Kisah Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam Menguji Ibnu Shayyad yang Diduga sebagai Dajjal

Imam Bukhari : 1267

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَخْبَرَهُأَنَّ عُمَرَ انْطَلَقَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَهْطٍ قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ حَتَّى وَجَدُوهُ يَلْعَبُ مَعَ الصِّبْيَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ وَقَدْ قَارَبَ ابْنُ صَيَّادٍ الْحُلُمَ فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ لِابْنِ صَيَّادٍ تَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الْأُمِّيِّينَ فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَرَفَضَهُ وَقَالَ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَبِرُسُلِهِ فَقَالَ لَهُ مَاذَا تَرَى قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُلِّطَ عَلَيْكَ الْأَمْرُ ثُمَّ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ هُوَ الدُّخُّ فَقَالَ اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ يَكُنْهُ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْهُ فَلَا خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ وَقَالَ سَالِمٌ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُ انْطَلَقَ بَعْدَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ إِلَى النَّخْلِ الَّتِي فِيهَا ابْنُ صَيَّادٍ وَهُوَ يَخْتِلُ أَنْ يَسْمَعَ مِنْ ابْنِ صَيَّادٍ شَيْئًا قَبْلَ أَنْ يَرَاهُ ابْنُ صَيَّادٍ فَرَآهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُضْطَجِعٌ يَعْنِي فِي قَطِيفَةٍ لَهُ فِيهَا رَمْزَةٌ أَوْ زَمْرَةٌ فَرَأَتْ أمُّ ابْنِ صَيّادٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ فَقَالَتْ لِابْنِ صَيَّادٍ يَا صَافِ وَهُوَ اسْمُ ابْنِ صَيَّادٍ هَذَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَثَارَ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ تَرَكَتْهُ بَيَّنَ وَقَالَ شُعَيْبٌ فِي حَدِيثِهِ فَرَفَصَهُ رَمْرَمَةٌ أَوْ زَمْزَمَةٌ وَقَالَ إِسْحَاقُ الْكَلْبِيُّ وَعُقَيْلٌ رَمْرَمَةٌ وَقَالَ مَعْمَرٌ رَمْزَةٌ

Mae wedi dweud wrthym fod ['Abdan] wedi dweud wrthym fod ['Abdullah] gan [Yunus] gan [Az Zuhri] wedi dweud, mae wedi dweud wrthyf [Salim bin 'Abdullah] fod [Ibnu'Umar radhiyallahu'anhuma] wedi adrodd bod 'Umar a'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam wedi mynd gyda grŵp i gyfarfod ag Ibn Shayyad nes iddynt o'r diwedd ddod o hyd iddo'n chwarae gyda'r plant eraill mewn adeilad tal yn perthyn i'r Bani Magholah. Roedd Ibn Shayyad yn agosáu at y glasoed ac ni sylweddolodd - dyfodiad y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam - nes i'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ei batio â'i law ac yna dweud wrth Ibn Shayyad: 'A wyt ti'n tystio mai fi yw negesydd Allah?'. Felly edrychodd Ibn Shayyad arno a dweud: 'Rwy'n tystio mai ti yw negesydd yr ummiyyin - pobl nad ydynt yn gwybod sut i ddarllen na ysgrifennu -'. Yna dywedodd Ibn Shayyad wrth y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'A wyt ti hefyd yn tystio mai fi yw negesydd Allah?'. Felly gwrthododd ef a dweud, 'Rwy'n credu yn Allah ac yn Ei Negeswyr'. Yna dywedodd: 'Beth wyt ti'n ei weld fel y rheswm dros honni bod yn Negesydd? Dywedodd, Ibn Shayyad: 'Oherwydd bod person gonest a chelwyddog wedi dod ataf'. Felly dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Bydd dy faterion yn ddryslyd'. Yna dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam wrtho: 'Yn wir rwy'n cuddio - rhywbeth yn fy nghalon - allwch chi ddyfalu?'. Dywedodd Ibn Shayyad: 'Mwg ydyw'. Dywedodd: 'Dirmyga di, ac ni fyddwch yn rhagori ar eich galluoedd fel siaman.' Yna dywedodd 'Umar bin Al Khaththob Radhiyallahu'anhu: 'O Negesydd Allah, gadewch imi dorri gwddf y dyn hwn i ffwrdd!'. Felly dywedodd: 'Os yw'n iawn, ni fydd gennych unrhyw rym drosto ac os yw'n iawn yna ni fydd unrhyw les i chi ei ladd'. Dywedodd, [Salim]; Clywais [Ibn 'Umar Radhiyallahu'anhuma]: 'Ar ôl hynny aeth y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ac Ubay bin Ka'ab at goeden palmwydd dyddiad lle'r oedd Ibn Shayyad wedi bod yno o'r blaen yn y gobaith y gallai glywed rhywbeth gan Ibn Shayyad cyn iddo ei weld. Felly gwelodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam Ibn Shayyad yn cysgu o dan ei ddillad trwchus, yn chwyrnu'n ysgafn. Yn y sefyllfa honno, gwelodd mam Ibn Shayyad Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam yn eistedd o dan goeden palmwydd dyddiad, felly dywedodd ei mam wrth Ibn Shayyad: 'O Shaf, -dyma enw Ibnu Shayyad-, Muhammad shallallahu'alaihi wasallam'. Felly dychwelodd Ibn Shayyad i'w gyflwr gwreiddiol - yn gorwedd i lawr-. Yna dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Pe bai ei fam wedi'i adael ar ei ben ei hun, byddai'r broblem wedi bod yn glir - y Dajjal ai peidio -'. A dywedodd [Syu'aib]; 'pwyswch ef gyda ramramah - llais meddal - neu zamzamah. Tra dywedodd [Ishaq Al Kalbi] ac ['Uqail]; 'cyfeillgar'. Dywedodd [Ma'mar]; ramzah.