Nabi berkhutbah di Mina setelah Idul Adha, menasihati umat agar berpegang pada Al-Qur’an dan sunnah

Imam Ahmad : 19512

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا قُرَّةُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ سِيرِينَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ وَعَنْ رَجُلٍ آخَرَ وَهُوَ فِي نَفْسِي أَفْضَلُ مِنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ قَالَ غَيْرُ أَبِي عَنْ يَحْيَى فِي هَذَا الْحَدِيثِ أُفَضِّلُ فِي نَفْسِي حُمَيْدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ النَّاسَ بِمِنًى فَقَالَ أَلَا تَدْرُونَ أَيُّ يَوْمٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ فَقَالَ أَلَيْسَ بِيَوْمِ النَّحْرِ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ أَيُّ بَلَدٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَلَيْسَ بِالْبَلْدَةِ قُلْنَا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ وَأَبْشَارَكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ لِيُبَلِّغْ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ فَإِنَّهُ رُبَّ مُبَلِّغٍ يُبَلِّغُهُ مَنْ هُوَ أَوْعَى لَهُ مِنْهُ فَكَانَ كَذَلِكَ وَقَالَ لَا تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ حَرْقِ ابْنِ الْحَضْرَمِيِّ حَرَّقَهُ جَارِيَةُ بْنُ قُدَامَةَ قَالَ أَشْرَفُوا عَلَى أَبِي بَكْرَةَ فَقَالُوا هَذَا أَبُو بَكْرَةَ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَحَدَّثَتْنِي أُمِّي أَنَّ أَبَا بَكْرَةَ قَالَ لَوْ دَخَلُوا عَلَيَّ مَا بَهَشْتُ إِلَيْهِمْ بِقَصَبَةٍ

Na taʻu mai e Yahya bin Said ia i matou, na taʻu mai e Qurrah ia i matou, Muhammad, na taʻu mai e Ibn Sirin ia i matou mai ia Abdurrahman bin Abu Bakrah mai se isi tagata, ou te manatu e sili atu lona taua nai lo Abdurrahman bin Abu Bakrah, mai ia Abu Bakrah na ia fai mai ai; Fai mai Abdullah; - na fai mai se tasi e ese mai loʻu tama, mai ia Yahya e uiga i lenei hadith, ae ou te fiafia ia Humaid bin Abdurrahman - na lauga le Perofeta (ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) i luma o tagata o Mina, na ia fai mai ai; 'Ua outou iloa po o le a le aso lenei?'. Na matou fai atu uma; 'Ua silafia e Allah ma Lana Avefeau'. Na faaauau Abu Bakrah; 'Ona filemu lea o le Perofeta (ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua), o lea na matou manatu ai o le a ia faaigoa se isi aso. Ona fai mai lea o ia; 'E le o le aso ea lenei o taulaga?'. Na matou fai atu; 'Ioe, o lena'. Na ia toe fesili mai; 'O le a le atunuu lenei?'. Na matou fai atu; 'Ua silafia e Allah ma Lana Avefeau'. Na ia fai mai; 'E le o se laueleele paia ea lenei?' Na matou tali atu; ‘Ioe, le Avefeau a Allah’. Na ia fai mai; ‘E moni, o lou toto, o lou tamaoaiga, o lou mamalu ma lou fiafia e paia e pei o le paia o lenei aso o lou aso, i lenei masina o lou masina ma lenei laueleele o lou atunuu, ia manatua, pe ou te le’i fa’ailoa atu ea?’ Na matou tali atu; ‘Ioe’. Na ia fai mai; ‘Le Atua e, ia e molimau mai, ma ia tu’u atu i latou o lo’o i ai e fa’ailoa atu i latou o lo’o toesea, aua e mafai e lē o lo’o fa’ailoa atu ona fa’ailoa atu i se tasi e sili atu lona iloa nai lo ia, o le mea moni lena. Ma ‘aua ne’i toe fo’i i le lē talitonu pe a mavae a’u, e ala i le tau’a.’ Ina ua susunuina Ibn Hadhrami ma o lē na susunuina o ia o Jariyah bin Qudamah, na ia fai mai; ‘Ia viia Abu Bakrah,’ na latou fai mai ai; ‘O Abu Bakrah lea’. Ona fai mai lea o Abdurrahman; ‘Na ta’u mai e lo’u tina ia te a’u na fai mai Abu Bakrah; ‘Ana latou o mai ia te a’u, semanū ou te le’i fa’afeiloa’ia i latou i ni la’au.’