Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

Imam Ahmad : 18095

حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ الْحَضْرَمِيِّ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَأَنْظُرَنَّ كَيْفَ يُصَلِّي قَالَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَكَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى كَانَتَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ قَالَ ثُمَّ أَخَذَ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ قَالَ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى كَانَتَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ فَلَمَّا رَكَعَ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى كَانَتَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ فَلَمَّا سَجَدَ وَضَعَ يَدَيْهِ مِنْ وَجْهِهِ بِذَلِكَ الْمَوْضِعِ فَلَمَّا قَعَدَ افْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَوَضَعَ حَدَّ مِرْفَقِهِ عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَعَقَدَ ثَلَاثِينَ وَحَلَّقَ وَاحِدَةً وَأَشَارَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ

Һөйләне беҙгә [Юныс бин Мөхәммәт] Һөйләне беҙгә [Ғәбдел Ваһид] Һөйләне беҙгә [Әшим бин Ҡулайб] [атаһынан] [Ваил бин Хөжр Әл-Хәҙлрәмиҙән] ул әйтте; Мин Пәйғәмбәребеҙгә барҙым, ғәләйһис-сәләм, ысынлап та, уның намаҙҙарын нисек уҡығанын күрермен, тинем. Ва`ил әйтте; Ул ҡиблаға ҡарап торҙо, унан һуң тәкбир әйтеп, ике ҡулын да иңенә параллель булғансы күтәрҙе, ә уң ҡулы һул ҡулын тотто. Баш эйгәндә ҡулдарын тубыҡтарына ҡуя ла, баш эйеүҙән торғас, ҡулдарын елкәһе менән тигеҙләшкәнсе яңынан күтәрә. Ә сәждәгә киткәндә ҡулдарын шул урынға ҡуйҙы. Ултырғанда һул аяҡ табанына ултыра, унан һуң һул ҡулын һул тубыҡҡа һала һәм йоҙроғон уң янбашына ҡуя, ә бармаҡтары баш бармағын түбән төшөрөп, күрһәткес бармағы менән ишаралап утыҙ һанын барлыҡҡа килтерә.