Makanan sedikit barokah untuk orang banyak

इमाम बुखारी : 567

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍأَنَّ أَصْحَابَ الصُّفَّةِ كَانُوا أُنَاسًا فُقَرَاءَ وَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَالِثٍ وَإِنْ أَرْبَعٌ فَخَامِسٌ أَوْ سَادِسٌ وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلَاثَةٍ فَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَشَرَةٍ قَالَ فَهُوَ أَنَا وَأَبِي وَأُمِّي فَلَا أَدْرِي قَالَ وَامْرَأَتِي وَخَادِمٌ بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَيْتِ أَبِي بَكْرٍ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ لَبِثَ حَيْثُ صُلِّيَتْ الْعِشَاءُ ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى تَعَشَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ بَعْدَ مَا مَضَى مِنْ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ وَمَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ أَوْ قَالَتْ ضَيْفِكَ قَالَ أَوَمَا عَشَّيْتِيهِمْ قَالَتْ أَبَوْا حَتَّى تَجِيءَ قَدْ عُرِضُوا فَأَبَوْا قَالَ فَذَهَبْتُ أَنَا فَاخْتَبَأْتُ فَقَالَ يَا غُنْثَرُ فَجَدَّعَ وَسَبَّ وَقَالَ كُلُوا لَا هَنِيئًا فَقَالَ وَاللَّهِ لَا أَطْعَمُهُ أَبَدًا وَايْمُ اللَّهِ مَا كُنَّا نَأْخُذُ مِنْ لُقْمَةٍ إِلَّا رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرُ مِنْهَا قَالَ يَعْنِي حَتَّى شَبِعُوا وَصَارَتْ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَتْ قَبْلَ ذَلِكَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا هِيَ كَمَا هِيَ أَوْ أَكْثَرُ مِنْهَا فَقَالَ لِامْرَأَتِهِ يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ مَا هَذَا قَالَتْ لَا وَقُرَّةِ عَيْنِي لَهِيَ الْآنَ أَكْثَرُ مِنْهَا قَبْلَ ذَلِكَ بِثَلَاثِ مَرَّاتٍ فَأَكَلَ مِنْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ مِنْ الشَّيْطَانِ يَعْنِي يَمِينَهُ ثُمَّ أَكَلَ مِنْهَا لُقْمَةً ثُمَّ حَمَلَهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمٍ عَقْدٌ فَمَضَى الْأَجَلُ فَفَرَّقَنَا اثْنَا عَشَرَ رَجُلًا مَعَ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ أُنَاسٌ اللَّهُ أَعْلَمُ كَمْ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ فَأَكَلُوا مِنْهَا أَجْمَعُونَ أَوْ كَمَا قَالَ

हे आम्हाला [अबू अन-नु'मान] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [मु'तामिन बिन सुलैमान] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [माझ्या वडिलांनी] सांगितले, त्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [अबू उथमान] यांनी [अब्दुर्रहमान बिन अबू बक्र] यांच्याकडून सांगितले, की अशहबुश् शफाह हे गरीब आणि गरजू लोकांपैकी होते. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले: "ज्याच्याकडे दोन लोकांसाठी पुरेसे अन्न असेल, त्याने तिसऱ्याला आमंत्रित करावे. जर त्याच्याकडे चार लोकांसाठी पुरेसे अन्न असेल, तर पाचव्या किंवा सहाव्याला आमंत्रित करावे." म्हणून अबू बक्र (रजिअल्लाहु अन्हु) तीन लोकांसाठी पुरेसे अन्न घेऊन आले. त्यानंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) दहा लोकांसाठी पुरेसे अन्न घेऊन आले. अब्दुर्रहमान बिन अबू बक्र म्हणाले, "त्यात मी, माझे वडील, माझी आई, – कथकाने सांगितले; मला ठाऊक नाही की त्यांनी माझी पत्नी आणि तो नोकर ज्याने सहसा आम्हाला आणि अबू बक्र यांच्या कुटुंबाला मदत केली, त्यांचा उल्लेख केला की नाही. त्या वेळी अबू बक्र यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत इशाच्या नमाजाच्या वेळेपर्यंत जेवण केले आणि नमाज अदा होईपर्यंत तेथेच राहिले. जेव्हा अबू बक्र रात्री उशिरा परत आला, तेव्हा त्याची पत्नी (माझी आई) म्हणाली, 'तुम्ही तुमच्या पाहुण्यांना जेवण का दिले नाही?' अबू बक्रने प्रत्युत्तरात विचारले, 'तुम्ही त्यांना जेवण का दिले नाही?' त्याची पत्नी म्हणाली, 'तुम्ही परत येईपर्यंत ते जेवणास तयार नव्हते, जरी त्यांना अन्न दिले गेले होते.' अब्दुर्रहमान म्हणाला, 'मग मी जाऊन लपलो.' अbu बक्र म्हणाले, 'अरे घुंतसार (एक अपमानार्थी शब्द)!' अbu बक्र रागावले आणि मला फटकारत राहिले. मग त्यांनी (त्यांच्या पाहुण्यांना) सांगितले, 'सगळे जेवा.' तेव्हा त्यांच्या पाहुण्यांनी म्हटले, 'आम्ही कधीच जेवणार नाही. अल्लाहच्या शपथाने, तो अन्न पूर्वीपेक्षा आणखी वाढलेला दिसला नाही तोपर्यंत आम्ही एकही घास घेणार नाही." अब्दुर्रहमान म्हणाला, "ते सर्व तृप्त झाले होते, आणि अन्न पूर्वीपेक्षा तीनपट झाले. अबू बक्रने अन्नाकडे पाहिले; ते अक्षुण्ण होते आणि आणखी वाढले होते. मग त्याने आपल्या पत्नीला म्हटले, 'अरे बनी फिरासच्या बहीण, हे काय आहे?' त्याची पत्नी म्हणाली, 'काहीच नाही; खरं तर ही एक देणगी आहे—ती तिप्पट झाली आहे.' त्यानंतर अबू बक्र यांनी त्यापैकी काही खाल्ले आणि म्हणाले, 'हे नक्कीच शैतानाकडून आलेले आहे—म्हणजेच त्याने केलेली शपथ.' मग त्यांनी एक तोंडभर अन्न घेतले आणि ते पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे नेले. त्या वेळी आमचा काही लोकांशी करार होता आणि त्याची मुदत संपली होती. मग आम्ही पुरुषांना बारा गटांमध्ये विभागले, आणि प्रत्येक गटासोबत इतर काही लोकही होते—आणि त्यांची संख्या अल्लाहलाच चांगली माहीत आहे. त्यांनी मग तृप्त होईपर्यंत ते अन्न खाल्ले."