Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

Imam Ahmad : 5899

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى إِذَا كَانَتَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ كَبَّرَ ثُمَّ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَهُمَا حَتَّى يَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ كَبَّرَ وَهُمَا كَذَلِكَ رَكَعَ ثُمَّ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْفَعَ صُلْبَهُ رَفَعَهُمَا حَتَّى يَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ يَسْجُدُ وَلَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي السُّجُودِ وَيَرْفَعُهُمَا فِي كُلِّ رَكْعَةٍ وَتَكْبِيرَةٍ كَبَّرَهَا قَبْلَ الرُّكُوعِ حَتَّى تَنْقَضِيَ صَلَاتُهُ

Һөйләне беҙгә [Джаҡуп] беҙгә ағайымдың [Ибнү Шиһабтың] улын [абзыйынан] һөйләне, миңә [Сәлим бин Абдуллаға] [Ғабдулла] әйтте; Был Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһи вәсәлләм ине, намаҙ уҡырға барғанда ҡулдарын иңенә параллель булғансы күтәрҙе лә шунан тәкбир әйтте. Һуңынан, әгәр ҙә баш эйергә теләһә, ҡулдарын биленә параллель булғансы яңынан күтәрә, шунан тәкбир ала һәм ҡулдарын шул хәлдә тотоп баш эйә. Шунан, әгәр арҡаһын күтәрергә теләһә, ҡулдарын тағы ла биленә параллель булғансы күтәрә, унан «СӘМИҒӘЛЛӘҺУ ЛИМӘН ХӘМИДӘ» тип уҡый, шунан сәждәгә китә. Һәм ул ике ҡулын да сәждәгә күтәрмәй, намаҙ уҡып бөткәнсе рәҡуғ алдынан уҡыған һәр рәҡүҙә һәм тәкбирендә икеһен дә күтәрә торғайны.