اللَّهُ وَلَكِنْ وَاللَّهِ مَا ظَنَنْتُ أَنْ يُنْزِلَ فِي شَأْنِي وَحْيًا وَلَأَنَا أَحْقَرُ فِي نَفْسِي مِنْ أَنْ يُتَكَلَّمَ بِالْقُرْآنِ فِي أَمْرِي وَلَكِنِّي كُنْتُ أَرْجُو أَنْ يَرَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي النَّوْمِ رُؤْيَا يُبَرِّئُنِي اللَّهُ فَوَاللَّهِ مَا رَامَ مَجْلِسَهُ وَلَا خَرَجَ أَحَدٌ مِنْ

Беҙгә [Әбү Әр Рабиғ Сөләймән бин Дауыт] һәм [Әхмәт] миңә бер аҙ аңлау бирҙе, беҙгә [Фөләйх бин Сөләймән] [Ибну Сийхаб Әз Зөхрийҙән] [Үрүә бин Әз Зөбәйерҙән] һәм [Сәғит бин Әл Мөсәййәбтән] һәм [Әлҡайш бин Әл Мусаййәбтән] һәм [Әлҡайш бин Әл-Мөсәйәҙулла] һөйләне. Ғабдуллаһ бин Ғөкбәхтән [Ғәйсә радиаллаһу әнһә] пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны ғәйепләүселәр уға үҙҙәре әйткәндәрҙе әйткәс, һуңынан Аллаһ уны был ҡәһәрле ғәйбәттән таҙартты. Әз Зөһрий әйтте; һәм улар барыһы ла миңә Ғәйсәнең хикәйәләре йыйынтығын һөйләне, ҡайһы берҙәре башҡаларына ҡарағанда дөрөҫөрәк һәм хикәйәләре көслөрәк ине, шунан мин уларҙың һәр береһенең Ғәйсәнән һөйләгән хәҙистәрен ҡараным. Был хәҙистәр бер-береһен нығыта, улар Ғәйсиә радиаллаһу ғәнһәнең былай тигәнен раҫлай: «Аллаһ рәсүле сәйәхәткә сығырға ниәтләгәндә, ҡатындары араһында йәрәбә тартҡан. Әгәр ҙә уларҙың береһенең исеме сыҡһа, тимәк, ул Уның менән бергә сәйәхәт итә. Бер көндө ул беҙгә үҙе алып барған һуғыш өсөн күп исемдәр һыҙҙы, шуға күрә минең исемем сыҡты, тик мин уның менән ҡатнашҡансы, хиджаб аяттары асылғандан һуң, мине бәләкәй генә өйгә алып барып, уның эсенә урынлаштырҙылар. Беҙ киттек, тик пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һуғышты тамамлағас, өйгә ҡайттыҡ. Мәҙинәгә яҡын тиерлек булғас, төнгә пенсияға сығыуы тураһында иғлан итте. Шулай итеп, мин ул һәм уның тирә-яғы туҡтаған мәлде ҡалдырҙым һәм мин ғәскәрҙәрҙән сыҡҡансы атланым. Ихтыяждарымды ҡәнәғәтләндереп бөткәс, төркөмгә ҡайттым әммә күкрәгемде тойҙом да, аҡыҡтан эшләнгән муйынсаҡымдың төшөп киткәнен күрҙем. Шулай итеп, муйынсағымды эҙләп ҡайттым. Шунан мине алып килгән кешеләр, бер мәлгә эстә инде тип шикләнеп, мин атланған дөйәне етәкләп алып ҡайттылар. Ысынлап та, ул ваҡытта ҡатын-ҡыҙҙар кәүҙәһе еңел, ауыр түгел, ит ашамағандар, кешеләр күтәргәндә ауырлыҡ айырмаһын, унда ҡатын-ҡыҙ бармы-юҡмы икәнен аңламаһын өсөн ашағандары бары тик бер тешләп ризыҡ ҡына ашаған. Ул ваҡытта мин йәш ҡатын инем. Шулай итеп, улар дөйәләрҙе көттөләр ҙә йәйәү йөрөнөләр. Ә муйынсаҡты ғәскәрҙәр киткәс кенә кире алдым. Шулай итеп, мин төркөм тәүҙә туҡтаған урынға барҙым, әммә унда бер кем дә юҡ ине, шунан мин туҡтаған урынға ҡайттым, улар мине юғалтҡан кеүек тойор, минең урынға ҡайтыр тип өмөтләнеп. Ултырғас, йоҡо килеп китте, ниһайәт, йоҡлап китте. Софван бин Әл Мөғәтхол ас-Суламий әҙ-Дзакван ғәскәрҙәр төркөмөнөң артынан минең урынға яҡынлашҡансы килеп, йоҡлап ятҡан кешеләрҙең билдәләрен күрҙе. Шулай итеп, ул миңә килде. Хиджаб аят төшкәнсе, ул мине күргән ине. Мин бик аптырап уяндым, ҡасан ул үҙенең атлы хайуанды туҡтатып, уны төшөрөп, мин уның тауында булдым, һуңынан ул уны етәкләне, беҙ төркөмдө ҡыуып етә алабыҙ, улар ял итеү өсөн туҡтағандан һуң, көн үҙенең иң юғары нөктәһендә булғанда. Шулай итеп, кем һәләк булһа, шул һәләк булыр. Ә ғәйепләүҙәр таратыуҙа роль уйнаған кеше Ғабдуллаһ бин Үбай бин Сәлүл була. Беҙ Мәҙинәгә килеп еттек һәм мин бер ай ауырыуҙан интегәм, ә кешеләр был ялған хәбәрҙәргә - ғәйепләүҙәргә йоғонто яһай башланы һәм улар мине ауырыу хәлдә ҡалдырҙы, бигерәк тә мин пәйғәмбәребеҙҙән ғәҙәттә ауырығанда алам тигән наҙлылыҡты күрмәнем. Ул миңә ҡунаҡҡа ғына килде, сәләмләне, һуңынан хәлемде һорашты, ымлап ҡына, ә мин был хәлдең әҙ генә лә аңламаным. Ҡасан мин яйлап ауырыуымдан һауығып мин Умму Мистох менән беҙ ғәҙәттә ял иткән урынға сыҡтым, беҙ унда төндән башҡа сыҡманыҡ, шулай булды, сөнки Беҙ өйгә яҡын пәрҙәне алғанға тиклем, ул ваҡыттағы ғәҙәттәребеҙ боронғо ғәрәптәрҙең - традицион ғәрәптәрҙең - өйҙән ситтә йәки асыҡ яланда булғанда ғәҙәттәре ине. Шулай итеп, беҙ, мин һәм Өммө Мистох бинт Әби Рухум йөрөп йөрөгән һәм ул үҙенең туҡымаһы арҡаһында тайып киткән, сөнки ул ҡарғаны: “Ҡайғы Мистохҡа”. Мин: «Һинең әйткәндәрең, ысынлап та, насар ине. Бәҙер һуғышында ҡатнашҡан кешене тәнҡитләйһеңме?» Ул: «Эй, принцесса, һинең ғали йәнәптәрең улар нимә тураһында фекер алышҡандарын ишетмәнеме?» Шунан ул миңә фейк-хәбәрҙәр - йәмһеҙ ғәйепләүҙәр - һөйләне. Был ваҡиға инде тойған һыҙланыуҙарымдың өҫтөнә тағы ла нығыраҡ һыҙланыуҙарымды өҫтәне. Өйөмә ҡайтҡас, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсалләм миңә килеп сәләм бирҙе лә: «Хәлдәр нисек?» Мин яуап бирҙем: 'рөхсәт итегеҙ миңә өйгә, атай-әсәйемә ҡайтырға'. Ғәйсә: «Ул ваҡытта мин ата-әсәйемдән был хәбәрҙе раҫлауҙы эҙләргә теләй инем», — тигән. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм миңә рөхсәт бирҙе һәм, ниһайәт, атай-әсәйем менән осраштым һәм шунан әсәйемдән һораным: “Кешеләр нимә тураһында һөйләшә?” Әсәйем былай тип яуап бирҙе: «Эй, балаҡайым, һинең башыңа килгән был эшкә еңел ҡара. Ысынлап та, Аллаһ менән ант итәм, ҡатындың икенсе ҡатыны булһа ла, үҙе яратҡан ире менән йәшәүе бик һирәк, әммә башҡа ҡатындар уның хурлығын таратыр». Мин: «Собханаллаһ, ысынлап та, кешеләр был мәсьәләне тикшерәме?» Ғәйсә әйтте: «Шулай итеп, мин ул төндө таңға тиклем күҙ йәштәре менән үткәрҙем, сөнки улар бөттө, һәм мин йоҡлай алманым, тик иртәнсәк, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсәлләм Ғәли бин Әби Талибты һәм Усама бин Зәидте саҡырҙы, уларҙы фекер алышыу өсөн әлегә вәхи килмәне. Ә инде Усамаға килгәндә, ул уға Аллаһ Рәсүленең өйөнә мөхәббәте арҡаһында үҙе белгән нәмәләр менән ишара яһаны. Усама: «Һеҙҙең бөйөклөктәрегеҙҙең ғаиләһе, эй, Аллаһ илсеһе, Аллаһ менән ант итәбеҙ, беҙ изгелектән башҡа бер нәмә лә белмәйбеҙ», — тигән. Шул арала Ғәли бин Әби Талиб: «Эй, Аллаһ илсеһе, Аллаһ һинең бөйөклөгөңдө борсомаясаҡ, сөнки унан башҡа ҡатын-ҡыҙҙар ҙа күп һәм ҡатын-ҡыҙ иптәштәренән һинең бөйөклөгөңдө кем раҫлар тип һора», — тигән. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм Бәрирәне саҡырып: «Эй Бәрирә, һин Ғәйшәлә һин шикләнгән нәмәне күрәһеңме?» Барира яуап бирҙе: «Уның бейеклеге дөрөҫ ебәргән кеше менән ант итәм, мин бер ҡасан да Айсяла бер ниндәй ҙә хурлыҡ күргәнем юҡ, мин уның хурлығын асыу өсөн ҡуллана алам, хатта мин унда бер нәмә лә күрһәм дә, был бәләкәй генә нәмә түгел, сөнки ул бик йәш сағында бер тапҡыр икмәк ҡамырын ашағанда йоҡлап киткән, һуңынан йәшәгән». Шулай итеп, бер көндө пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм Ғабдуллаһ бин Үбәй бин Сәлүлдән яуаплы булыуын һорап тороп баҫа. Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм әйтте: «Мин ишеткән кешенең ғаиләмә зыян килтергәне өсөн миңә кем яуаплылыҡ йөкмәтә ала? Валлаһи, мин ғаиләне түгел, изгелекте генә беләм. Ысынлап та, улар ирҙе телгә алған - йәғни Шофван, уның романтик мөнәсәбәттә булыуы тураһында имеш-мимеш таралған - мин уның изгелегенән башҡа белмәйем, ул минең ғаиләмә бер ҡасан да килмәй, әммә һәр ваҡыт минең менән». Шулай итеп, Сәғәт бин Мөғәҙ тороп: «Эй, Аллаһ Рәсүле, мин һинән был кәмһетеүҙең үсен алам», — тине. - Әгәр ҙә кеше Аус ҡәбиләһенән булһа, беҙ уның муйынын ҡырҡабыҙ, әгәр ҙә Хазраж ҡәбиләһенән булған ҡәрҙәштәребеҙҙән булһа, беҙ һеҙҙең ғали йәнәптәрегеҙҙең бойороғон мотлаҡ үтәйәсәкбеҙ. Артабан Хазраж ырыуы башлығы Саад бин Ғүбәҙә килә, ул быға тиклем тәҡүә кеше булған, әммә көндө ырыу мөнәсәбәттәре алып китте: «Һин ялған һөйләйһең, һин уны бер ҡасан да үлтерә алмаясаҡһың һәм үс ала алмаясаҡһың». Шул саҡ Өсәйд бин Худһир тороп: «Һин ялған һөйләйһең, беҙ уны мотлаҡ үлтерәсәкбеҙ», — тине. Ысынлап та, һин монафиҡтарҙы яҡлағаның өсөн монафиҡҡа әйләндең». Шулай итеп, әүс һәм хазраж ҡәбиләләре араһында һүҙ һуғышы булды, улар бер-береһенә ҡаршы ҡәнәғәтһеҙлектәрен сығарырға теләйҙәр, хатта пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һаман да минбәрҙә торһа ла, ниһайәт, ул төшөп, уларҙы тынысландырҙы, ниһайәт, улар тын ҡалды һәм ул тын ҡалды. Шулай итеп, мин көнө буйы илай инем, күҙ йәштәрем ҡороғанға күрә, йоҡлай алманым, ниһайәт, ата-әсәйем эргәмдә булды, ә мин ике төн һәм бер көн йөрәгем өҙөлөүе ихтимал тип уйланым». Ғәйсә: «Мин илап торғанда, ата-әсәйем эргәмдә ултырғанда, ҡапыл бер ансар ҡатын инергә рөхсәт һораны, мин уға үҙем менән ултырып иларға рөхсәт иттем. Мин шундай хәлдә ҡалғас, ҡапыл Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм килеп ултырҙы, әммә был ваҡиғаға бер ай үтһә лә, минең менән булған был мәсьәләне аңлатыу өсөн вәхи төшмәһә лә, элек минең менән булған хәлдәрҙе еткергәндәге кеүек эргәмдә ултырманы». Ғәйсә әйтте: «Шулай итеп, ул шәһәҙәттең ике һөйләмен уҡып, һуңынан: «Эй, Ғәйсә, ысынлап та, миңә һинең хаҡта шундай һәм былай хәбәр килеп етте», — тип шаһитлыҡ итте. Таҙа һәм ғәйепһеҙ булһаң, Аллаһ Тәғәлә һине һис шикһеҙ таҙартыр. Әммә әгәр һеҙ гонаһҡа эләкһәгеҙ, тимәк, Аллаһтан ғәфү үтенегеҙ һәм Уға тәүбә итегеҙ, сөнки әгәр ҡол үҙенең гонаһ ҡылғанын таныһа, һуңынан тәүбә итһә, тимәк, Аллаһ Тәғәлә уның тәүбәһен мотлаҡ ҡабул итер». Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һөйләмде әйтеп бөткәс, күҙ йәштәремдең бер тамсыһын да тоймағансы кипте. Шунан атайыма: «Минең турала Аллаһ Рәсүленә саллаллаһу ғәләйһис-сәләмгә яуап бир», — тинем. Атайым: «Аллаһ менән ант итәм, мин Аллаһ Рәсүленә нимә әйтергә белмәйем, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм», — тигән. Шунан әсәйемә: «Минең турала Аллаһ Рәсүле ғәләйһис-сәләмдең әле генә әйткәндәренән яуап бир», — тинем. Әсәйем: «Аллаһ менән ант итәм, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсәлламға нимә әйтергә белмәйем», — тип яуап бирҙе. Ғәйсиә: «Мин йәш ҡыҙ ғына, Ҡөрьәнде күп уҡымайым», — тигән. Мин әйттем: «Ысынлап та, Аллаһ менән ант итәм, мин беләм: һеҙ кешеләрҙең әйткәндәрен ишеттегеҙ һәм уны күңелегеҙгә алып, хәбәрҙе раҫланығыҙ. Әгәр ҙә мин һеҙгә, мин таҙамын һәм, Аллаһ менән ант итәм, Ул минең таҙа икәнемде яҡшыраҡ белә, тиһәм, һеҙ мине был йәһәттән һис шикһеҙ аҡламаҫ инегеҙ. Әгәр ҙә мин, Аллаһ минең таҙа икәнемде яҡшыраҡ белһә лә, был мәсьәләне һеҙгә таныһам, һеҙ уны мотлаҡ раҫлар инегеҙ. Аллаһ менән ант итәм, мин һеҙҙең менән минең арала атаһы Йософ пәйғәмбәр кеүек үк: -'Яҡшы сабырлыҡ менән сабыр итегеҙ, һәм һеҙ һүрәтләгән һәр нәмәнән ярҙам һорау урыны Аллаһтыр'-.-QS. Юсуп 18-. Шунан һуң, Аллаһ мине таҙартыр тип өмөтләнеп, түшәгемә яттым, әммә Аллаһ менән ант итәм, Аллаһ миңә төшкән был мәсьәлә тураһында вәхи индерер тип көтмәнем. Сөнки минең был проблемамды тикшерер өсөн Ҡөрьәндең төшөүе килешмәй. Тик Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм төш аша Аллаһы Тәғәлә мине таҙартыр тигән вәхи алыр тип кенә өмөтләнәм. Аллаһ менән ант итәм, ул әле үҙенең йыйылышына бармаған һәм Әһлю бәйет сыҡмаған, уға вәхи индерелгәнсе. Шулай итеп, ул мене рифмалаған вәхи, ғәҙәттә, бик көслө киҙеү һәм тир тамсылары хәлендә ҡабул иткән кеүек. Үҙенә төшкән вәхиҙе тамамлағандан һуң, ул көлгәне күренде һәм уның тәүге һөйләмдәре миңә: «Эй, Ғәйшә, ​​Аллаһҡа маҡтау, ысынлап та, Аллаһ һине таҙартты», — тигән һүҙҙәре булды. Шунан әсәйем миңә: «Тор Аллаһ Рәсүле менән осрашырға», — тине. Мин әсәйемә: «Аллаһ менән ант итәм, мин уға ҡаршы тормайым һәм Аллаһ Тәғәләнән башҡа бер кемде лә маҡтамайым», — тинем. Шулай итеп, Аллаһ аятты индерҙе -'Ысынлап та, һеҙҙең арала ялған хәбәрҙәр таратыусылар һаман да һеҙҙең төркөмдә. Һеҙгә яҡшы булһа ла, уны насар тип уйламағыҙ...'-. -ҠС. Аннур 11-. Ҡасан был аят төшөп, минең бөтә ғәйепләүҙәрҙән азат итеүемде аңлатып, Әбү Бәкер аш-Шиддиҡ радиаллаһу 'анху, һәр ваҡыт ҡайғыртыу өсөн Мистха бин Үтцахтың тормошо, сөнки ул әле уның туғаны, тип әйтте: «Аллаһ менән ант итәм, был хәлдән һуң мин Мистәхте мәңгелеккә ризыҡландырмаясаҡмын, сөнки ул яңы фальсехтар тураһында таратыуҙа ярҙам итте». Шулай итеп, Аллаһы Тәғәлә был аятты иңдерҙе: -'Һәм һеҙҙең арала өҫтөнлөктәре һәм иркенлеге булғандар ант итмәһен, башҡаса бирмәҫкә.....аятҡа тиклем... Аллаһ Ғәфү итеүсе, Рәхимле'- -QS. Әннүр 22-.. Шулай итеп, Әбү Бәкер: «Эйе, Аллаһ менән ант итәм, ысынлап та, Аллаһтың мине ғәфү итеүен теләйем», — тигән. Шулай итеп, Әбү Бәкер элекке кеүек Мистаға ярҙам күрһәтеүгә ҡайта. Ә Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм Зәйнәб бинт Джахсиҙан минең проблемам тураһында һораны: «Эй, Зәйнәб, һин нимә беләһең һәм нимә уйлайһың?» Шуға күрә Зәйнәб: «Эй, Аллаһ илсеһе, мин ишетеүемде һәм күреүемде һаҡлайым, Аллаһ менән ант итәм, мин уның тураһында изгелектән башҡа бер нәмә лә белмәйем», — тигән. Ғәйсиә: «Зәйнәб үҙен элек минән дә затлыраҡ тойһа ла, Аллаһы Тәғәлә уны аҡыл менән һаҡланы», — тигән. Ул әйтте,, һәм беҙгә [Фөләйх] [Хисәм бин Үрүәхтән] [Урүәх] [Ғәйсә радлиаллаһу әнһә] һәм [Ғабдуллаһ бин Әз Зөбәйер] был хәҙис кеүек һөйләне. Саид,, һәм беҙгә [Фөләйх] [Рәбиғә бин ӘБИ Абдуррахман] һәм [Яхъя бин Сәғит] [Әл Ҡасим бин Мөхәммәт бин Әбү Бәкр] былай ҙа һөйләне.