Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan

Imam Bukhari : 2288

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَحَجَجْتُ مَعَه فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَقَالَ وَا عَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهِيَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْأَمْرِ وَغَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ليُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِينَ لَا تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكَ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَيَّ فَقَالَ لَا ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَذَكَرَهُ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ وَكَانَ قَدْ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ فَقَالَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا وَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمًا }قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ

Һөйләне беҙгә [Яхъя бин Бүкәйер] беҙгә һөйләне [Әл Ләйтс] ['Уҡайл] тан [Ибн Шиһаб] әйтте, миңә һөйләне ['Ғөбәйҙулла бин Ғабдулла бин Әбү Цаур] Ғабдулла бин Ғаббас радлиаллаһу энтустик тураһында ике [Мин был тураһында]. -'Әгәр ҙә һеҙ икегеҙ ҙә Аллаһҡа тәүбә итһәгеҙ, ысынлап та, икегеҙҙең дә күңелегеҙ -изгелекте ҡабул итергә- ...QS At-Tahrim 4-. Шулай итеп, мин уның янына барҙым, әммә ул минән ҡасты, мин уның артынан һыу тултырылған күн ҡапсыҡты күтәреп, ул килгәнсе эйәрҙем, шунан һыу ҡапсығынан һыуҙы уның ике ҡулына ҡойҙом, ул тәһәрәт алғансы». «Мин һиңә хайран ҡалам, эй Ибн Ғәббәс!, ул — Ғәйсе һәм Хафша». Шунан Ғүмәр бер хәҙисте телгә ала, ул: «Мин һәм ансарҙарҙан күршем Мәҙинәләге иман ҡәбиләһенә ҡараған Бану Өмәйә бин Зәид ауылында булдыҡ һәм сиратлап Рәсүл саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм менән осраштыҡ. Бер көн осрашам, шәлләллаһу ғәләйһи вәссәләм, икенсе көн осраша, шәлләллаһу ғәләйһи вәссәләм. Уның менән осрашырға сират еткәс, ул көндө төшкән вәхи һәм башҡа нәмәләр хаҡында һораштым. Ә минең күршемгә сират еткәс, ул да шулай эшләй. Беҙ ҡатындарын буйһондора алған ҡурәйштәр, тик беҙ ансарҙарға килгәс, улар ҡатындары буйһондорған халыҡ икәнлеге асыҡланды. Шунан ҡатындарыбыҙ шунда уҡ ансар ҡатындарының ғәҙәттәрен ҡабатланы. Бер көндө ҡатыныма кәңәш бирҙем, әммә ул мине инҡар итте һәм мин уны минең менән бәхәсләшеүҙән тыйҙым, әммә ул: «Ниңә һин миңә һинең менән бәхәсләшеүҙе тыяһың?» Аллаһ менән ант итәм, ысынлап та, бөгөн Пәйғәмбәребеҙҙең ҡатындары Уны инҡар итте һәм уларҙан береһе кискә тиклем Уның менән һөйләшмәне». Мин был һүҙҙәрҙе ишеткәс, шаҡ ҡаттым һәм шунан: “Бик ҡайғы һеҙгә, бындай эштәрҙе башҡарыусыларға”, – тинем. Шунан мин Хәфшәһте ҡаршы алырға ашыҡтым һәм шунан һораным: «Эй, Хәфшәһ, бөгөн һеҙҙең арала Аллаһ Рәсүлен кискә тиклем инҡар иткән кеше бармы?» Ул: «Эйе», — тип яуап бирҙе. Мин: «Ҡайғы һәм юғалтыу. Һеҙ үҙегеҙҙе Аллаһтың асыуынан имен тояһығыҙмы, сөнки Уның Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм асыуланды һәм һеҙ һәләк булдығыҙ? Рәсүлуллаһтан артыҡ күп һорамағыҙ һәм уның менән бер нәмә тураһында ла бәхәсләшмәгеҙ һәм уның менән һөйләшеүҙән ҡасмағыҙ. Һеҙгә кәрәкле нәмәләрҙе минән һорағыҙ һәм көнләшмәгеҙ, әгәр ҙә бар -Пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны-, һеҙҙең бал, кем матурыраҡ һәм Пәйғәмбәребеҙ тарафынан нығыраҡ яратылған. Ул нимә әйтергә теләгән: Ғәйсе радиаллаһу әнһә. Бер көндө беҙ Ғоссандар тураһында һөйләшә инек, улар беҙҙең аяҡ кейемен һуғышҡа әҙерләй торғайны. Шулай итеп, минең дуҫым барҙы - Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡаршы алырға - үҙенең сират көнөндә һуңынан ул Ғәйшә ваҡытында ҡайтып, минең өйөмдө бик ҡаты шаҡып: «Ул йоҡлаймы?» Мин шаҡ ҡаттым шунан уны ҡаршы алырға сыҡтым. Ул: «Ҙур проблема килеп сыҡты», — тине. Мин: «Ул ниндәй проблема? Ғассандар килдеме әле?» Ул: «Юҡ, ысынында мәсьәлә шул проблеманан мөһимерәк һәм оҙағыраҡ», — тип яуап бирҙе. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡатындарын айырҙы. Ғүмәр: «Хәфшәгә ниндәй бәлә һәм юғалтыу!» Былай булмаҫ тип уйлағайным. Шулай итеп, мин кейемдәремде йыйып алдым, һуңынан пәйғәмбәребеҙ менән Фәжр намаҙын уҡыным, саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм әху ғәләйһи васалләм һуңынан Ул бейек бүлмәгә инеп, унда үҙен изоляцияланы. Шулай итеп, илап ултырған Хәфшәхте осраттым да: “Нимә илаттығыҙ, иҫкәртмәнемме? Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һеҙҙе айырҙымы? Ул: «Белмәйем, хәҙер һөргөндә», — тип яуап биргән. Шулай итеп, мин сығып, минбәргә барҙым һәм уның тирәһендә бер нисә кеше - унға ла етмәгән - йыйылған, ҡайһы берҙәре илай. Шулай итеп, мин улар менән бер аҙ ултырҙым да, һуңынан ысынлап та, Ул йәшәгән һөргөн урынына барғым килде. Мин Әсүәдкә, уның бәләкәй хеҙмәтсе малайына: «Ғүмәр өсөн рөхсәт һора?» Шулай итеп, ул инеп, пәйғәмбәребеҙ менән һөйләште, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, һуңынан сығып: «Мин һиңә нимә әйтергә теләгәнеңде әйттем, әммә ул өндәшмәне», — тине. Шулай итеп, һуңынан мин ҡайтып, минбәр янында булған кешеләр менән йыйылдым. Бер мәлдән һуң минең теләк тағы ла тыуҙы, шуға күрә мин бәләкәй малай менән осрашты, һуңынан мин уға нимә әйтергә теләгәнемде әйттем, элекке кеүек һәм ул элекке кеүек яуап бирҙе лә. Шулай итеп, минбәр янында торған кешеләр менән кире ултырҙым. Күрәһең, теләгем тағы ла тыуҙы, шуға күрә мин тағы ла бәләкәй малай янына барҙым һәм мин: «Ғүмәр өсөн рөхсәт һора?» Шулай итеп, ул да элекке кеүек яуап бирҙе. Ҡайтып китергә йыйынғанда, бәләкәй малай мине саҡырып алды ла: «Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм һиңә инергә рөхсәт итте», — тине. Шулай итеп, мин уны ҡаршы алырға индем, ул шул ваҡытта ҡом өҫтөндә матрас булып ята, ә ҡом менән уның араһында матрас юҡ, шуға күрә ҡом уның тәненең яғына баҫылған. Ул ҡорот тултырылған күндән эшләнгән мендәргә таянған. Мин уны сәләмләштем, шунан мин һаман торғанда әйттем: “Һеҙ ҡатындарығыҙ менән айырылдығыҙмы”. Шулай итеп, ул миңә ҡарап: “Юҡ”, – тине. Шунан мин: «Мине күргән өсөн насар тояһыңмы?» Беҙ – ҡатындарыбыҙҙы буйһондорорға күнеккән ҡурайштар. Бында килгәндә ҡатындарына буйһондоролған халыҡ осраны. Шулай итеп Ғүмәр һөйләне. Шул саҡ Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм йылмайҙы. Шунан мин: «Әгәр ҙә һин мине Хәфшәһ менән осрашҡанды күрһәң, мин уға: «Әгәр ҙә -Пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны-, һинең балың булһа, ул Пәйғәмбәребеҙ тарафынан матурыраҡ һәм яратылғаныраҡ булһа», — тинем. Ғүмәрҙең әйтергә теләгәне — Ғәйсе радиаллаһу әнһә. Шуға ул тағы йылмайҙы. Шунан мин ултырҙым, мин уны күреп йылмайып шунан мин уның өйөнә ҡараным. Валлаһи, мин унда бер нәмә лә күрмәнем, сөнки күҙҙәрем өс тапҡырҙан да кәм булмаған алға-артҡа ҡараны. Шунан мин әйттем: «Аллаһтан өммәтегеҙ өсөн донъяны киңәйтеүен һорағыҙ, сөнки хатта фарсылар һәм рамауиҙар ҙа Аллаһҡа табынмаһалар ҙа киңәйтелгән һәм донъя бирелгән», — тинем. Ул ваҡытта ул ятҡан була һәм: «Һин шикләнәһеңме, эй, ибн Әл-Хатсхоб? Улар донъя тормошонда изгелектәрен тиҙләткән халыҡ». Мин: «Эй, Аллаһ илсеһе, минең өсөн ғәфү үтен», — тинем. Баҡтиһәң, тап минең шундай хөкөм арҡаһында Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм Хәфшәһ уны Ғәйсә радиаллаһу әнһәгә еткергәндә үҙен изоляциялаған булып сыҡты. Быға тиклем Ул әйткән ине: «Мин улар менән бер ай ҙа ҡалмайым, сөнки Аллаһ Уны шелтәләгәндән һуң, Ул уларҙан асыуланды». Егерме туғыҙ көн үткәс, иң беренсе янына килгән кешеһе Ғәйсиә була. Шуға күрә Ғәйшә уға: «Һин беҙгә бер ай килмәҫкә ант иттең, ә бөгөн беҙ егерме туғыҙынсы төндө генә үттек, мин уны һананым», — тигән. Шуға күрә пәйғәмбәребеҙ: «Был айҙа егерме туғыҙ көн бар», — тигән. Па Айҙа, ысынлап та, егерме туғыҙ көн бар. Шунан Ғәйсиә радиаллаһу ғәнһә: «Шунан тәҡйиир -һайлау- тигән аят төштө. Шулай итеп, Ул минән башланы, ҡатындарының беренсеһе булараҡ. Ул: «Ысынлап та, мин һиңә бер нәмәне иҫкә төшөрәм, йәғни ата-әсәйеңдең фекерен һорамайынса ашыҡма», — тигән. Ғәйсә радиаллаһу әнһә: «Мин инде беләм, атай-әсәйем һине айырырға ҡушмаған», — тине. Шунан һуң: «Ысынлап та, Аллаһ әйтте: - Эй, пәйғәмбәр, ҡатындарығыҙ менән һөйләшегеҙ... Уның һүҙенә еткәнсе... ҙур сауап- QS Al Ahzab: 28 -29-. Ғәййсә, Аллаһ унан риза булһын: «Атай-әсәйем шулай ҡуштымы? Ысынлап та, мин Аллаһты, Уның илсеһен һәм теге донъяны өҫтөн күрәм». Һуңынан Уның ҡатындары ла шул уҡ нәмәне һайланы һәм һуңынан улар, тип әйттеләр, тип әйттеләр Ғәйсе радиаллаһу әнһә.