Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

Imam Tirmidzi : 280

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَسَمِعْتُهُ وَهُوَ فِي عَشَرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدُهُمْ أَبُو قَتَادَةَ بْنُ رِبْعِيٍّ يَقُولُ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا مَا كُنْتَ أَقْدَمَنَا لَهُ صُحْبَةً وَلَا أَكْثَرَنَا لَهُ إِتْيَانًا قَالَ بَلَى قَالُوا فَاعْرِضْ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ اعْتَدَلَ قَائِمًا وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ وَرَكَعَ ثُمَّ اعْتَدَلَ فَلَمْ يُصَوِّبْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُقْنِعْ وَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَاعْتَدَلَ حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ أَهْوَى إِلَى الْأَرْضِ سَاجِدًا ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ جَافَى عَضُدَيْهِ عَنْ إِبْطَيْهِ وَفَتَخَ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ ثُمَّ ثَنَى رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ عَلَيْهَا ثُمَّ اعْتَدَلَ حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ أَهْوَى سَاجِدًا ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ ثَنَى رِجْلَهُ وَقَعَدَ وَاعْتَدَلَ حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ ثُمَّ نَهَضَ ثُمَّ صَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى إِذَا قَامَ مِنْ السَّجْدَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا صَنَعَ حِينَ افْتَتَحَ الصَّلَاةَ ثُمَّ صَنَعَ كَذَلِكَ حَتَّى كَانَتْ الرَّكْعَةُ الَّتِي تَنْقَضِي فِيهَا صَلَاتُهُ أَخَّرَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ عَلَى شِقِّهِ مُتَوَرِّكًا ثُمَّ سَلَّمَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ وَمَعْنَى قَوْلِهِ وَرَفَعَ يَدَيْهِ إِذَا قَامَ مِنْ السَّجْدَتَيْنِ يَعْنِي قَامَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ الْحُلْوَانِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ النَّبِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ قَال سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ فِي عَشَرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أَبُو قَتَادَةَ بْنُ رِبْعِيٍّ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ بِمَعْنَاهُ وَزَادَ فِيهِ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ هَذَا الْحَرْفَ قَالُوا صَدَقْتَ هَكَذَا صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو عِيسَى زَادَ أَبُو عَاصِمٍ الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ هَذَا الْحَرْفَ قَالُوا صَدَقْتَ هَكَذَا صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

беҙгә [Мөхәммәт бин Басыяр] һәм [Мөхәммәт бин Әл Мусанна] улар әйткән; беҙгә [Яхъя бин Сәғит Әл-Ҡаттан] әйткән; беҙгә [Ғәбдел Хәмит бин Джәғфәр] әйткән; беҙгә [Мөхәммәт бин Әмру бин Әсә`] [Әбү Хөмәйд Әс Сәғидиҙән] һөйләне, ул әйтте; — Мин уны ишеттем — ул ваҡытта ул пәйғәмбәребеҙҙең ун сәхәбәһе араһында ине, улар араһында Әбү Ҡатадаһ бин Риби ҙә бар ине — тине; «Мин һеҙҙең арала пәйғәмбәребеҙҙең доғаларын иң яҡшы белгән кешемен». Улар әйтте; — Һин уның менән беренсе булып дуҫлашҡан кеше түгелһең һәм уға беҙҙән дә артыҡ килмәйһең! тип әйтте; — Дөрөҫ, — тинеләр улар; — Улай булғас, әйт! тип әйтте; Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам, баҫып торғанда намаҙҙы һәр ваҡыт тура һәм тигеҙлектә уҡығыҙ, унан һуң ҡулдарҙы елкәһенә параллель итеп күтәрегеҙ. Әгәр ҙә баш эйергә теләһә, тимәк, тағы ла ҡулдарын елкәһенә параллель күтәреп, АЛЛАҺУ ӘКБӘР ти. Шунан баш эйеп, тигеҙләнеп, башты күтәрмәй ҙә, түбән төшөрмәй ҙә, шунан ҡулдарҙы тубыҡҡа ҡуйырға. Шунан һуң һәр һөйәк үҙ урынына ҡайтҡансы ике ҡулын да тигеҙ күтәреп СӘМИҒӘ АЛЛАҺУ ЛИМӘН ХӘМИДӘ тине. Шунан АЛЛАҺУ ӘКБӘР һүҙҙәре менән оҙатыла сәждәгә китте, ҡулдарын ҡултыҡ аҫтынан ситкә һуҙҙы, аяҡ бармаҡтарын эйҙе. Шунан һул аяғын йыйып, һәр һөйәк үҙ урынына ҡайтҡансы тигеҙ итеп ултырҙы. Шунан һуң АЛЛАҺУ ӘКБӘР тип тағы ла сәждә ҡылды, һул аяғын йыйып, һәр һөйәк үҙ урынына ҡайтҡансы тигеҙлектә ултырҙы. Шунан һуң тороп, икенсе рәҡәғәттә лә шул уҡ эште башҡарҙы. Ике сәждәнән торғанға тиклем, намаҙ асҡандағы кеүек ҡулдарын елкәһенә параллель күтәрҙе -тәкбирәтүл ихрам-. Ул һуңынан һуңғы рәҡәғәткә тиклем шулай эшләне, һул аяғын йыйып ултырҙы, янбаштарын иҙәнгә һалып ултырҙы, шунан сәләм бирҙе. Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис хәсән сахих. Ул әйтте; «Уның: «Ике сәждәнән торғас, ике ҡулын күтәргәнгә тиклем», йәғни ике рәҡәғәт намаҙҙан тороу тигән һүҙҙәренең мәғәнәһе. Беҙгә [Мөхәммәт бин Басыяр] һәм [Әл Хәсән бин Али Әл Хәлләл Әл Хүлүәни] һөйләне һәм өҫтәүенә, улар әйтте; беҙгә һөйләне [Әбү Әшим Ән Нәбил] әйтте; беҙгә [Ғәбдел Хәмит бин Джәғфәр] әйткән; беҙгә [Мөхәммәт бин Әмру бин Аса`] әйтте; Мин ишеттем [Әбү Хөмәйд Әс Сәғиди], ул пәйғәмбәребеҙҙең ун сәхәбәһе араһында булған, улар араһында [Әбү Ҡатада бин Риби] бар ине, шунан һуң ул Яхъя бин Сәғиттең хәҙистәрен мәғәнә менән телгә алды. Һәм был хәҙистә ул өҫтәне; -Әбү Әшимдән Әбдел Хәмит бин Джәғфәрҙән ошо хат менән-. Улар әйтте; — Һин дөрөҫ әйтәһең, Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм шулай доға ҡылған. Әбү Иса әйтте; Әбү Әшим Әдл Длаһһаҡ бин Мәхләд был хәҙистә өҫтәне; Ғәбдел Хәмит бин Джәғфәрҙән, ошо хат менән. Улар әйтте; — Һин дөрөҫ әйтәһең, Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм шулай доға ҡылған.