Χαντίθ
Lailatul qadar malam ke-27: carilah lailatul qadar pada malam ke dua puluh tujuh di bulan ramadhan
Imam Tirmidzi : 3274حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدَةَ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ وَعَاصِمٍ هُوَ ابْنُ بَهْدَلَةَ سَمِعَا زِرَّ بْنَ حُبَيْشٍ وَزِرُّ بْنُ حُبَيْشٍ يُكْنَى أَبَا مَرْيَمَ يَقُولُ قُلْتُ لِأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ إِنَّ أَخَاكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُ مَنْ يَقُمْ الْحَوْلَ يُصِبْ لَيْلَةَ الْقَدْرِفَقَالَ يَغْفِرُ اللَّهُ لِأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَقَدْ عَلِمَ أَنَّهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ وَأَنَّهَا لَيْلَةُ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ وَلَكِنَّهُ أَرَادَ أَنْ لَا يَتَّكِلَ النَّاسُ ثُمَّ حَلَفَ لَا يَسْتَثْنِي أَنَّهَا لَيْلَةُ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ قَالَ قُلْتُ لَهُ بِأَيِّ شَيْءٍ تَقُولُ ذَلِكَ يَا أَبَا الْمُنْذِرِ قَالَ بِالْآيَةِ الَّتِي أَخْبَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ بِالْعَلَامَةِ أَنَّ الشَّمْسَ تَطْلُعُ يَوْمَئِذٍ لَا شُعَاعَ لَهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Μας είπε [ο Ιμπν Αμπού Ουμάρ] ότι μας είπε [ο Σουφιάν] από [τον Άμπντα μπιν Αμπού Λουμπαμπά] και [τον Άσιμ, δηλαδή τον Ιμπν Μπαχντάλα] ότι άκουσαν [τον Ζιρμπ Χουμπάισι] στον οποίο δόθηκε η κουνίγια του Αμπού Μαριάμ, είπε: «Είπα στον [Ουμπάι μπιν Κάαμπ] τον αδελφό σου, τον Αμπντουλάχ μπιν Μασούντ, είπε: «Όποιος προσεύχεται μία φορά το χρόνο θα έχει το Lailatul Qadar». Τότε ο Ουμπάι είπε: «Είθε ο Αλλάχ να ελεήσει τον Αμπού Αμπντουράχμαν». Πράγματι, γνώριζε ήδη ότι το Lailatul Qadar ήταν τις τελευταίες δέκα νύχτες του μήνα Ραμαζανιού, δηλαδή την εβδομηκοστή δεύτερη νύχτα, αλλά ήθελε οι άνθρωποι να μην εξαρτώνται από αυτόν. Τότε ορκίστηκε και δεν είπε, αν θέλει ο Θεός, ότι εκείνη η νύχτα ήταν η εικοστή έβδομη νύχτα». Ο Ζιρ είπε: «Του είπα: «Σε ποια βάση το λες αυτό, ω Αμπού Αλ Μούντζιρ;» Είπε: «Με ένα σημάδι που ανακοινώθηκε από τον Προφήτη (ειρήνη και έλεος σε αυτόν) ή με ένα σημάδι ότι ο ανατέλλων ήλιος εκείνη την ημέρα δεν είχε φως». Ο Αμπού Ισά είπε: « Αυτό το χαντίθ είναι ένα αυθεντικό χαντίθ του Χασάν.