Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan

Imam Bukhari : 5395

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَبِثْتُ سَنَةً وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ اللَّتَيْنِ تَظَاهَرَتَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلْتُ أَهَابُهُ فَنَزَلَ يَوْمًا مَنْزِلًا فَدَخَلَ الْأَرَاكَ فَلَمَّا خَرَجَ سَأَلْتُهُ فَقَالَ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ قَالَ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ لَا نَعُدُّ النِّسَاءَ شَيْئًا فَلَمَّا جَاءَ الْإِسْلَامُ وَذَكَرَهُنَّ اللَّهُ رَأَيْنَا لَهُنَّ بِذَلِكَ عَلَيْنَا حَقًّا مِنْ غَيْرِ أَنْ نُدْخِلَهُنَّ فِي شَيْءٍ مِنْ أُمُورِنَا وَكَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ امْرَأَتِي كَلَامٌ فَأَغْلَظَتْ لِي فَقُلْتُ لَهَا وَإِنَّكِ لَهُنَاكِ قَالَتْ تَقُولُ هَذَا لِي وَابْنَتُكَ تُؤْذِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُ حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا إِنِّي أُحَذِّرُكِ أَنْ تَعْصِي اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَتَقَدَّمْتُ إِلَيْهَا فِي أَذَاهُ فَأَتَيْتُ أُمَّ سَلَمَةَ فَقُلْتُ لَهَا فَقَالَتْ أَعْجَبُ مِنْكَ يَا عُمَرُ قَدْ دَخَلْتَ فِي أُمُورِنَا فَلَمْ يَبْقَ إِلَّا أَنْ تَدْخُلَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَزْوَاجِهِ فَرَدَّدَتْ وَكَانَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ إِذَا غَابَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشَهِدْتُهُ أَتَيْتُهُ بِمَا يَكُونُ وَإِذَا غِبْتُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشَهِدَ أَتَانِي بِمَا يَكُونُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ مَنْ حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ اسْتَقَامَ لَهُ فَلَمْ يَبْقَ إِلَّا مَلِكُ غَسَّانَ بِالشَّأْمِ كُنَّا نَخَافُ أَنْ يَأْتِيَنَا فَمَا شَعَرْتُ إِلَّا بِالْأَنْصَارِيِّ وَهُوَ يَقُولُ إِنَّهُ قَدْ حَدَثَ أَمْرٌ قُلْتُ لَهُ وَمَا هُوَ أَجَاءَ الْغَسَّانِيُّ قَالَ أَعْظَمُ مِنْ ذَاكَ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ فَجِئْتُ فَإِذَا الْبُكَاءُ مِنْ حُجَرِهِنَّ كُلِّهَا وَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ صَعِدَ فِي مَشْرُبَةٍ لَهُ وَعَلَى بَابِ الْمَشْرُبَةِ وَصِيفٌ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِي فَأَذِنَ لِي فَدَخَلْتُ فَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حَصِيرٍ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ وَتَحْتَ رَأْسِهِ مِرْفَقَةٌ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ وَإِذَا أُهُبٌ مُعَلَّقَةٌ وَقَرَظٌ فَذَكَرْتُ الَّذِي قُلْتُ لِحَفْصَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ وَالَّذِي رَدَّتْ عَلَيَّ أُمُّ سَلَمَةَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَبِثَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً ثُمَّ نَزَلَ

Һөйләне беҙгә [Сөләймән бин Хәрб] беҙгә [Хәммәд бин Зәид] [Яхъя бин Сәғиттән] [Ғөбәйд бин Хөнәйнән] [Ибн Ғаббастан] рәдлиаллаһу әнһүмә тип әйтте; Бер йыл буйы [Ғүмәр бин Хаттабтан] пәйғәмбәребеҙҙең хикмәтенә ҡаршы заговор ҡорған ике ҡатыны тураһында һорашҡым килде, ҡапыл уға ҡарата теләмәү тойғоһо кисерҙем. Бер көндө, бер урында туҡтаны, шунан ҡыуаҡлыҡтарға инеп китте -еңелләшергә-, сыҡҡас, шунда уҡ был турала һораным, ул яуап бирҙе; — Улар — Ғәйсә менән Хәфшәх. Шунан хикәйәһен дауам итте; Иҫке йәһилиә дәүерендә беҙ бер ҡасан да ҡатын-ҡыҙҙарҙы бер ниндәй ҙә эштәргә индермәнек, әммә Ислам дине килгәс, Аллаһ уларҙы үҙебеҙҙең эштәргә индермәүҙән бигерәк, беҙҙәге роленең хәҡиҡәтен асһын өсөн, бер ваҡыт ҡатыным менән бәхәс булды, был ҡатынымдың миңә ныҡышыуына килтерҙе, шуға күрә мин уға әйттем; — Минең эшкә ҡыҫылырға кәрәкмәй. ҡатыным әйтте; — Һин былай тип әйтәһең! Ҡыҙығыҙ пәйғәмбәребеҙҙе рәнйетһә лә, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм. шунан Хәфшәхкә барып һораным; — Ысынлап та, мин һеҙҙе иҫкәртәм: һеҙ ысынлап та Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә буйһонмағанһығыҙмы – йәғни Пәйғәмбәргә ҡаршы килдегеҙме? Шунан һуң мин уға пәйғәмбәрҙе рәнйетеүҙең эҙемтәләре тураһында иҫкәрттем. Шунан Өммө Сәләмә менән осраштым, уға -эште- һөйләнем; шулай тине ул миңә; — Һин, ысынлап та, сәйерһең, эй Ғүмәр, пәйғәмбәребеҙҙең һәм уның ҡатындарының йорт эштәренә тиклем бөтә нәмәгә лә ҡыҫылдың. -Өммө Сәләмәнең һүҙҙәре мине ысынлап та рәнйетте. Ә минең бер дуҫым бар ансарҙарҙан, әгәр ул мин булғанда Рәсүлуллаһтан юҡ булһа, мин уны осратып, унан алынған нәмәләрҙе һөйләйем, һәм киреһенсә, әгәр мин ул булғанда Рәсүлуллаһтан юҡ булһам, тимәк, ул мине ҡаршы алып, нимәне еткерер. Ул ваҡытта беҙ Сүриәлә булған Ғассан батшанан килгән пәйғәмбәр саллаллаһу ғәләйһис-сәләм тирәһендә һаҡта инек, Ғассан батша ҡапыл беҙгә һөжүм итһә, бик борсола инек. Шул ваҡытта беҙҙең күңелдәр -һөжүмгә- йүнәлтелгән ине, ҡапыл Аншар дуҫым килеп әйтте; — Мөһим хәл булды! Мин дә унан һораным; — Нимә ул әйбер? Ғассандың ғәскәрҙәре килеп еттеме? Ул яуап бирҙе; хатта унан да бигерәк, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡатындарын айырҙы'. Шулай итеп, мин килдем, һәм мин уларҙың бүлмәләренән - Пәйғәмбәребеҙҙең ҡатындарынан - ҡысҡырыуҙарҙы ишеттем, ә Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм баҫҡыстар менән менергә мөмкин булған бүлмәлә, ә уның хеҙмәтсеһе бүлмә алдында ине, шунан мин уның янына барып әйттем; — Рөхсәт итегеҙ! Шунан рөхсәт бирҙе, шунан һуң мин индем, ҡапыл пәйғәмбәребеҙҙе мат өҫтөндә күрҙем, билендә асыҡ күренгән мат эҙҙәре һәм башы аҫтында ҡороттан эшләнгән күн мендәр, шул уҡ ваҡытта башы янында яңы ғына ҡойолған күн эленеп тора. Шунан һуң мин үҙемдең һүҙҙәремде Хафшаға һәм Өммө Сәләмәгә, шулай уҡ Өммө Сәләмәнең миңә биргән яуабын еткерҙем, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм йылмайыуын ишеткәс, ниһайәт, ул шул бүлмәлә ике-туғыҙ көн ҡалды, шунан һуң төштө».