Keutamaan kota Mekkah: Negeri ini telah Allah haramkan semenjak Dia menciptakan langit dan bumi

Imam Ahmad : 15782

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْخُزَاعِيِّ قَالَ لَمَّا بَعَثَ عَمْرُو بْنُ سَعِيدٍ إِلَى مَكَّةَ بَعْثَهُ يَغْزُو ابْنَ الزُّبَيْرِ أَتَاهُ أَبُو شُرَيْحٍ فَكَلَّمَهُ وَأَخْبَرَهُ بِمَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى نَادِي قَوْمِهِ فَجَلَسَ فِيهِ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَجَلَسْتُ مَعَهُ فَحَدَّثَ قَوْمَهُ كَمَا حَدَّثَ عَمْرَو بْنَ سَعِيدٍ مَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَمَّا قَالَ لَهُ عَمْرُو بْنُ سَعِيدٍ قَالَ قُلْتُ هَذَا إِنَّا كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ افْتَتَحَ مَكَّةَ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ مِنْ يَوْمِ الْفَتْحِ عَدَتْ خُزَاعَةُ عَلَى رَجُلٍ مِنْ هُذَيْلٍ فَقَتَلُوهُ وَهُوَ مُشْرِكٌ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِينَا خَطِيبًا فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَرَّمَ مَكَّةَ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فَهِيَ حَرَامٌ مِنْ حَرَامِ اللَّهِ تَعَالَى إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يَحِلُّ لِامْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ فِيهَا دَمًا وَلَا يَعْضِدَ بِهَا شَجَرًا لَمْ تَحْلِلْ لِأَحَدٍ كَانَ قَبْلِي وَلَا تَحِلُّ لِأَحَدٍ يَكُونُ بَعْدِي وَلَمْ تَحْلِلْ لِي إِلَّا هَذِهِ السَّاعَةَ غَضَبًا عَلَى أَهْلِهَا أَلَا ثُمَّ قَدْ رَجَعَتْ كَحُرْمَتِهَا بِالْأَمْسِ أَلَا فَلْيُبَلِّغْ الشَّاهِدُ مِنْكُمْ الْغَائِبَ فَمَنْ قَالَ لَكُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ قَاتَلَ بِهَا فَقُولُوا إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ أَحَلَّهَا لِرَسُولِهِ وَلَمْ يُحْلِلْهَا لَكُمْ يَا مَعْشَرَ خُزَاعَةَ وَارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ عَنْ الْقَتْلِ فَقَدْ كَثُرَ أَنْ يَقَعَ لَئِنْ قَتَلْتُمْ قَتِيلًا لَأَدِيَنَّهُ فَمَنْ قُتِلَ بَعْدَ مَقَامِي هَذَا فَأَهْلُهُ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِنْ شَاءُوا فَدَمُ قَاتِلِهِ وَإِنْ شَاءُوا فَعَقْلُهُ ثُمَّ وَدَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلَ الَّذِي قَتَلَتْهُ خُزَاعَةُ فَقَالَ عَمْرُو بْنُ سَعِيدٍ لِأَبِي شُرَيْحٍ انْصَرِفْ أَيُّهَا الشَّيْخُ فَنَحْنُ أَعْلَمُ بِحُرْمَتِهَا مِنْكَ إِنَّهَا لَا تَمْنَعُ سَافِكَ دَمٍ وَلَا خَالِعَ طَاعَةٍ وَلَا مَانِعَ جِزْيَةٍ قَالَ فَقُلْتُ قَدْ كُنْتُ شَاهِدًا وَكُنْتَ غَائِبًا وَقَدْ بَلَّغْتُ وَقَدْ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُبَلِّغَ شَاهِدُنَا غَائِبَنَا وَقَدْ بَلَّغْتُكَ فَأَنْتَ وَشَأْنُكَ

Беҙгә [Йәҡүб] әйтте, беҙгә [атайымдан] [Ибн Исхаҡ] әйтте, миңә [Сәғит бин Сәғит Әл Мәҡруби] [Әбү Сүрәх Әл Хузаи] әйтте, Әмр бин Сәғит Мәккәгә һөжүм итеү өсөн ебәргәндә, Зөбә Индең маҡсаты менән. Әбү Сүрәйх уның янына килеп, һөйләшеүен һорап, Рәсүлуллаһи саллаллаһу ғәләйһиүәсләмдән ишеткәндәрен һөйләне, шунан ул үҙенең халҡының осрашыу урынына сығып, эскә ултырҙы. Шунан мин уның янына баҫтым, мин уның менән ултырҙым. Шунан һуң ул Рәсүлуллаһи саллаллаһу ғәләйһиссәләмдән ишеткәндәрен, Әмр бин Сәғиттең уға әйткәндәрен Әмр бин Сәғиткә еткергән кеүек үҙ халҡына ла еткерҙе. -Әбү Сүрәйх Әл Хүзәи Р.Ә.- тигән, бында, беҙ Рәсүлуллаһи саллаллаһу ғәләйһиүәсләм менән булғанда Фәтү Мәкәх булды, шунан икенсе көндө Хузаһ Худзаилдан бер кешене боҙҙо һәм шунан уны үлтерҙеләр. Ул абструктлыҡ хәлендә ине. Шунан һуң Рәсүлуллаһи саллаллаһуғәләйһиүәссәләм беҙгә тороп вәғәз һөйләне, ул әйтте: «Эй кешеләр, Аллаһ Тәғәлә ғәззә вәжалла күктәр һәм ерҙәр яратылғанда Мәккәне тыйҙы. Тимәк, Мәккә Аллаһ Тәғәлә уны тыйғандан алып Ҡиәмәт көнөнә тиклем харам. Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә иман килтергән кешегә унда ҡан ҡойорға һәм унда ағас ҡырҡырға хәләл түгел. Миңә тиклем дә, минән һуң да бер кемгә лә хәләл түгел. Ысынында, был ваҡыттан башҡа минең өсөн хәләл түгел, сөнки ул унда йәшәүселәргә ҡарата асыу. Зинһар, белегеҙ, тимәк, мин уны кисәге кеүек бысраҡлығына ҡайтарҙым. Бел: һинән килгәндәр килмәгәндәргә хәбәр итергә тейеш. Кем дә кем һеҙгә: «Рәсүлуллаһи саллаллаһу ғәләйһи үәссәләм унда һуғышҡан», тиһә, Аллаһ ғәззә вәжәллә уны рәсүленә хәләл итте, ә һеҙгә хәләл итмәне, тип әйтегеҙ. Әй Хузаа халҡы, үлтереүҙән ҡулдарығыҙҙы күтәрегеҙ, сөнки был хәл күп булды. Үлтергәнһең икән, тимәк, мин дият түләйәсәкмен. Мин бында булғандан һуң кемде үлтерһәләр, тимәк, уның ғаиләһе ике варианттан һайларға хоҡуҡлы. Теләһәләр, тимәк, ул был эште эшләгән кешенең ҡанын аласаҡ, теләһәләр, тимәк, компенсация итеп байлыҡ аласаҡ. Шунан һуң Рәсүлуллаһи саллаллаһуғәләйһиуассалам Хузәғә тарафынан үлтерелгән бер кешегә дият бирҙе. Шунан һуң Ғәмр бин Сәғит Әбү Сүрәихкә, бар, эй шәйех, харамды беҙ һинән күберәк беләбеҙ, ҡан ҡойған кешегә лә, итәғәттән баш тартҡан кешегә лә, йә зизә түләргә тартынған кешегә лә ҡамасауламай, ти. -Әбү Сүрәйх Әл Хузаи Р.А.- тине, шунан мин әйттем, мин шаһит булдым һәм ҡайһы саҡта килмәйем, ә ҡайһы саҡта Рәсүлуллаһи Шаллаллаһуғәләйһиуассаллам беҙгә булған кешеләр булараҡ бойороҡ бирһә лә еткерәм, шуға күрә мин быны һеҙгә еткерәм, тимәк, был һеҙгә.