Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

Imam Abu Dawud : 627

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهَذَا حَدِيثُ أَحْمَدَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَطَاءٍ قَالَسَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ فِي عَشْرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أَبُو قَتَادَةَ قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا فَلِمَ فَوَاللَّهِ مَا كُنْتَ بِأَكْثَرِنَا لَهُ تَبَعًا وَلَا أَقْدَمِنَا لَهُ صُحْبَةً قَالَ بَلَى قَالُوا فَاعْرِضْ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ يُكَبِّرُ حَتَّى يَقِرَّ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ يَقْرَأُ ثُمَّ يُكَبِّرُ فَيَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ يَرْكَعُ وَيَضَعُ رَاحَتَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ يَعْتَدِلُ فَلَا يَصُبُّ رَأْسَهُ وَلَا يُقْنِعُ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ فَيَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَهْوِي إِلَى الْأَرْضِ فَيُجَافِي يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ وَيَثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا وَيَفْتَحُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ إِذَا سَجَدَ وَيَسْجُدُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَيَرْفَعُ رَأْسَهُ وَيَثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَصْنَعُ فِي الْأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ إِذَا قَامَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا كَبَّرَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلَاةِ ثُمَّ يَصْنَعُ ذَلِكَ فِي بَقِيَّةِ صَلَاتِهِ حَتَّى إِذَا كَانَتْ السَّجْدَةُ الَّتِي فِيهَا التَّسْلِيمُ أَخَّرَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ مُتَوَرِّكًا عَلَى شِقِّهِ الْأَيْسَرِ قَالُوا صَدَقْتَ هَكَذَا كَانَ يُصَلِّي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو الْعَامِرِيِّ قَالَ كُنْتُ فِي مَجْلِسٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَذَاكَرُوا صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ فَذَكَرَ بَعْضَ هَذَا الْحَدِيثِ وَقَالَ فَإِذَا رَكَعَ أَمْكَنَ كَفَّيْهِ مِنْ رُكْبَتَيْهِ وَفَرَّجَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ ثُمَّ هَصَرَ ظَهْرَهُ غَيْرَ مُقْنِعٍ رَأْسَهُ وَلَا صَافِحٍ بِخَدِّهِ وَقَالَ فَإِذَا قَعَدَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قَعَدَ عَلَى بَطْنِ قَدَمِهِ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْيُمْنَى فَإِذَا كَانَ فِي الرَّابِعَةِ أَفْضَى بِوَرِكِهِ الْيُسْرَى إِلَى الْأَرْضِ وَأَخْرَجَ قَدَمَيْهِ مِنْ نَاحِيَةٍ وَاحِدَةٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمِصْرِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيِّ وَيَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ نَحْوَ هَذَا قَالَ فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَ يَدَيْهِ غَيْرَ مُفْتَرِشٍ وَلَا قَابِضِهِمَا وَاسْتَقْبَلَ بِأَطْرَافِ أَصَابِعِهِ الْقِبْلَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ حَدَّثَنِي زُهَيْرٌ أَبُو خَيْثَمَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الْحُرِّ حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ أَحَدِ بَنِي مَالِكٍ عَنْ عَبَّاسٍ أَوْ عَيَّاشِ بْنِ سَهْلٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّهُ كَانَ فِي مَجْلِسٍ فِيهِ أَبُوهُ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي الْمَجْلِسِ أَبُو هُرَيْرَةَ وَأَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ وَأَبُو أُسَيْدٍ بِهَذَا الْخَبَرِ يَزِيدُ أَوْ يَنْقُصُ قَالَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ يَعْنِي مِنْ الرُّكُوعِ فَقَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ وَرَفَعَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ فَسَجَدَ فَانْتَصَبَ عَلَى كَفَّيْهِ وَرُكْبَتَيْهِ وَصُدُورِ قَدَمَيْهِ وَهُوَ سَاجِدٌ ثُمَّ كَبَّرَ فَجَلَسَ فَتَوَرَّكَ وَنَصَبَ قَدَمَهُ الْأُخْرَى ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ ثُمَّ كَبَّرَ فَقَامَ وَلَمْ يَتَوَرَّكْ ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ ثُمَّ جَلَسَ بَعْدَ الرَّكْعَتَيْنِ حَتَّى إِذَا هُوَ أَرَادَ أَنْ يَنْهَضَ لِلْقِيَامِ قَامَ بِتَكْبِيرَةٍ ثُمَّ رَكَعَ الرَّكْعَتَيْنِ الْأُخْرَيَيْنِ وَلَمْ يَذْكُرْ التَّوَرُّكَ فِي التَّشَهُّدِ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو أَخْبَرَنِي فُلَيْحٌ حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ سَهْلٍ قَالَ اجْتَمَعَ أَبُو حُمَيْدٍ وَأَبُو أُسَيْدٍ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَذَكَرُوا صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ بَعْضَ هَذَا قَالَ ثُمَّ رَكَعَ فَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ كَأَنَّهُ قَابِضٌ عَلَيْهِمَا وَوَتَّرَ يَدَيْهِ فَتَجَافَى عَنْ جَنْبَيْهِ قَالَ ثُمَّ سَجَدَ فَأَمْكَنَ أَنْفَهُ وَجَبْهَتَهُ وَنَحَّى يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ حَتَّى رَجَعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ حَتَّى فَرَغَ ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَأَقْبَلَ بِصَدْرِ الْيُمْنَى عَلَى قِبْلَتِهِ وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُمْنَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُمْنَى وَكَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ عُتْبَةُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ لَمْ يَذْكُرْ التَّوَرُّكَ وَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ فُلَيْحٍ وَذَكَرَ الْحَسَنُ بْنُ الْحُرِّ نَحْوَ جِلْسَةِ حَدِيثِ فُلَيْحٍ وَعُتْبَةَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ حَدَّثَنِي عُتْبَةُ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِيسَى عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ السَّاعِدِيِّ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ وَإِذَا سَجَدَ فَرَّجَ بَيْنَ فَخِذَيْهِ غَيْرَ حَامِلٍ بَطْنَهُ عَلَى شَيْءٍ مِنْ فَخِذَيْهِ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ سَمِعْتُ عَبَّاسَ بْنَ سَهْلٍ يُحَدِّثُ فَلَمْ أَحْفَظْهُ فَحَدَّثَنِيهِ أُرَاهُ ذَكَرَ عِيسَى بْنَ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ قَالَ حَضَرْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ بِهَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جُحَادَةَ عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَلَمَّا سَجَدَ وَقَعَتَا رُكْبَتَاهُ إِلَى الْأَرْضِ قَبْلَ أَنْ تَقَعَ كَفَّاهُ قَالَ فَلَمَّا سَجَدَ وَضَعَ جَبْهَتَهُ بَيْنَ كَفَّيْهِ وَجَافَى عَنْ إِبِطَيْهِ قَالَ حَجَّاجٌ وَقَالَ هَمَّامٌ و حَدَّثَنَا شَقِيقٌ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ هَذَا وَفِي حَدِيثِ أَحَدِهِمَا وَأَكْبَرُ عِلْمِي أَنَّهُ حَدِيثُ مُحَمَّدِ بْنِ جُحَادَةَ وَإِذَا نَهَضَ نَهَضَ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَاعْتَمَدَ عَلَى فَخِذِهِ

Беҙгә [Әхмәт бин Хәнбал] һөйләне [Әбү Әшим Ис Длахаҡ бин Мәхләд] һәм ул икенсе юлдан риүәйәт ителгән, беҙгә [Мусаддад] беҙгә [Йәһйә] һөйләне һәм был хәҙис -риүәйәт- Әхмәт, тине; беҙгә хәбәр итте [Ғабдул Хәмид йәғни Ибн Джәғфәр] миңә хәбәр итте [Мөхәммәт бин Ғүмәр бин Әсә`] ул әйтте; Мин [Әбү Хөмәйд Әс Сәғидиҙең] Рәсүлуллаһтың ун сәхәбәһе араһында [Әбү Ҡатада] булғанын ишеттем, Әбү Хөмәйд әйтте; — Мин пәйғәмбәребеҙҙең доғалары тураһында күберәк беләм. Улар әйтте; — Ниңә шулай, аллаһ, һин уны йыш ҡына оҙатып йөрөгән кеше булмаһаң да, беҙгә тиклем уның дуҫы булған кеше булмаһаң да. Ул әйтә; — Эйе, дөрөҫ. Улар әйтте; — Әгәр шулай икән, аңлатығыҙ. Әбү Хөмәйд әйтте; 'Ҡасан Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсаллам үҙенең намаҙын башларға теләй, ул ике ҡулын күтәрҙе, улар уның елкәһенә параллель булғансы, һуңынан ул тәкбир эшләне, шулай итеп, уның бөтә һөйәктәре үҙ урындарына тура ҡайтты, һуңынан ул доға уҡыны - һуңынан ул доға уҡыны, шул уҡ ваҡытта улар ике ҡулын параллель булды, тип. аламаларын тубыҡтарына һалып, һуңынан - арҡаһын һәм башын тура - башын да эймәй, башын күтәреп тә ҡарамай. Шунан һуң башын күтәреп: «Сәмиғәллаһу лиман хәмиҙәһ», — тине. Шунан ике ҡулын да тура булғансы елкәһенә параллель итеп күтәрҙе, шунан: «Аллаһу әкбәр», — тине. Шунан һуң иҙәнгә төшә, шунан ҡулдарын ян-яҡтан һуҙа, шунан башын күтәреп, һул аяғын йыйып, сәждәгә киткәндә аяҡ бармаҡтарын асып, өҫтөнә ултыра, шунан: «Аллаһу әкбәр», — ти. Шунан һуң башын күтәреп, һул аяғын бөкләп, һөйәктәре үҙ урынына ҡайтырлыҡ итеп, уның өҫтөнә ултыра, шунан икенсе рәҡәғәттә лә шулай эшләй. Ике рәҡәғәт уҡығандан һуң аяҡҡа баҫҡас, тәкбир уҡып, ике ҡулын да елкәһенә параллель булғансы күтәрә, намаҙҙы башлағанда тәкбир кеүек, башҡа намаҙҙарҙа ла шулай эшләй, сәләмдәрҙе үҙ эсенә алған -таһийәт- ултырғанда, леғәфәт һәм тауаҡ сиүкендә лефәт урынын а - тауаҡ менән үҙгәртә. уң аяҡҡа тығылған-'. Шунан һуң ун дуҫ әйтте; — Һин дөрөҫ әйтәһең, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм намаҙҙы шулай уҡыны. Һөйләне беҙгә [Ҡотәйбә бин Сәғит] беҙгә [Ибн Лаһиә] [Йәзид йәғни Ибн Әбү Хәбиб] [Мөхәммәт бин Әмру бин Хәлхәләх] [Мөхәммәт бин Әмру Әл-Әмири] һөйләне, ул әйтте; — Мин пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренең йыйылышында булдым, шунан улар пәйғәмбәребеҙҙең доғаһы тураһында фекер алыштылар. Әбү Хөмәйд әйтте; '...шунан был хәҙистең бер өлөшөн телгә алды'. — тине артабан Әбү Хөмәйет; — Баш эйгәндә, ул ҡултыҡ аҫтарын бергә тубыҡтарына ҡуя, бармаҡтарын айырып һуҙа ла, арҡаһын -тигеҙ- эйә, башын да ҡарамай, башын да түбән эймәй. Әбү Хөмәйд дауам итте; — Ике рәҡәғәткә ултырғанда һул аяғының арҡаһына ултыра, уң аяҡ табанын турайта. Шул арала дүртенсе рәҡәғәттә һул ҡойроғон иҙәнгә ҡыҫып, аяҡ табандарын бер яҡҡа - йәғни уңға - сығарҙы». Һөйләне беҙгә [Иса бин Ибраһим Әл Мишри] беҙгә [Ибнү Ваһб] [Әл-Ләйтс бин Сәғд] [Йәзид бин Мөхәммәт Әл-Ҡорасий] һәм [Йәзид бин Әбү Хәбиб] [Мөхәммәт бин Әмру бин Хәлләх] [Мөхәммәт би хәҙрү] кеүек [Мөхәммәт би хәҙрү] кеүек һөйләне. тигән; — Әгәр ул... сәждәгә китеп, ҡулдарын йәймәйенсә йәки бергә килтермәйенсә ҡуйҙы һәм аяҡ бармаҡтарын - аяҡтарын - ҡиблаға табан борҙо. Һөйләне беҙгә [Әли бин Әл Хөсәйен бин Ибраһим] беҙгә әйтте [Әбү Бәдр] миңә әйтте [Зөһәйр Әбү Хәйтсәмә] беҙгә әйтте [Әл Хәсән бин Әл Хурр] миңә [Иса бин Абдулла бин Малик] [Иса бин Абдулла бин Малик] [Мөхәммәт бин Әмру бин Мәббәлиҙән [Асайҙан] йәки] бин Сәхл Әс Сәйиди], атаһы һәм пәйғәмбәребеҙҙең бер нисә сәхәбәһе ингән мәжлискә йөрөгән, шул йыйылышта шулай уҡ Әбү Һөрәйрә, Әбү Хөмәйд Әс Сәйиди һәм Әбү Усаид был хәбәр -хәҙис- менән, өҫтәүҙәр йәки - әйтелгән - алыуҙар менән, ул; «Шунан эйелеүҙән башын күтәрҙе» тип әйткәндә; «Сәмиғәллаһу Лиман Хәмиҙә, Аллаһума раббани валакал хәмдү -Аллаһ Уны маҡтаған һәр кемгә бөтә нәмәне ишетә, эй беҙҙең Рабб, Һиңә генә бөтә маҡтау-». Һәм ике ҡулын күтәреп, тип әйтте; «Аллаһ иң бөйөк». Шунан һуң ҡул һәм тубыҡ алаптарына баҫып, сәждәгә киткәндә аяҡ табандарына баҫып сәждә ҡылды. Шунан тәкбир әйтеп ултырҙы, һул аяғын уң аяғына тығып ултырҙы ла, аяҡ табанын турайтты, шунан тәкбир әйтте лә сәждә ҡылды, шунан тәкбирҙе башындағы кеүек ултырмайынса, баҫып дауам итте...' һуңынан ул үҙенең хаһының редакцияһын дауам итте, ул үҙенең ха; «Һуңынан ике рәҡәғәт уҡығандан һуң ултырҙы, шуға күрә торорға теләһә, тәүҙә тәкбир әйтте, шунан һуң һуңғы ике рәҡәғәтте тамамланы, тәсйәһүдтә ултырыу тураһында һүҙ ҡуҙғатманы». Беҙгә [Әхмәт бин Хәнбал] әйтте [Ғәбдел Мәлик бин Әмру] миңә әйтте [Фуәләих] миңә [Ғаббас бин Сәхл] әйтте; Әбү Хөмәйд, Әбү Үсәйд, Сәһл бин Сәғд һәм Мөхәммәт бин Мәсләмә кәңәштә осрашып, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең намаҙ тәртибен телгә алдылар, [Әбү Хөмәйд] әйтте; — Мин пәйғәмбәребеҙҙең намаҙ тәртибен иң яҡшы белгән кеше. һуңынан был хәҙистең бер өлөшөн телгә алды, тине; «Шунан баш эйҙе», ҡулдарын тотҡан кеүек тубыҡтарына ҡуйып, ҡулдарын арҡан кеүек бәйләп, яндарынан һуҙҙы». Артабан ул әйтте; — Шунан танауын, маңлайын -иҙәнгә- ҡыҫып, ҡулдарын ян-яҡтан һуҙып, аламаҡтарын елкәһенә параллель ҡуйып, сәждәгә китте. Һуңынан ул башын күтәрҙе - ике сәждә араһында ултырҙы - һөйәктәре тәүге урынына ҡайтһын өсөн, сәждәнән һуң - һул аяғына ултырҙы - уң аяғының аяғы ҡиблаға ҡарап, уң аяғын уң тубыҡҡа, ә ҡулын һул бармағы менән күрһәткес менән ҡуйҙы. Әбү Дауыт әйтте; «Был хәҙисте [Ғүтбә бин Әбү Хәким] [Ғабдулла бин Ғисәнән] [Ғаббас бин Сәхл] риүәйәт иткән, әммә ул -сат- Тәүәрүк тураһында әйтмәгән, һуңынан -риүәйәт ителгән- Фүләйх» хәҙисендәге кеүек телгә алған. Шул арала Әл-Хәсән бин Әл-Хур хәҙискә ярашлы ултырыу позицияһын телгә ала - ул риүәйәт итә - Фөләйх һәм Ғөтбә. Беҙгә [Әмру бин Усман] һөйләне беҙгә [Бәҡиә] әйтте миңә [Үтбә] миңә [Ғабдулла бин Ғайса] [Әл-Ғаббас бин Сәхл Әс Сәғидиҙән] [Әбү Хөмәйдтән] ошондай хәҙис менән һөйләне, ул әйтте; — Сәждәгә киткәндә, ҡорһағының ауырлығын күтәрмәйенсә, сандарын айырып һуҙа. Әбү Дауыт әйтте; «Был хәҙисте лә [Ибн Мөбәррәк] риүәйәт иткән, ул беҙгә [Фөләйхкә] мин [Ғаббас] ишеттем, тип һөйләгән. бин Сәхл] -был хәҙисте- һөйләне, әммә мин уны ятламаным. Ә ул миңә әйткән, тип, ул, күрәһең, телгә алынған Иса бин Абдулла, тип, ул бер ваҡыт Ғәббәс бин Сахлдан ишеткән, тип әйтте; «Мин был хәҙисте Әбү Хөмәйдкә аңлаттым Сәғиди кеүек, ул беҙгә [Мөхәммәт бин Мәғмәр] беҙгә [Хәджәж бин Минхал] беҙгә [Хәммәм] беҙгә [Мөхәммәт бин Йәһүҙә] [Ғәбдел Джаббәр бин Вәил] [Ғәбдел Джаббәр бин Вәил] [атаһы был хәҙүрләһиәттән] һөйләне. тигән; — Сәждәгә киткәс, аламаларын -иҙәнгә- ҡуйыр алдынан тубыҡтарын иҙәнгә ҡыҫты, — тине ул тағы ла; — Сәждәгә киткәс, йөҙөн аламаҡтар араһына һалып, ҡултыҡ аҫтарын йәйеп ебәрҙе. [Хәжәж] тигән; [Хаммам] әйтте; һәм беҙгә һөйләне [Syaqiq] миңә [Ғәшим бин Ҡулайб] [атаһынан] пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһис-сәләм былай -хәҙис-, һәм мин күберәк ышанған хәҙистәрҙең береһе Мөхәммәт бин Джухада хәҙистәре, атап әйткәндә; — Торорға теләһә, янбаштарына таянып, тубыҡланып торҙо.