হাদিছ
Janganlah suatu shalat disambung dengan shalat lain, kecuali setelah kita mengucapkan kata-kata atau keluar dari masjid
Imam Muslim : 1463حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ عَطَاءِ بْنِ أَبِي الْخُوَارِ أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ أَرْسَلَهُ إِلَى السَّائِبِ ابْنِ أُخْتِ نَمِرٍ يَسْأَلُهُ عَنْ شَيْءٍ رَآهُ مِنْهُ مُعَاوِيَةُ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ نَعَمْ صَلَّيْتُ مَعَهُ الْجُمُعَةَ فِي الْمَقْصُورَةِ فَلَمَّا سَلَّمَ الْإِمَامُ قُمْتُ فِي مَقَامِي فَصَلَّيْتُ فَلَمَّا دَخَلَ أَرْسَلَ إِلَيَّ فَقَالَ لَا تَعُدْ لِمَا فَعَلْتَ إِذَا صَلَّيْتَ الْجُمُعَةَ فَلَا تَصِلْهَا بِصَلَاةٍ حَتَّى تَكَلَّمَ أَوْ تَخْرُجَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنَا بِذَلِكَ أَنْ لَا تُوصَلَ صَلَاةٌ بِصَلَاةٍ حَتَّى نَتَكَلَّمَ أَوْ نَخْرُجَ و حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ عَطَاءٍ أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ أَرْسَلَهُ إِلَى السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ ابْنِ أُخْتِ نَمِرٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَلَمَّا سَلَّمَ قُمْتُ فِي مَقَامِي وَلَمْ يَذْكُرْ الْإِمَامَ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] আমাক [গুণ্ডাৰ] [ইবনে জুৰাইজৰ] পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, মোক [উমৰ বিন আথা` বিন আবুল খুৱাৰ] কৈছে যে নাফী বিন জুবাইৰে তেওঁক নমিৰৰ ভনীয়েকৰ পুত্ৰ [ছা’ইব]ৰ ওচৰলৈ পঠিয়াইছে যে [মু’আৱিয়াই] নামাজত দেখা কিবা এটাৰ বিষয়ে সুধিবলৈ, গতিকে ছাইবে ক’লে, ‘মই সঁচা।’ যে মই এবাৰ তেওঁৰ লগত জুম্মাৰ নামাজ পঢ়িছিলো। মকছুৰাত মুআৱিয়া - মছজিদৰ ভিতৰত নিৰ্মিত এটা কোঠা -। ইমামে মোক সম্ভাষণ জনোৱাৰ পিছত মই নিজৰ ঠাইত থিয় হৈ তাৰ পিছত চুন্নতৰ নামাজ আদায় কৰিলোঁ। মুআৱিয়াহ সোমাই অহাত তেওঁ মোৰ ওচৰলৈ কাৰোবাক পঠিয়াই দিলে আৰু ৰাছুলে ক’লে, ‘আপুনি কৰা কামটো পুনৰাবৃত্তি নকৰিবা। যদি আপুনি জুম্মাৰ নামাজ শেষ কৰিছে তেন্তে কথা-বতৰা হোৱাৰ আগতে বা মছজিদৰ পৰা ওলোৱাৰ আগতে চুন্নতৰ নামাজ চলাই নাযাব। কাৰণ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাক এই আদেশ দিছিল যে, অৰ্থাৎ, "যেতিয়ালৈকে আমি কথা কোৱা নাই বা মছজিদৰ পৰা ওলাই নাযাওঁ, তেতিয়ালৈকে কোনো নামাজৰ লগত আন এটা নামাজৰ যোগদান নকৰিব।" আৰু [হাৰুন বিন আব্দুল্লাই] আমাক ক’লে [হজ্জাজ বিন মহম্মদ] ক’লে, [ইবনে জুৰাইজে] ক’লে; [উমৰ বিন আথা`] মোক জনাইছিল যে নাফী বিন জুবাইৰে তেওঁক [ছাইব বিন ইয়াজিদ বিন উখতি নামিৰ]লৈ পঠিয়াইছে। তেওঁ একেধৰণৰ হাদীছৰ কথাও উল্লেখ কৰিছিল, মাথোঁ তেওঁ কৈছিল; "যেতিয়া তেওঁ মোক সম্ভাষণ জনালে, মই লগে লগে নিজৰ ঠাইত থিয় হ'লোঁ।" তেওঁ ইমাম শব্দৰ কথা উল্লেখ কৰা নাছিল।