Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

Imam Ibnu Majah : 1051

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ قَالَسَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ فِي عَشْرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِمْ أَبُو قَتَادَةَ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا لِمَ فَوَاللَّهِ مَا كُنْتَ بِأَكْثَرِنَا لَهُ تَبَعَةً وَلَا أَقْدَمَنَا لَهُ صُحْبَةً قَالَ بَلَى قَالُوا فَاعْرِضْ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ كَبَّرَ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ وَيَقِرَّ كُلُّ عُضْوٍ مِنْهُ فِي مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَقْرَأُ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ يَرْكَعُ وَيَضَعُ رَاحَتَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ مُعْتَمِدًا لَا يَصُبُّ رَأْسَهُ وَلَا يُقْنِعُ مُعْتَدِلًا ثُمَّ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ حَتَّى يَقِرَّ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَهْوِي إِلَى الْأَرْضِ وَيُجَافِي بَيْنَ يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ وَيَثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا وَيَفْتَخُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ إِذَا سَجَدَ ثُمَّ يَسْجُدُ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَجْلِسُ عَلَى رِجْلِهِ الْيُسْرَى حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ مِنْهُ إِلَى مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَقُومُ فَيَصْنَعُ فِي الرَّكْعَةِ الْأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ إِذَا قَامَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا صَنَعَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلَاةِ ثُمَّ يُصَلِّي بَقِيَّةَ صَلَاتِهِ هَكَذَا حَتَّى إِذَا كَانَتْ السَّجْدَةُ الَّتِي يَنْقَضِي فِيهَا التَّسْلِيمُ أَخَّرَ إِحْدَى رِجْلَيْهِ وَجَلَسَ عَلَى شِقِّهِ الْأَيْسَرِ مُتَوَرِّكًا قَالُوا صَدَقْتَ هَكَذَا كَانَ يُصَلِّي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Беҙгә [Мөхәммәт бин Басыйәр] әйтте, һөйләне [Әбү Әшим] әйтте, һөйләне [Ғабдул Хәмит бин Джәғфәр] әйтте, беҙгә [Мөхәммәт бин Әмру бин Атхо`] әйтте; Мин ишеттем [Әбү Хөмәйд Әс Сәғиди] - ул йыйылған ун сәхәбәләрҙең береһе булған Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм - улар араһында шулай уҡ [Әбү Ҡатада] бар ине, ул әйтте: «Мин кеше, Рәсүлуллаһтың доғаларын белгән кеше, саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм улар һеҙҙең барығыҙҙан да яҡшыраҡ, тип, Һо! Валлаһи, һеҙ Аллаһ Рәсүленә беҙҙән дә күберәк эйәрмәнегеҙме, һәм беҙҙән алда уға осраманығыҙмы?» Әбү Ҡатада: «Дөрөҫ», — тип яуап бирә. — тинеләр: «Улайһа, аңлат -беҙгә-, — тине Әбү Ҡатада, — Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм намаҙ уҡырға торғас, тәкбир алып, ҡулдарын елкәһенә параллель булғансы күтәрҙе һәм тәндең һәр ағзаһы үҙ урынына ҡайтты. Шунан ике аламаһын бергә ҡуйып, тубыҡтарына ял итте, башын күтәрмәй ҙә, түбән төшөрмәй ҙә тигеҙләнде. Шунан һуң ул; СӘМИӘ АЛЛАҺУ ЛИМӘН ХӘМИДӘҺУ ике ҡулды ла ике елкәһенә параллель булып, һәр һөйәк үҙ урынына ҡайтҡансы күтәреп. Һуңынан ергә төштө - сәждәгә китте - һәм ҡулдарын ҡорһағынан алыҫлаштырҙы, шунан башын күтәреп, һул аяғын йәйеп, өҫтөнә ултырҙы - ул шулай уҡ аяҡ бармаҡтарын эйеп, сәждәгә килгәндә уларҙы ҡиблаға табан күрһәтте -, шунан сәждәгә китте, һуңынан тәкбирен алып, аяҡтарын асып ултырҙы. Шунан һуң тороп, тағы ла бер рәҡәғәткә лә шулай эшләне. һуңынан икенсе рәҡәғәттән торғас, намаҙ уҡығандағы кеүек ҡулдарын елкәһенә параллель итеп күтәрә -Тәкбирәтүл Икрам-. Шунан ҡалған намаҙын шулай уҡыны, сәләм бирер алдынан һуңғы сәждәгә килгәс, бер аяғын ситкә ҡуйып, һул яҡтан тәүәрүктә ултырҙы. — Улар: «Һин дөрөҫ әйтәһең, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм шулай доға ҡылған», — тинеләр. '