Al Hasib

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ آدَمَ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ { إِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ } قَالَ دَخَلَ قُلُوبَهُمْ مِنْهُ شَيْءٌ لَمْ يَدْخُلْ مِنْ شَيْءٍ فَقَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ قُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا فَأَلْقَى اللَّهُ الْإِيمَانَ فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى { آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ } الْآيَةَ { لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا } قَالَ قَدْ فَعَلْتُ { رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا } قَالَ قَدْ فَعَلْتُ { رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا } الْآيَةَ قَالَ قَدْ فَعَلْتُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَآدَمُ بْنُ سُلَيْمَانَ يُقَالُ هُوَ وَالِدُ يَحْيَى بْنِ آدَمَ

האָט אונדז געזאָגט [מחמוד בן גהילאַן] האָט אונדז געזאָגט [וואַקי'] האָט אונדז געזאָגט [צופיאן] פון [אדם בן סולאימאן] פון [סעיד בן ג'ובייר] פון [אבן עבאס] האט ער געזאגט; "ווען דער פסוק קומט אַראָפּ, אויב איר געבן געבורט צו וואָס איז אין דיין האַרץ אָדער איר באַהאַלטן עס, שורלי אַלאַ וועט מאַכן אַ חשבון מיט איר וועגן דיין אַקשאַנז." קס על-בכרה: 284. אבן עבאס האט געזאגט; 'עס איז געווען עפּעס אַז אריין זייער הערצער ווי קיין אנדערע, זיי געזאגט צו דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם, דעמאָלט ער האט געזאגט: 'זאָגן: מיר הערן און מיר פאָלגן'. דעמאָלט אַלאַ פּינד אמונה אין זייער הערצער. נאכדעם האט אללא טבאראקא ווא תעלא אנטפלעקט דעם פסוק: דער שליח האט געגלויבט אין דעם קוראן וואס איז אים אנטפלעקט געווארן פון זיין האר, און אזוי אויך די וואס גלייבן און אזוי ווייטער, אללא באשטעט נישט אויף א מענטש אחוץ לויט זיין פעאיקייט. ער באקומט א שכר - פון די גוטע מעשים - וואס ער שטרעבט צו און ער באקומט שטראף - פון די שלעכטע - וואס ער טוט. ― האָבן זײ מתפּלל געװען-: „אונדזער האַר, באַשטראָפֿט אונדז נישט, אױב מיר פֿאַרגעסן אָדער מיר זײַנען שולדיק. האָט ער געזאָגט: איך האָב דאָס געטאָן. אונדזער האר, טאָן ניט אָנטאָן אויף אונדז אַ שווער מאַסע ווי איר האָט געשטעלט אויף די איידער אונדז. האָט ער געזאָגט: איך האָב עס געטאָן. אָ אונדזער רבי, טראָגט ניט פאַר אונדז וואָס מיר קענען ניט פאַרטראָגן. מוחל אונדז; מוחל אונדז; און האָט רחמנות אויף אונדז און אַזוי ווייטער, האָט ער געזאָגט: איך האָב עס געטאָן. אבו איסא האט געזאגט; דעם האַדיטה איז עכט. דעם האַדיטה איז אויך דערציילט דורך אן אנדער מאַרשרוט פון אבן אַבאַס. אין דעם פאַל, עס איז אַ ענלעך האַדיטה פון אבו הוראַיראַה ראַדליאַללאַהו 'אַנהו. עטלעכע זאָגן אַז אדם בין סוליימאַן איז געווען זיין זון יחיא בין אדם.