Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

Imam Bukhari : 785

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ خَالِدٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ وَحَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ وَيَزِيدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا مَعَ نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْنَا صَلَاةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّأَنَا كُنْتُ أَحْفَظَكُمْ لِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَيْتُهُ إِذَا كَبَّرَ جَعَلَ يَدَيْهِ حِذَاءَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ أَمْكَنَ يَدَيْهِ مِنْ رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ هَصَرَ ظَهْرَهُ فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ اسْتَوَى حَتَّى يَعُودَ كُلُّ فَقَارٍ مَكَانَهُ فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَ يَدَيْهِ غَيْرَ مُفْتَرِشٍ وَلَا قَابِضِهِمَا وَاسْتَقْبَلَ بِأَطْرَافِ أَصَابِعِ رِجْلَيْهِ الْقِبْلَةَ فَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ جَلَسَ عَلَى رِجْلِهِ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْيُمْنَى وَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَةِ الْآخِرَةِ قَدَّمَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْأُخْرَى وَقَعَدَ عَلَى مَقْعَدَتِهِوَسَمِعَ اللَّيْثُ يَزِيدَ بْنَ أَبِي حَبِيبٍ وَيَزِيدُ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَلْحَلَةَ وَابْنُ حَلْحَلَةَ مِنْ ابْنِ عَطَاءٍ قَالَ أَبُو صَالِحٍ عَنْ اللَّيْثِ كُلُّ فَقَارٍ وَقَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَمْرٍو حَدَّثَهُ كُلُّ فَقَارٍ

Беҙгә [Яхъя бин Бүкәйер] әйтте, беҙгә [Әл-Ләйетте] [Хәлидтән] [Сәғиттән] [Мөхәммәт бин Әмру бин Хәлһәләхтән] [Мөхәммәт бин Әмру бин Әтһә]-нән [Мөхәммәт бин Әмру бин Асахтан] һөйләне, һәм беҙгә [Әл-Ләйетте] [Йәзид бин] һәм Мөхәммәт бин Әбүҙән] һөйләне. [Мөхәммәт бин Әмрү бин Хәлләһ] [Мөхәммәт бин Әмру бин Аса]-нан, ул пәйғәмбәребеҙҙең бер нисә дуҫы менән ултырғанын, улар уға пәйғәмбәребеҙҙең доғалары тураһында һөйләнеләр. Шулай тигән [Әбү Хәмит Әс Сәғиди]: «Мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең доғаларын иң күп яттан белгән кеше, намаҙ уҡығанда уның ҡулдарын елкәһенә параллель күтәреп тәкбир иткәнен күрәм, баш эйгәндә ҡулдарын тубыҡтарына һалып, арҡаһын турайта». Башын күтәрһә, бөтә умыртҡа һөйәге элекке урынына ҡайтҡансы тура баҫып тора. Һәм сәждәгә киткәс, ҡулдарын ергә лә, тәненә лә тейҙермәйенсә ҡулдарын урынлаштыра һәм сәждә хәлендә аяҡ бармаҡтарын ҡибла яғына йүнәлтә. Икенсе рәҡәғәттә ултырғанда һул аяғына ултыра, уң аяғын турайта. Һуңғы рәҡәғәттә ултырһа, һул аяғын уң аяғы аҫтына тығып, уң аяғын турайтып, урынына ултыра. Һәм [Әл-Ләйет] [Йәзид бин Әбү Хәбибтән], Йәзид [Мөхәммәт бин Хәлхәләхтән], Ибн Хәлхәләх [Ибн Әсәхтән] ишеткән. [Әбү Шәлих] [Әл-Ләйеттән]: «Бөтә умыртҡа бағанаһы», — тигән. [Ибн Әл Мөбәрәк] әйткәнсә, [Яхъя бин Әйүбтән] ул миңә [Йәзид бин Әбү Хәбибкә] [Мөхәммәт бин Әмрү] уға: «Бөтә умыртҡа һөйәге» тип әйткән.