Makanan sedikit barokah untuk orang banyak

इमाम बुखारी : 3316

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ أَصْحَابَ الصُّفَّةِ كَانُوا أُنَاسًا فُقَرَاءَ وَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَرَّةً مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَالِثٍ وَمَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ أَرْبَعَةٍ فَلْيَذْهَبْ بِخَامِسٍ أَوْ سَادِسٍ أَوْ كَمَا قَالَ وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلَاثَةٍ وَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَشَرَةٍ وَأَبُو بَكْرٍ ثَلَاثَةً قَالَ فَهُوَ أَنَا وَأَبِي وَأُمِّي وَلَا أَدْرِي هَلْ قَالَ امْرَأَتِي وَخَادِمِي بَيْنَ بَيْتِنَا وَبَيْنَ بَيْتِ أَبِي بَكْرٍ وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ لَبِثَ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى تَعَشَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ بَعْدَ مَا مَضَى مِنْ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ مَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ أَوْ ضَيْفِكَ قَالَ أَوَعَشَّيْتِهِمْ قَالَتْ أَبَوْا حَتَّى تَجِيءَ قَدْ عَرَضُوا عَلَيْهِمْ فَغَلَبُوهُمْ فَذَهَبْتُ فَاخْتَبَأْتُ فَقَالَ يَا غُنْثَرُ فَجَدَّعَ وَسَبَّ وَقَالَ كُلُوا وَقَالَ لَا أَطْعَمُهُ أَبَدًا قَالَ وَايْمُ اللَّهِ مَا كُنَّا نَأْخُذُ مِنْ اللُّقْمَةِ إِلَّا رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرُ مِنْهَا حَتَّى شَبِعُوا وَصَارَتْ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَتْ قَبْلُ فَنَظَرَ أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا شَيْءٌ أَوْ أَكْثَرُ قَالَ لِامْرَأَتِهِ يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ قَالَتْ لَا وَقُرَّةِ عَيْنِي لَهِيَ الْآنَ أَكْثَرُ مِمَّا قَبْلُ بِثَلَاثِ مَرَّاتٍ فَأَكَلَ مِنْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ إِنَّمَا كَانَ الشَّيْطَانُ يَعْنِي يَمِينَهُ ثُمَّ أَكَلَ مِنْهَا لُقْمَةً ثُمَّ حَمَلَهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمٍ عَهْدٌ فَمَضَى الْأَجَلُ فَتَفَرَّقْنَا اثْنَا عَشَرَ رَجُلًا مَعَ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ أُنَاسٌ اللَّهُ أَعْلَمُ كَمْ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ غَيْرَ أَنَّهُ بَعَثَ مَعَهُمْ قَالَ أَكَلُوا مِنْهَا أَجْمَعُونَ أَوْ كَمَا قَالَ وَغَيْرُهُ يَقُولُ فَعَرَفْنَا مِنْ الْعِرَافَةِ

हे आम्हाला [मुसा बिन इस्माईल] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मुअतमिर] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबू उथमान] यांच्याकडून सांगितले की [अब्दुर्रहमान बिन अबू बक्र, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो] त्याला सांगितले की सुफ्हाचे साथी गरीब लोक होते, आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी एकदा म्हटले: 'ज्याच्याकडे दोन लोकांसाठी अन्न असेल त्याने तिसऱ्याला आमंत्रित करावे, आणि ज्याच्याकडे चार लोकांसाठी अन्न असेल त्याने पाचव्याला किंवा सहाव्याला आमंत्रित करावे,' किंवा त्यांनी जे सांगितले त्याप्रमाणे. अबू बक्र आले, त्यांनी तिसऱ्या व्यक्तीला आमंत्रित केले होते. दरम्यान, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी दहा लोकांना आमंत्रित केले, तर अबू बक्र यांनी फक्त तिसऱ्या व्यक्तीला आमंत्रित केले. त्याने (अब्दुर्रहमान) सांगितले: "ती तीन व्यक्ती म्हणजे मी, माझे वडील आणि माझी आई." --व्यासंगी (अबू उथमान) म्हणाले: "मला ठाऊक नाही की त्याने ('अब्दुर रहमान) असे म्हटले की नाही: 'माझी पत्नी, आणि माझा नोकर जो माझ्या घरी आणि अबू बक्र यांच्या घरी काम करतो.'"-- मग अबू बक्र यांनी पैगंबर यांच्या घरी, ज्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असोत, जेवण केले आणि काही काळ तिथेच राहिले, जोपर्यंत त्यांनी 'इशा'ची नमाज अदा केली. मग तो परत आला, जोपर्यंत पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आपले जेवण संपवत होते. नंतर अबू बक्र (अल्लाहने इच्छितेप्रमाणे) रात्री उशिरा घरी परतले. त्यांच्या पत्नीने विचारले: "तुम्हाला तुमच्या पाहुण्यांकडून काय थांबवले? किंवा तुमच्या पाहुण्याने?" (एकवचन स्वरूपात; कथकाला खात्री नव्हती). अbu बक्र म्हणाले, "तुम्ही त्यांना जेवण दिले का?" त्यांच्या पत्नीने उत्तर दिले, "तुम्ही येईपर्यंत त्यांनी ते नाकारले." अbu बक्र यांच्या कुटुंबाने त्यांना जेवणासाठी आग्रह केला, पण त्यांनी सतत नकार दिला, इतके की त्यांच्या कुटुंबाला पुढे काय करायचे हेच कळत नव्हते. मग मी जाऊन लपलो. तेव्हा अबू बक्र म्हणाले, 'अरे घुंत्सार!' अबू बक्र यांनी त्याला (अब्दुर् रहमानला) डांटले आणि फटकारले आणि म्हणाले, 'खा.' मग अबू बक्र पुन्हा म्हणाले, 'मी त्याला (अब्दुर् रहमानला) पुन्हा कधीच जेवण देणार नाही.' त्याने सांगितले, "अल्लाहच्या शपथे, आम्ही एकही घास अन्न घेतला नाही जो खालील बाजूने त्या घासापेक्षा जास्त प्रमाणात वाढला नाही, जोपर्यंत ते तृप्त झाले आणि अन्न पूर्वीपेक्षा जास्त झाले." अबू बक्र यांनी ते पाहिले आणि आढळले की अन्न खरोखरच वाढले आहे, म्हणून त्यांनी आपल्या पत्नीला विचारले, "हे बनी फिरासच्या बहीण (काय झाले)?" त्यांची पत्नी म्हणाली, "मला काहीच माहिती नाही." खरंच, आता माझ्या मनाला हीच दिलासा आहे की अन्न पूर्वीच्या तुलनेत तिप्पट वाढले आहे." मग अबू बक्र यांनी त्यातून खाल्ले आणि म्हणाले, "निश्चितच, हे शैतानाकडून आहे," (याचा अर्थ अब्दुर्रहमानला अन्न न देण्याचा त्यांचा शपथ). मग त्यांनी आणखी एक घास खाल्ला आणि ते अन्न असलेली एक मोठी वाटी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे आणली, जेणेकरून ते अन्न त्यांच्या समोर होते. त्या वेळी आमच्या आणि त्या गटाच्या (सफाहचे साथीदार) दरम्यान (त्यांच्या परतीबाबत) एक करार झाला होता, त्यामुळे जेव्हा कराराचा ठरलेला वेळ संपला, तेव्हा आम्ही बारा पुरुषांच्या नेतृत्वाखाली (गटांमध्ये) निघालो, त्यापैकी प्रत्येकासोबत किती लोक होते हे फक्त अल्लाहच जाणतो, त्यांच्यासोबत पाठवलेल्या नेत्याला वगळता. त्याने सांगितले: 'त्या सर्वांनी त्या अन्नातून (अबू बक्र यांनी आणलेल्या वाटीतून) खाल्ले' किंवा त्याने तसंच म्हटले. आणि दुसऱ्याने सांगितले: 'मग आम्हाला कळले की अबू बक्र एक शहाणा माणूस होता.'