Makanan sedikit barokah untuk orang banyak

इमाम बुखारी : 6194

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ عَنْ مَالِكٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ لِأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَتْ نَعَمْ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ ثُمَّ أَخَذَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتْ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَهَبْتُ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ مَعَهُ قُومُوا فَانْطَلَقُوا وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ وَلَيْسَ عِنْدَنَا مِنْ الطَّعَامِ مَا نُطْعِمُهُمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو طَلْحَةَ حَتَّى دَخَلَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ قَالَ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَفُتَّ وَعَصَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً لَهَا فَأَدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ أَوْ ثَمَانُونَ رَجُلًا

हे आम्हाला [कुतायबा] यांनी [मालिक] यांच्याकडून आणि त्यांनी [इशाक इब्न अब्दुल्लाह इब्न अबी थल्हा] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी [अनास इब्न मालिक] यांना म्हणताना ऐकले: अबू थल्हा यांनी उम्मु सुलेम यांना म्हटले, 'मला पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचा आवाज इतका कमकुवत ऐकू आला की मला कळले की त्यांना भूक लागली आहे. तुमच्याकडे काही अन्न आहे का?' 'होय, आहे,' ती म्हणाली. मग उम्मु सुलेमने काही गव्हाच्या ब्रेडचे तुकडे काढले, नंतर एका कापडात ते गुंडाळले. अबू थल्हाने मला पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे पाठवले. मी घाईघाईने निघालो आणि त्या वेळी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना त्यांच्या साथीदारांसह मशीदमध्ये आढळले. मी त्यांच्याकडे गेलो, आणि अल्लाहचे प्रेषित, त्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी विचारले: 'असे दिसते की तुला अबू थल्हा यांनी पाठवले आहे?' 'होय, हे अल्लाहचे प्रेषित,' मी उत्तर दिले. मग अल्लाहचे प्रेषित, त्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी त्यांच्या सोबत असलेल्या साथीदारांना म्हटले: 'सगळे उभे राहा.' मग ते निघाले, आणि मी त्यांच्या मधून चालत गेलो, जोपर्यंत मी अबू थाल्लाह यांच्याजवळ पोहोचलो आणि घडलेली सर्व गोष्ट मी त्यांना सांगितली. अबू थाल्लाह म्हणाले, 'अरी उम्मु सुलेम, पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आणि त्यांचे साथी आमच्याकडे आले आहेत, पण आमच्याकडे त्यांना देण्यासाठी अन्न नाही.' उम्मु सुलेमने उत्तर दिले, "अल्लाह आणि त्यांचा प्रेषित यांनाच सर्वोत्तम माहिती आहे." अबू थल्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना भेटायला बाहेर गेले, आणि नंतर ते आणि अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) त्यांच्या घरात प्रवेश झाले. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी उम्मु सुलेमला म्हटले: "उम्मु सुलेम, इथे तुमच्याकडे जे काही अन्न आहे ते आण!" उम्मु सुलेमने तत्काळ आपली रोटी आणली, आणि पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी तिला ती तुकड्यांमध्ये फाडण्यास सांगितले. उम्मु सुलेमने नंतर लोणी असलेली दुधी काचून त्याचा लोणीवर मसाला म्हणून वापर केला. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी नंतर अल्लाहने त्यांना म्हणायला सांगितलेल्या दुआंचा पाठ केला आणि मग अबू थल्हा यांना म्हणाले: "दहा जणांना बोलवा!" अबू थल्हा यांनी दहा जणांना बोलावले; ते आले आणि तृप्त होईपर्यंत खाल्ले, मग निघून गेले. मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पुन्हा सांगितले: "दहा जणांना बोलाव!" ते आले, त्यांनी तृप्त होईपर्यंत खाल्ले आणि निघून गेले. मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पुन्हा सांगितले: "दहा जणांना बोलाव!" ते आले, त्यांनी तृप्त होईपर्यंत खाल्ले आणि निघून गेले. शेवटी सर्व साथीदारांना तृप्त होईपर्यंत जेवण मिळाले, जरी त्या वेळी त्यांची संख्या सत्तर ते ऐंशी इतकी होती.