Ibu Nabi bernama Aminah lalu dirawat Ummu Aiman

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ مِنْ مَكَّةَ الْمَدِينَةَ قَدِمُوا وَلَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ وَكَانَ الْأَنْصَارُ أَهْلَ الْأَرْضِ وَالْعَقَارِ فَقَاسَمَهُمْ الْأَنْصَارُ عَلَى أَنْ أَعْطَوْهُمْ أَنْصَافَ ثِمَارِ أَمْوَالِهِمْ كُلَّ عَامٍ وَيَكْفُونَهُمْ الْعَمَلَ وَالْمَئُونَةَ وَكَانَتْ أُمُّ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهِيَ تُدْعَى أُمَّ سُلَيْمٍ وَكَانَتْ أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ كَانَ أَخًا لِأَنَسٍ لِأُمِّهِ وَكَانَتْ أَعْطَتْ أُمُّ أَنَسٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِذَاقًا لَهَا فَأَعْطَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمَّ أَيْمَنَ مَوْلَاتَهُ أُمَّ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا فَرَغَ مِنْ قِتَالِ أَهْلِ خَيْبَرَ وَانْصَرَفَ إِلَى الْمَدِينَةِ رَدَّ الْمُهَاجِرُونَ إِلَى الْأَنْصَارِ مَنَائِحَهُمْ الَّتِي كَانُوا مَنَحُوهُمْ مِنْ ثِمَارِهِمْ قَالَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أُمِّي عِذَاقَهَا وَأَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمَّ أَيْمَنَ مَكَانَهُنَّ مِنْ حَائِطِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَكَانَ مِنْ شَأْنِ أُمِّ أَيْمَنَ أُمِّ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهَا كَانَتْ وَصِيفَةً لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَكَانَتْ مِنْ الْحَبَشَةِ فَلَمَّا وَلَدَتْ آمِنَةُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ مَا تُوُفِّيَ أَبُوهُ فَكَانَتْ أُمُّ أَيْمَنَ تَحْضُنُهُ حَتَّى كَبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْتَقَهَا ثُمَّ أَنْكَحَهَا زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ ثُمَّ تُوُفِّيَتْ بَعْدَ مَا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِخَمْسَةِ أَشْهُرٍ

आणि मला [अबू अत थाहिर] आणि [हरमलाह] या दोघांनी सांगितले आहे; [इब्नू वहब] यांनी आम्हाला सांगितले आहे की, [यूनूस] यांनी मला [इब्नू शिहाब] यांच्याकडून [अनस बिन मलिक] यांच्यामार्फत सांगितले की, "जेव्हा मुहाजिरीन मक्काहून मदीना येथे आले, तेव्हा त्यांच्याकडे काहीही नव्हते, तर दुसरीकडे अंसार लोकांकडे मोठ्या प्रमाणात जमीन आणि खजुरीच्या बागा होत्या. म्हणून अंसार लोकांनी त्यातील काही भाग मुहाजिरीनच्या साथीदारांना या अटीवर वाटून दिला की, त्यांनी दरवर्षी आपल्या पिकातील अर्धा वाटा द्यावा. म्हणून मुहाजिरीन लोकांनी अंसार लोकांना श्रम आणि अन्नाच्या स्वरूपात मोबदला दिला." श्रीमती अनस बिन मलिक, ज्यांना सामान्यतः उम्म सुलेम म्हटले जाते, आणि श्रीमती अब्दुल्ला बिन अबू थलहा - अनस यांचे सावत्र भाऊ, श्रीमती अनस यांनी आपली खजुराच्या झाडांची बाग रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना दिली, नंतर त्यांनी ती श्रीमती उसामा बिन जैद यांची दासी उम्म ऐमान यांना दिली." इब्न शिहाब म्हणाले, "मग अनस बिन मलिक यांनी मला सांगितले की जेव्हा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम खैबरच्या युद्धावरून मदिना येथे परत आले, तेव्हा मुहाजिरांनी अंसारने त्यांना दिलेली खजुराच्या झाडांची बाग परत केली." इब्न शिहाब म्हणाले, "अल्लाहचे रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी देखील आपली खजुराच्या झाडांची बाग माझ्या आईला परत केली आणि त्यांनी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी आपल्या खजुराच्या झाडांच्या बागेचा काही भाग उम्म ऐमान यांनाही दिला." अब्दुल मुथ्थल्लिब जे हबश्या यांच्याकडून आले होते. जेव्हा अमिना (पैगंबरांच्या आईने) रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना जन्म दिला, त्यांच्या वडिलांच्या मृत्यूनंतर, उम्म ऐमान यांनी त्या प्रौढ होईपर्यंत त्यांची काळजी घेतली, त्यानंतर त्यांना मुक्त करण्यात आले आणि झैद बिन हारित्सा यांनी त्यांचा विवाह लावला. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या निधनानंतर पाच वर्षांनी उम्म ऐमान यांचे निधन झाले.