Ibu Nabi bernama Aminah lalu dirawat Ummu Aiman

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ مِنْ مَكَّةَ الْمَدِينَةَ قَدِمُوا وَلَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ وَكَانَ الْأَنْصَارُ أَهْلَ الْأَرْضِ وَالْعَقَارِ فَقَاسَمَهُمْ الْأَنْصَارُ عَلَى أَنْ أَعْطَوْهُمْ أَنْصَافَ ثِمَارِ أَمْوَالِهِمْ كُلَّ عَامٍ وَيَكْفُونَهُمْ الْعَمَلَ وَالْمَئُونَةَ وَكَانَتْ أُمُّ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهِيَ تُدْعَى أُمَّ سُلَيْمٍ وَكَانَتْ أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ كَانَ أَخًا لِأَنَسٍ لِأُمِّهِ وَكَانَتْ أَعْطَتْ أُمُّ أَنَسٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِذَاقًا لَهَا فَأَعْطَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمَّ أَيْمَنَ مَوْلَاتَهُ أُمَّ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا فَرَغَ مِنْ قِتَالِ أَهْلِ خَيْبَرَ وَانْصَرَفَ إِلَى الْمَدِينَةِ رَدَّ الْمُهَاجِرُونَ إِلَى الْأَنْصَارِ مَنَائِحَهُمْ الَّتِي كَانُوا مَنَحُوهُمْ مِنْ ثِمَارِهِمْ قَالَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أُمِّي عِذَاقَهَا وَأَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمَّ أَيْمَنَ مَكَانَهُنَّ مِنْ حَائِطِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَكَانَ مِنْ شَأْنِ أُمِّ أَيْمَنَ أُمِّ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهَا كَانَتْ وَصِيفَةً لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَكَانَتْ مِنْ الْحَبَشَةِ فَلَمَّا وَلَدَتْ آمِنَةُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ مَا تُوُفِّيَ أَبُوهُ فَكَانَتْ أُمُّ أَيْمَنَ تَحْضُنُهُ حَتَّى كَبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْتَقَهَا ثُمَّ أَنْكَحَهَا زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ ثُمَّ تُوُفِّيَتْ بَعْدَ مَا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِخَمْسَةِ أَشْهُرٍ

Agus dúirt sé liom [Abu At Thahir] agus [Harmalah] araon; thuairiscigh sé dúinn [Ibnu Wahb] gur thuairiscigh sé dom [Yunus] ó [Ibnu Shihab] ó [Anas bin Malik] a dúirt sé, 'Nuair a tháinig na muhajirin ó Mecca go Medina, níor tháinig siad gan tada, agus bhí píosaí móra talún agus gairdíní pailme ag na Ansar. Mar sin dháil muintir Ansar cuid de ar Chairde na Muhajirin ar an gcoinníoll go dtabharfaidís leath a bhfómhair gach bliain. Mar sin d'íoc na Muhajirin muintir Ansar le hobair agus le bia'. Thug an tUasal Anas bin Malik nó a thugtar Umm Sulaim air de ghnáth, agus an tUasal Abdullah bin Abu Thalhah - leathdheartháir Anas, an tUasal Anas a gairdín pailme dáta don Fháidh sallallaahu 'alaihi wasallam, ansin thug sé é d'Umm Aiman, sclábhaí an Usamah bin Zaid. Dúirt Ibn Shihab, ‘Ansin dúirt Anas bin Malik liom nuair a d’fhill an Fháidh (frith an fháidh) ó chogadh Khaibar gur fhill sé ar Medina, agus ansin gur thug an muhajirin na gairdíní pailme dáta a thug an ansar dóibh ar ais.’ Dúirt Ibn Shihab, ‘Thug an Fháidh (frith an fháidh) a ghairdín pailme dáta ar ais do mo mháthair freisin, agus thug sé cuid dá ghairdín pailme dáta do Umm Aiman freisin’. Dúirt Ibnu Syihab, ‘Ba é an fhadhb a bhí le Umm Aiman ná gur seirbhíseach ag Abdullah bin Abdul Muththallib a tháinig ó Habasyah a bhí i máthair Usamah bin Zaid tráth. Nuair a rugadh an Fháidh (frith an fháidh) do Aminah, tar éis bhás a hathar, ba í Umm Aiman a thug aire di go dtí gur duine fásta í, ansin saoradh í agus phós Zaid bin Haritsah í.’ Bhásaigh Umm Aiman cúig bliana tar éis bhás an sallallaahu Prophet 'alaihi wasallam'.