Kisah Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam Menguji Ibnu Shayyad yang Diduga sebagai Dajjal

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ أَخْبَرَهُأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ انْطَلَقَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَهْطٍ مِنْ أَصْحَابِهِ قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ حَتَّى وَجَدَهُ يَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ فِي أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ وَقَدْ قَارَبَ ابْنُ صَيَّادٍ يَوْمَئِذٍ الْحُلُمَ فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ظَهْرَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الْأُمِّيِّينَ ثُمَّ قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَرَضَّهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ثُمَّ قَالَ لِابْنِ صَيَّادٍ مَاذَا تَرَى قَالَ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُلِّطَ عَلَيْكَ الْأَمْرُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا قَالَ هُوَ الدُّخُّ قَالَ اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَأْذَنُ لِي فِيهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ يَكُنْ هُوَ لَا تُسَلَّطُ عَلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ هُوَ فَلَا خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ قَالَ سَالِمٌ فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ انْطَلَقَ بَعْدَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ الْأَنْصَارِيُّ يَؤُمَّانِ النَّخْلَ الَّتِي فِيهَا ابْنُ صَيَّادٍ حَتَّى إِذَا دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ وَهُوَ يَخْتِلُ أَنْ يَسْمَعَ مِنْ ابْنِ صَيَّادٍ شَيْئًا قَبْلَ أَنْ يَرَاهُ وَابْنُ صَيَّادٍ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِهِ فِي قَطِيفَةٍ لَهُ فِيهَا رَمْرَمَةٌ أَوْ زَمْزَمَةٌ فَرَأَتْ أُمُّ ابْنِ صَيَّادٍ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ فَقَالَتْ لِابْنِ صَيَّادٍ أَيْ صَافِ وَهُوَ اسْمُهُ هَذَا مُحَمَّدٌ فَتَنَاهَى ابْنُ صَيَّادٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ تَرَكَتْهُ بَيَّنَقَالَ سَالِمٌ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي النَّاسِ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ ذَكَرَ الدَّجَّالَ فَقَالَ إِنِّي أُنْذِرُكُمُوهُ وَمَا مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا وَقَدْ أَنْذَرَهُ قَوْمَهُ لَقَدْ أَنْذَرَهُ نُوحٌ قَوْمَهُ وَلَكِنِّي سَأَقُولُ لَكُمْ فِيهِ قَوْلًا لَمْ يَقُلْهُ نَبِيٌّ لِقَوْمِهِ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ أَعْوَرُ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِأَعْوَرَ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ خَسَأْتُ الْكَلْبَ بَعَّدْتُهُ{ خَاسِئِينَ }مُبْعَدِينَ

[Abu Al Yamanek] esan zigun [Syu'aibek] [Az Zuhritik] esan zigun; [Salim bin Abdullah]-ek esan zidan [Abdullah bin Umarrek] esan ziola Umar bin Khatthab Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin joan zela bere hainbat lagunekin Ibn Shayyad-ekin biltzera. Bi haur txikirekin jolasean aurkitu zuen Bani Maghalah gotorlekuaren ondoan. Garai hartan, Ibn Shayyad ia pubertaroan zegoen, baina ez zen ezer konturatu -taldearen etorreraz- Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek eskuarekin bizkarrean jo zuen arte, eta gero esan zion: "Lekukotzen al duzu Allahren mezularia naizela?". Beraz, Ibn Shayyadek begiratu eta esan zion: "Lekukotzen dut ummiy komunitatearen mezularia zarela -zehazki, 'arabiar nazioaren'-. Orduan, Ibn Shayyadek esan zuen: "Lekukotzen al duzu Allahren mezularia naizela?" Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek ere ukatu egin zuen, esanez: "Alarengan eta bere Mezulariengan sinesten dut". Ondoren, Ibn Shayyadi esan zion: "Zer iruditzen zaizu?". Ibn Shayyadek erantzun zuen: "Pertsona zintzo eta gezurti bat etorri zait". Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: "Zure gaiak kaosean daude". Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek ere esan zuen: "Egiaz eskatzen dizuet pentsatzeko -nire bihotzean ezkutatzen dudana-". Ibn Shayyadek esan zuen: "Kea zela uste nuen". Esan zuen: "Ai zu! Ez duzu jakiteko gaitasunik izango". Umarren berezkotasunak esan zuen: "Alaren Mezularia, utzi iezadazu lepoa mozten". Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek esan zuen: "Egiazkoa bada - Dajjal -, orduan ezingo duzu kontrolatu, eta ez bada - Dajjal - orduan ez dago ondo hiltzea". Salimek esan zuen: "Abdullah bin Umar esaten entzun nuen: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek utzi ondoren, Salimek esan zuen: Abdullah bin Umar esaten entzun nuen: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam eta Ubai bin Ka'ab Al Ansari Ibn Shayyad zegoen datilen lorategira joan ziren, eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam lorategira sartu zenean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek berehala babestu zuen bere burua datilen zurtoinekin, Ibn Shayyadek esandako ezer ez entzuteko hura ikusi aurretik. Bitartean, Ibnu Shayyad bere belusezko oihalaren gainean etzanda zegoen, eta horrek alfonbraren soinua egiten zuen gainean esertzean. Ibnu Shayyaden amak Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, palmondo hostoekin babesten ikusi zuenean, bere amak Ibnu Shayyadi esan zion: Kaixo Shaf - Ibnu Shayyaden izena - hau Muhammad da'. Ibnu Shayyad berehala esnatu zen, eta orduan Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallamek, esan zuen: "Berak - Ibnu Shayyaden amak - uzten badio, argi geratuko litzaioke". Salimek esan zuen: Abdullah bin Umarrek esan zuen: Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam, jendearen erdian zegoen, gurtu eta goraipatu egin zuen, berarentzat merezi duten laudorioekin, eta ondoren Dajjal aipatu zuen, eta esan zuen: "Egia esan, gogorarazten dizuet. Eta ez dago profetarik bere herria Dajjal-etik ohartaraziko ez duena". Noek bere herria ohartarazi du, baina nik zerbait aipatuko dizuet, inoiz profeta batek bere herriari esan ez diona: badakizue bera - Dajjal - begi batetik itsua dela, eta Ala ez dela begi batetik itsua'. Abu Abdullah-ek esan zuen: 'Txakurra uxatzen dut uxatzea esan nahi du, eta 'Khasi`iin' QS Al Baqarah; 65 hitzak, berriz, lotsagarriro kanporatua izan dadin esan nahi du.