Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

Imam Ahmad : 4312

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَبَعْدَمَا يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ وَأَكْثَرُ مَا كَانَ يَقُولُ وَبَعْدَمَا يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ وَلَا يَرْفَعُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ

Беҙгә [Суфьянға] [Әз Зөһриҙән] [Сәлимдән] [атаһынан] әйтелгән: «Мин Аллаһ Рәсүлен намаҙ уҡый башлағанда күрҙем, ул ҡулдарын елкәһенә параллель булғансы күтәрҙе, шулай уҡ йөҙ ҡылырға йыйынғанда ла йөҙҙән торҙо». Бер ваҡыт Суфьян: «Рөкүҙән торғас, йыш ҡына әйткән һүҙҙәре: «Рөкүҙән торғас, әммә ике сәждә араһында күтәрмәне», — тигән.