Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

Imam Ahmad : 22493

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَ سَمِعْتُهُ وَهُوَ فِي عَشَرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدُهُمْ أَبُو قَتَادَةَ بْنُ رِبْعِيٍّ يَقُولُ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا لَهُ مَا كُنْتَ أَقْدَمَنَا صُحْبَةً وَلَا أَكْثَرَنَا لَهُ تَبَاعَةً قَالَ بَلَى قَالُوا فَاعْرِضْ قَالَ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ اعْتَدَلَ قَائِمًا وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَى بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ فَرَكَعَ ثُمَّ اعْتَدَلَ فَلَمْ يَصُبَّ رَأْسَهُ وَلَمْ يَقْنَعْهُ وَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ رَفَعَ وَاعْتَدَلَ حَتَّى رَجَعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ هَوَى سَاجِدًا وَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ جَافَى وَفَتَحَ عَضُدَيْهِ عَنْ بَطْنِهِ وَفَتَحَ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ ثُمَّ ثَنَى رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ عَلَيْهَا وَاعْتَدَلَ حَتَّى رَجَعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ ثُمَّ هَوَى سَاجِدًا وَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ ثَنَى رِجْلَهُ وَقَعَدَ عَلَيْهَا حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عُضْوٍ إِلَى مَوْضِعِهِ ثُمَّ نَهَضَ فَصَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى إِذَا قَامَ مِنْ السَّجْدَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا صَنَعَ حِينَ افْتَتَحَ الصَّلَاةَ ثُمَّ صَنَعَ كَذَلِكَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ الرَّكْعَةُ الَّتِي تَنْقَضِي فِيهَا الصَّلَاةُ أَخَّرَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ عَلَى شِقِّهِ مُتَوَرِّكًا ثُمَّ سَلَّمَ

Беҙгә [Яхъя бин Сәғит] [Ғәбдел Хәмит бин Джәғфәрҙән] һөйләне, тине; миңә [Мөхәммәт бин Аса] [Әбү Хөмәйд Әс Сәғиди] әйткән; -Мин уны ишеттем һәм ул пәйғәмбәребеҙҙең ун сәхәбәһе араһында булды, шул иҫәптән Әбү Ҡатада бин Раби'- тине; Мин һинән дә Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең доғаларын яҡшыраҡ беләм, тиҙәр уға; нишләп улай, тәүҙә дуҫлашып, уны күберәк оҙатып йөрөмәнекме? Ул әйтә; Дөрөҫ. Улар әйтте; һуңынан аңлатып бирегеҙ. Ул әйтә; Намаҙ уҡырға теләһә, тура тороп, ҡулдарын елкәһенә параллель булғансы күтәрә, ә баш эйергә теләһә, ҡулдарын елкәһенә параллель булғансы күтәрә, һуңынан АЛЛАҺУ ӘКБӘР уҡый, һуңынан баш эйә, һуңынан арҡаһын тура итә һәм башын эймәй, башын эймәй, башын эймәй. тубыҡланып, шунан СӘМИҒӘЛЛӘҺУ ЛИМӘН ХӘМИДӘҺУ тип уҡый, шунан бөтә һөйәктәре элекке урынына ҡайтырлыҡ итеп кәүҙәһен турайта, шунан сәждәгә китә. Һуңынан һуҙылған һәм ҡулдарын яндарынан асып, аяҡ бармаҡтарын асҡан, һуңынан ул һул аяғын йыйып, уның өҫтөндә тура ултырған, тик бөтә һөйәктәре үҙҙәренең тәүге урынына ҡайтҡансы, шунан һуң ул сәждәгә киткән һәм уҡыған АЛЛАҺУ ӘКБӘР һуңынан ул йыйып, уның бөтә һөйәктәре until le позицияһында торҙо, шунан аяҡҡа баҫты. икенсе рәҡәғәттә шулай эшләне, тик ике сәждәнән торғас, тәкбир яһаны һәм намаҙҙы башлағандағы кеүек елкәһенә параллель булғансы ҡулдарын күтәрҙе, һуңынан һуңғы рәҡәғәттә булғансы шулай эшләне, һул аяғының урынын үҙгәртте һәм аяғында ултырҙы. уң аяғына - шунан сәләм бирҙе.