Disyariatkannya mandi jumat: dianjurkan mandi ketika hendak berangkat melaksanakan shalat jum’at

Imam Abu Dawud : 299

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عِكْرِمَةَأَنَّ أُنَاسًا مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ جَاءُوا فَقَالُوا يَا ابْنَ عَبَّاسٍ أَتَرَى الْغُسْلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَاجِبًا قَالَ لَا وَلَكِنَّهُ أَطْهَرُ وَخَيْرٌ لِمَنْ اغْتَسَلَ وَمَنْ لَمْ يَغْتَسِلْ فَلَيْسَ عَلَيْهِ بِوَاجِبٍ وَسَأُخْبِرُكُمْ كَيْفَ بَدْءُ الْغُسْلِ كَانَ النَّاسُ مَجْهُودِينَ يَلْبَسُونَ الصُّوفَ وَيَعْمَلُونَ عَلَى ظُهُورِهِمْ وَكَانَ مَسْجِدُهُمْ ضَيِّقًا مُقَارِبَ السَّقْفِ إِنَّمَا هُوَ عَرِيشٌ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي يَوْمٍ حَارٍّ وَعَرِقَ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الصُّوفِ حَتَّى ثَارَتْ مِنْهُمْ رِيَاحٌ آذَى بِذَلِكَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فَلَمَّا وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِلْكَ الرِّيحَ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِذَا كَانَ هَذَا الْيَوْمَ فَاغْتَسِلُوا وَلْيَمَسَّ أَحَدُكُمْ أَفْضَلَ مَا يَجِدُ مِنْ دُهْنِهِ وَطِيبِهِقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ثُمَّ جَاءَ اللَّهُ بِالْخَيْرِ وَلَبِسُوا غَيْرَ الصُّوفِ وَكُفُوا الْعَمَلَ وَوُسِّعَ مَسْجِدُهُمْ وَذَهَبَ بَعْضُ الَّذِي كَانَ يُؤْذِي بَعْضُهُمْ بَعْضًا مِنْ الْعَرَقِ

Һөйләне беҙгә [Ғабдулла бин Мәсләмә] беҙгә [Ғәбдел Әзиз бин Мөхәммәт] [Әмру бин Әби Әмру] [Иҡримә] нән Ираҡтан ҡайһы бер кешеләр килеп әйтте; Йә [Ибн Ғәббәс], һин йома көндө йыуыныуҙы фарыз тип уйлайһыңмы? Ул яуап бирҙе; Юҡ, әммә йыуынған кеше өсөн ул сафыраҡ һәм яҡшыраҡ, ә кем йыуынмаһа, уға бер ниндәй ҙә фарыз юҡ. Мин һеҙгә һыу инергә бойороҡтоң нисек килеп сығыуын һөйләйем. Ҡасандыр халыҡтың тормошо ауыр хәлдә ҡалған, улар йөн туҡыма кейгән, әйбер күтәреп ауыр эш башҡарған, шул уҡ ваҡытта мәсете тар булған, ул ваҡытта түбәһе түбән булған, сөнки ул хөрмә япраҡтарынан ғына эшләнгән. Шулай итеп, эҫе көндә, халыҡ тирләп, йөн кейемдәрен һыулап торғанда, иҫкән ел уларға йәмһеҙ еҫ ташый, был уларҙы бер-береһенән борсолоу тойғоһо кисерә. Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм йәмһеҙ еҫте тойғандан һуң: «Эй, йәмәғәт, йома еткәс, мунса инегеҙ, иң яҡшы майҙарҙы һәм хушбуйҙарҙы ҡулланығыҙ», — тигән. Ибн Ғәббәс әйткән; Шунан һуң Аллаһы Тәғәлә уларға урын бирҙе, улар инде йөндән булмаған кейемдәрҙе кейҙе, уларға ла етерлек эш бирелде, мәсеттәре киңәйтелде, бер-береһенән биҙҙергән насар тир еҫе юҡҡа сыҡты.