Kisah Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam Menguji Ibnu Shayyad yang Diduga sebagai Dajjal

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَخْبَرَهُأَنَّ عُمَرَ انْطَلَقَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَهْطٍ قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ حَتَّى وَجَدُوهُ يَلْعَبُ مَعَ الصِّبْيَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ وَقَدْ قَارَبَ ابْنُ صَيَّادٍ الْحُلُمَ فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ لِابْنِ صَيَّادٍ تَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الْأُمِّيِّينَ فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَرَفَضَهُ وَقَالَ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَبِرُسُلِهِ فَقَالَ لَهُ مَاذَا تَرَى قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُلِّطَ عَلَيْكَ الْأَمْرُ ثُمَّ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ هُوَ الدُّخُّ فَقَالَ اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ يَكُنْهُ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْهُ فَلَا خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ وَقَالَ سَالِمٌ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُ انْطَلَقَ بَعْدَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ إِلَى النَّخْلِ الَّتِي فِيهَا ابْنُ صَيَّادٍ وَهُوَ يَخْتِلُ أَنْ يَسْمَعَ مِنْ ابْنِ صَيَّادٍ شَيْئًا قَبْلَ أَنْ يَرَاهُ ابْنُ صَيَّادٍ فَرَآهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُضْطَجِعٌ يَعْنِي فِي قَطِيفَةٍ لَهُ فِيهَا رَمْزَةٌ أَوْ زَمْرَةٌ فَرَأَتْ أمُّ ابْنِ صَيّادٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ فَقَالَتْ لِابْنِ صَيَّادٍ يَا صَافِ وَهُوَ اسْمُ ابْنِ صَيَّادٍ هَذَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَثَارَ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ تَرَكَتْهُ بَيَّنَ وَقَالَ شُعَيْبٌ فِي حَدِيثِهِ فَرَفَصَهُ رَمْرَمَةٌ أَوْ زَمْزَمَةٌ وَقَالَ إِسْحَاقُ الْكَلْبِيُّ وَعُقَيْلٌ رَمْرَمَةٌ وَقَالَ مَعْمَرٌ رَمْزَةٌ

['Abdanek] esan digu ['Abdullahk] [Yunusek] [Az Zuhrik] esan digula, esan dit [Salim bin 'Abdullahk] [Ibnu'Umar radhiyallahu'anhumak] jakinarazi duela 'Umarrek eta Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, talde batekin joan zirela Ibn Shayyad biltzera, azkenean Bani Magholah-ren eraikin altu batean haurrekin jolasean aurkitu zuten arte. Ibn Shayyad pubertaroa iristen ari zen eta ez zen konturatu - sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren etorreraz - azkenean Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, eskuarekin laztandu eta gero Ibn Shayyadi esan zion arte: "Legeztatzen al duzu Allahren mezularia naizela?". Beraz, Ibn Shayyadek begiratu eta esan zion: "Legeztatzen dut ummiyyinen mezularia zarela - irakurtzen eta idazten ez dakien herri baten -". Orduan, Ibn Shayyadek esan zion, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetari: "Zu ere testigantza ematen al duzu Allahren mezularia naizela?". Beraz, ukatu egin zuen eta esan zuen: "Alarengan eta bere Mezulariengan sinesten dut". Orduan esan zuen: "Zer ikusten duzu Mezularia zarela aldarrikatzeko arrazoi gisa?", Ibn Shayyadek esan zuen: "Pertsona zintzo eta gezurti bat etorri zaidalako". Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuen: "Zure kontuak nahastuta egongo dira". Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zion: "Egia esan, ezkutatzen ari naiz - zerbait nire bihotzean - asma dezakezu?". Ibn Shayyadek esan zuen: "Kea da". Esan zuen: "Mestxartu zaitzaket, eta ez dituzu xaman gisa dituzun gaitasunak gaindituko". Orduan, 'Umar bin Al Khaththob Radhiyallahu'anhuk esan zuen: "Alaren Mezularia, utzi gizon honen lepoa mozten!". Beraz, esan zuen: «Zuzen badu, ez duzu haren gaineko botererik izango, eta zuzen badago, ez duzu ezertarako balioko hura hiltzeak». Esan zuen: [Salim]; Entzun nuen [Ibn 'Umar Radhiyallahu'anhuma]: «Ondoren, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta Ubay bin Ka'ab Ibn Shayyad lehenago egon zen datila palmondo batera joan ziren, Ibn Shayyadengandik zerbait entzungo zuelakoan, hura ikusi aurretik. Beraz, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, Ibn Shayyad bere arropa lodien azpian lo ikusi zuen, arinki zurrungaka. Egoera horretan, Ibn Shayyaden amak Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam datila palmondo baten azpian eserita ikusi zuen, eta bere amak Ibn Shayyadi esan zion: «O Shaf, -hau da Ibnu Shayyaden izena-, Muhammad shallallahu'alaihi wasallam». Beraz, Ibn Shayyad bere jatorrizko egoerara itzuli zen -etzanda-. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Bere amak bakarrik utzi izan balu, arazoa argi egongo zen -Dajjal izan ala ez-'. Eta [Syu'aibek] esan zuen: 'sakatu ramramah-rekin -ahots leun batekin- edo zamzamah-rekin'. [Ishaq Al Kalbik] eta ['Uqailek] bitartean: 'lagunartekoa' esan zuten. [Ma'marrek] esan zuen: ramzah.