Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

Imam Darimi : 1322

أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ فِي عَشَرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدُهُمْ أَبُو قَتَادَةَ قَالَ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا لِمَ فَمَا كُنْتَ أَكْثَرَنَا لَهُ تَبَعَةً وَلَا أَقْدَمَنَا لَهُ صُحْبَةً قَالَ بَلَى قَالُوا فَاعْرِضْ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ كَبَّرَ حَتَّى يَقَرَّ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَقْرَأُ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ يَرْكَعُ وَيَضَعُ رَاحَتَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى مَوْضِعِهِ وَلَا يُصَوِّبُ رَأْسَهُ وَلَا يُقْنِعُ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ فَيَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ يَظُنُّ أَبُو عَاصِمٍ أَنَّهُ قَالَ حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَهْوِي إِلَى الْأَرْضِ فَيُجَافِي يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ ثُمَّ يَسْجُدُ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ فَيَثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا وَيَفْتَحُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ إِذَا سَجَدَ ثُمَّ يَعُودُ فَيَسْجُدُ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ فَيَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَيَثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا مُعْتَدِلًا حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ يَقُومُ فَيَصْنَعُ فِي الرَّكْعَةِ الْأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ فَإِذَا قَامَ مِنْ السَّجْدَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا فَعَلَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلَاةِ ثُمَّ يَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ فِي بَقِيَّةِ صَلَاتِهِ حَتَّى إِذَا كَانَتْ السَّجْدَةُ أَوْ الْقَعْدَةُ الَّتِي يَكُونُ فِيهَا التَّسْلِيمُ أَخَّرَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَجَلَسَ مُتَوَرِّكًا عَلَى شِقِّهِ الْأَيْسَرِ قَالَ قَالُوا صَدَقْتَ هَكَذَا كَانَتْ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Беҙгә [Әбү Ғәшим] [Ғәбдел Хәмит бин Джәғфәрҙән] миңә [Мөхәммәт бин Әмру бин Әсә`] һөйләне, ул әйтте; Мин пәйғәмбәребеҙҙең ун сәхәбәһе араһында [Әбү Хөмәйд Әс Сәғидиҙең], уларҙан береһе Әбү Ҡатадахтың: «Мин пәйғәмбәребеҙҙең доғаларын иң яҡшы белгән кеше», — тигәнен ишеттем. Шунан улар: «Ни өсөн шулай мөмкин? Хатта һин уның артынан күберәк эйәргән кеше булмаһаң да, һәм беҙҙең арала иң оҙаҡ Аллаһ Рәсүле (саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм) менән бергә йөрөгән кеше һин булмаһаң да?» Ул: «Дөрөҫ», — тине. Улар: «Аңлат! — Әбү Хөмәйд шунан һуң: «Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм намаҙ уҡырға торғас, ҡулдарын елкәһе менән тигеҙләгәнсе күтәрҙе, унан һәр һөйәк урынын алғансы тәкбир алды, шунан хат уҡыны. Шунан тәкбир алып, ҡулдарын иңенә параллель булғансы күтәрҙе, унан һуң баш эйеп, һәр һөйәк үҙ урынына ҡайтҡансы алапаҡтарын тубыҡтарына ҡуйҙы, башын эймәне һәм башын күтәрмәне. Шунан башын күтәреп: «СӘМИҒӘЛЛӘӘҺУ ЛИМӘН ХӘМИДӘҺУ -Аллаһ Уны маҡтағандарҙы ишетһен-», — тине. Шунан ике ҡулды ла ике елкә менән тигеҙләгәнсе күтәрергә. Әбү Әшим әйткәнсә, Әбү Хөмәйд әйткән: «Һәр һөйәк тура хәлдә үҙ урынына ҡайтҡансы, шунан һуң ул: «Аллаһу әкбәр -Аллаһ иң бөйөк-», - тигән. Шунан иҙәнгә төшөп, ҡулдарын тәндең ике яғынан һуҙып, сәждәгә китер, унан башын күтәрергә. Шунан һуң һул аяғын эйеп, сәждәгә киткәндә ике аяҡтың да бармаҡтарын асып, өҫтөнә ултырҙы, һуңынан кире килеп сәждә ҡылды, шунан башын күтәреп: «АЛЛАҺУ ӘКБӘР һәм һул аяғын эйеп, һәр һөйәк үҙ урынына ҡайтҡансы тура ултырҙы». Шунан тороп, тағы ла шулай рәҡәғәт уҡыны. Ике сәждәнән торғас, тәкбир алып, намаҙ башындағы кеүек ҡулдарын биленә параллель булғансы күтәрҙе. Һуңынан намаҙының ҡалған өлөшөндә шулай эшләй, тик сәләм бирелгән урында сәждәгә киткәс йәки ултырғанда, һул аяғын артҡа һалып, тәүәрүк хәлендә ултыра – ике яңаҡты ла иҙәнгә эйеп – һул яҡҡа эйеп ултыра». Риүәйәтсе: «Кешеләр: «Һин дөрөҫ әйтәһең, был Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам доғаһы», — тигән.