Hadits Perwakilan
Lailatul qadar malam ke-27: carilah lailatul qadar pada malam ke dua puluh tujuh di bulan ramadhan
Imam Tirmidhi : 3274حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدَةَ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ وَعَاصِمٍ هُوَ ابْنُ بَهْدَلَةَ سَمِعَا زِرَّ بْنَ حُبَيْشٍ وَزِرُّ بْنُ حُبَيْشٍ يُكْنَى أَبَا مَرْيَمَ يَقُولُ قُلْتُ لِأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ إِنَّ أَخَاكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُ مَنْ يَقُمْ الْحَوْلَ يُصِبْ لَيْلَةَ الْقَدْرِفَقَالَ يَغْفِرُ اللَّهُ لِأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَقَدْ عَلِمَ أَنَّهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ وَأَنَّهَا لَيْلَةُ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ وَلَكِنَّهُ أَرَادَ أَنْ لَا يَتَّكِلَ النَّاسُ ثُمَّ حَلَفَ لَا يَسْتَثْنِي أَنَّهَا لَيْلَةُ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ قَالَ قُلْتُ لَهُ بِأَيِّ شَيْءٍ تَقُولُ ذَلِكَ يَا أَبَا الْمُنْذِرِ قَالَ بِالْآيَةِ الَّتِي أَخْبَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ بِالْعَلَامَةِ أَنَّ الشَّمْسَ تَطْلُعُ يَوْمَئِذٍ لَا شُعَاعَ لَهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Sinabi sa amin [Ibn Abu Umar] ay sinabi sa amin [Sufyan] mula kay [Abdah bin Abu Lubabah] at ['Ashim na si Ibn Bahdalah] narinig nila [Zirrb Hubaisy] na binigyan ng kunya ni Abu Maryam, aniya; Sinabi ko kay [Ubai bin Ka'ab] ang iyong kapatid na si Abdullah bin Mas'ud ay nagsabi; Sinumang magdasal minsan sa isang taon ay makakakuha ng Lailatul Qadar. Pagkatapos ay sinabi ni Ubai; kaawaan nawa ng Allah si Abu Abdur Rahman; Katotohanan, alam na niya na ang Laylatul Qadar ay nasa huling sampung gabi ng buwan ng Ramadan, lalo na ang ika-pitumpu't dalawang gabi, ngunit nais niyang huwag umasa ang mga tao sa kanya. Pagkatapos ay sumumpa siya at hindi sinabi kung loloobin ng Diyos, na ang gabing iyon ay ang ika-dalawampu't pitong gabi. Sinabi ni Zirr; Sinabi ko sa kanya; Sa anong batayan mo sinasabi iyan, O Abu Al Mundzir? Sinabi niya; na may isang palatandaan na ipinahayag ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam o may isang palatandaan na ang sumisikat na araw sa araw na iyon ay walang liwanag. Sinabi ni Abu Isa; Ang hadith na ito ay isang tunay na hadith ni Hasan.