Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

इमाम बुखारी : 6724

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ كَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ يُقْعِدُنِي عَلَى سَرِيرِهِ فَقَالَلِي إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ الْوَفْدُ قَالُوا رَبِيعَةُ قَالَ مَرْحَبًا بِالْوَفْدِ أَوْ الْقَوْمِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا نَدَامَى قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارَ مُضَرَ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ وَنُخْبِرُ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا فَسَأَلُوا عَنْ الْأَشْرِبَةِ فَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ وَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ قَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَأَظُنُّ فِيهِ صِيَامُ رَمَضَانَ وَتُؤْتُوا مِنْ الْمَغَانِمِ الْخُمُسَ وَنَهَاهُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَالنَّقِيرِ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ قَالَ احْفَظُوهُنَّ وَأَبْلِغُوهُنَّ مَنْ وَرَاءَكُمْ

हे आम्हाला [अली बिन अल-जा'द] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शु'बाह] यांच्याकडून सांगितले. (दुसऱ्या साखळीत असे नमूद आहे की) [इशाक] यांनी मला सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अन-नद्र] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शु'बाह] यांच्याकडून [अबू जमाराह] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले, [इब्न अब्बास] यांनी मला त्यांच्या पलंगावर बसवले आणि म्हणाले, 'अब्द अल-कैसचे प्रेषित जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे आले, तेव्हा त्यांनी विचारले: "हे प्रेषित कोण आहेत? ' त्यांनी उत्तर दिले, 'रबीआ!' नंतर पैगंबर (स.) म्हणाले: 'स्वागत आहे, हे प्रेषित—किंवा त्याच अर्थाचे काही—स्वागत आहे, हे लोक, कोणत्याही अपमानाशिवाय किंवा पश्चात्तापाशिवाय.' त्यांनी म्हटले, 'हे अल्लाहचे प्रेषित, आमच्या आणि तुमच्या मध्ये मुदलारचे अविश्वासी आहेत, त्यामुळे आम्हाला अशी आज्ञा द्या की ज्याद्वारे आम्ही स्वर्ग प्रवेश करू आणि ती आम्ही आमच्या मागे राहणाऱ्यांपर्यंत पोहोचवू.' मग त्यांनी पेयांबद्दल विचारले. प्रेषिताने त्यांना चार गोष्टी निषिद्ध केल्या आणि चार गोष्टी आज्ञा केल्या. त्याने त्यांना अल्लाहवर विश्वास ठेवण्याची आज्ञा केली. त्यांनी विचारले: "तुम्हाला माहीत आहे का अल्लाहवर श्रद्धा म्हणजे काय?" त्यांनी उत्तर दिले, "अल्लाह आणि त्यांचा प्रेषित यांनाच याची सर्वोत्तम माहिती आहे!" त्यांनी उत्तर दिले: "हे साक्ष देणे की अल्लाहशिवाय इतर कोणीही खरा देव नाही, त्याला कोणीही भागीदार नाही, आणि मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) हे अल्लाहचे प्रेषित आहेत; नमाज स्थापन करणे; जकात भरणे – आणि मला वाटते की त्यांच्या आज्ञेत रमजान महिन्यातील उपवासही समाविष्ट होता – आणि युद्धात मिळलेल्या लूटमालाचा पाचवा भाग देणे." आणि पैगंबरने त्यांना दुबा, हंतम, मुज़फ्फत, नकिर यापासून मनाई केली, आणि असे दिसते की त्यांनी अलमुकय्यरचा देखील उल्लेख केला. पैगंबरने पुढे म्हटले: "या सर्वांचे रक्षण करा आणि हे सर्व तुमच्यानंतर येणाऱ्यांना पोहोचवा."