Makanan sedikit barokah untuk orang banyak

इमाम बुखारी : 4962

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ أَبُو طَلْحَةَ لِأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ ثُمَّ أَخْرَجَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتْ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ ثُمَّ دَسَّتْهُ تَحْتَ ثَوْبِي وَرَدَّتْنِي بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ بِطَعَامٍ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ مَعَهُ قُومُوا فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ وَلَيْسَ عِنْدَنَا مِنْ الطَّعَامِ مَا نُطْعِمُهُمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ أَبُو طَلْحَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دَخَلَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَأَمَرَ بِهِ فَفُتَّ وَعَصَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً لَهَا فَأَدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ أَذِنَ لِعَشَرَةٍ فَأَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا وَالْقَوْمُ ثَمَانُونَ رَجُلًا

आम्हाला [इस्माईल] यांनी सांगितले, म्हणाले: मला [मालिक] यांनी [इशाक इब्न अब्दुल्लाह इब्न अबू थल्हा] यांच्याकडून सांगितले की त्यांनी [अनास इब्न मालिक] यांना म्हणताना ऐकले: अबू थल्हा यांनी उम्मु सुलेम यांना म्हटले, "मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचा आवाज कमकुवत झाल्याचे ऐकले, आणि मला माहीत होते की त्यांना भूक लागली आहे. 'तुझ्याकडे काही आहे का?' मग उम्मु सुलेमने काही गव्हाचे गोळे आणले, आपला डोक्यावरील ओढणी काढली, त्यात ते गोळे गुंडाळले आणि माझ्या कपड्याखाली ठेवले. तिने मलाही काही दिले आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे पाठवले. मग मी ते घेतले आणि मस्जिदमध्ये लोकांसोबत अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना शोधले. मी त्यांच्या मध्ये उभा राहिलो, आणि अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी मला विचारले: 'तुला अबू थल्हा यांनी पाठवले आहे का?' मी उत्तर दिले, 'होय.' त्यांनी पुन्हा विचारले: "खाण्यास काही आहे का?" मी म्हणाले, "हो." शेवटी, पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्या वेळी त्यांच्यासोबत असलेल्या लोकांना म्हटले: "चला." ते लगेचच (अबू थल्हा यांच्या घरी) निघाले आणि मी त्यांच्यापेक्षा आधीच अबू थल्हा यांच्या घरी पोहोचले. मग अबू थल्हा म्हणाले, "अरी उम्मु सुलेम, खरोखरच पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) काही लोकांसह आले आहेत, तर आमच्याकडे त्यांचे सत्कार करण्यासाठी काहीच अन्नधान्य नाही." उम्मु सुलेम म्हणाली, "अल्लाह आणि त्यांचा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनाच सर्वोत्तम माहिती आहे." शेवटी, अबू थल्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना भेटायला गेले. अबू थलहा यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे स्वागत केले आणि दोघेही घरात गेले. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "उम्मु सुलेम, तुमच्याकडे जे काही अन्न आहे ते आण." म्हणून उम्मु सुलेमने ब्रेड आणली. मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी ते तुकडे करण्याचे निर्देश दिले, तर उम्मु सुलेम यांनी रोटीसोबत देण्यासाठी लोणी मळले. नंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी अल्लाहच्या आज्ञेनुसार तिला काही वाचून दाखवले. त्यानंतर त्यांनी सांगितले: "दहा जणांना जेवायला परवानगी द्या." तर तिने त्यांना परवानगी दिली, आणि ते तृप्त होईपर्यंत जेवून निघून गेले. त्यांनी पुन्हा सांगितले: "आणखी दहा जणांना परवानगी द्या." तिने त्यांना परवानगी दिली, आणि ते तृप्त होईपर्यंत खाल्ले आणि निघून गेले. त्यांनी पुन्हा सांगितले: "आणखी दहा जणांना परवानगी द्या." तिने त्यांना परवानगी दिली, आणि ते सर्व तृप्त होईपर्यंत खाल्ले आणि निघून गेले. त्यानंतर, तिने आणखी दहा जणांना परवानगी दिली. शेवटी, ते सर्व जण तृप्त होईपर्यंत खाल्ले. तरीही, त्यांची एकूण संख्या ऐंशी होती.