Hadith Representative
Lailatul qadar malam ke-27: carilah lailatul qadar pada malam ke dua puluh tujuh di bulan ramadhan
Imam Tirmidzi : 3274حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدَةَ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ وَعَاصِمٍ هُوَ ابْنُ بَهْدَلَةَ سَمِعَا زِرَّ بْنَ حُبَيْشٍ وَزِرُّ بْنُ حُبَيْشٍ يُكْنَى أَبَا مَرْيَمَ يَقُولُ قُلْتُ لِأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ إِنَّ أَخَاكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُ مَنْ يَقُمْ الْحَوْلَ يُصِبْ لَيْلَةَ الْقَدْرِفَقَالَ يَغْفِرُ اللَّهُ لِأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَقَدْ عَلِمَ أَنَّهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ وَأَنَّهَا لَيْلَةُ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ وَلَكِنَّهُ أَرَادَ أَنْ لَا يَتَّكِلَ النَّاسُ ثُمَّ حَلَفَ لَا يَسْتَثْنِي أَنَّهَا لَيْلَةُ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ قَالَ قُلْتُ لَهُ بِأَيِّ شَيْءٍ تَقُولُ ذَلِكَ يَا أَبَا الْمُنْذِرِ قَالَ بِالْآيَةِ الَّتِي أَخْبَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ بِالْعَلَامَةِ أَنَّ الشَّمْسَ تَطْلُعُ يَوْمَئِذٍ لَا شُعَاعَ لَهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
سانوں دسیا اے [ابن ابو عمر] نے سانوں [سفیان] نوں [عبدہ بن ابو لبابہ] توں دسیا اے تے [عاشم یعنی ابن بہدالہ] اوہناں نے سُنیا اے [زیرب حبیسی] جہنوں ابو مریم دا کنیا دتا گیا سی، اوہنے آکھیا؛ میں [عبائی بن کعب] توں کہیا تواڈے بھائی عبد اللہ بن مسعود نے فرمایا؛ جس نے سال وچ اک واری نماز پڑھی گی اس نوں لیلات القدر ملے گا. اودوں اوبائی نے آکھیا؛ ابو عبد الرحمن تے اللہ رحمت کرے؛ بے شک اوہ پہلے ہی جان چکے سن کہ لیل القدر رمضان دے مہینے دی آخری دس راتاں یعنی ستر دی رات اُتے ہُندا اے لیکن اوہ چاہندے سن کہ لوک اس اُتے انحصار نہ کرن۔ پھر قسماں کھادیاں تے انشاءاللہ نہ کیہا، کہ اوہ رات ستائیویں رات سی۔ زیر نے آکھیا؛ میں اوہنوں دسیا؛ اے ابو المندزر توں ایہ گل کس بنیاد تے کہندی اے؟ اوہنے آکھیا؛ اک نشانی دے نال جس دا اعلان رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے کیتا سی یا اس نشانی دے نال کہ اس دن چڑھدے ہوئے سورج نوں کوئی روشنی نئيں سی۔ ابو عیسیٰ نے کہیا؛ ایہ حدیث اک مستند حسن حدیث اے۔