Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan

Imam Bukhari : 4792

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }حَتَّى حَجَّ وَحَجَجْتُ مَعَهُ وَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِإِدَاوَةٍ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْهَا فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }قَالَ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ هُمَا عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ قَالَ كُنْتُ أَنَا وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهُمْ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ بِمَا حَدَثَ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْوَحْيِ أَوْ غَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصَخِبْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي قَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي ذَلِكَ وَقُلْتُ لَهَا قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكِ مِنْهُنَّ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَنَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ قَدْ خِبْتِ وَخَسِرْتِ أَفَتَأْمَنِينَ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِي لَا تَسْتَكْثِرِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ قَالَ عُمَرُ وَكُنَّا قَدْ تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي الْأَنْصَارِيُّ يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ إِلَيْنَا عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَثَمَّ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ قَدْ حَدَثَ الْيَوْمَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَهْوَلُ طَلَّقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُوَقَالَ عُبَيْدُ بْنُ حُنَيْنٍ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ فَقَالَ اعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْوَاجَهُ فَقُلْتُ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ هَذَا أَطَلَّقَكُنَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي فِيهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ الْغُلَامُ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ كَلَّمْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَقُلْتُ لِلْغُلَامِ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَرَجَعْتُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا قَالَ إِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي فَقَالَ قَدْ أَذِنَ لَكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ إِلَيَّ بَصَرَهُ فَقَالَ لَا فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَبَسُّمَةً أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِي بَيْتِهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ قَدْ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَجَلَسَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي هَذَا أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنَّ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلُوا طَيِّبَاتِهِمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَكَانَ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ كُنْتَ قَدْ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّمَا أَصْبَحْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً فَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى آيَةَ التَّخَيُّرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ فَاخْتَرْتُهُ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ كُلَّهُنَّ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ

Һөйләне беҙгә [Әбү Яман] Һөйләне беҙгә [Сөғәйеп] [Әз Зөһриҙән] ул әйтте; Миңә [Ғөбәйҙулла бин Абдулла бин Әбү Цаурҙан] [Ғабдулла бин Ғаббастан] радиаллаһу ғәнһүмәнән хәбәр итте, тине; Мин һәр ваҡыт Ғүмәр бин Әл-Хәтсхабтан Пәйғәмбәребеҙҙең ҡатындарынан ике ҡатын тураһында һорашырға ныҡыштым, уларҙы Аллаһ Тәғәлә икеһенә лә: «ТӘТҮБӘ ИЛЛӘЛӘҺИ ФАҠАД ШӘҒӘТ ҠОЛУБӨКӨМӘ», — тигән. Бер көнгә тиклем ул хаж ҡылды, мин дә уның менән бергә хаж ҡылдым. Юл ыңғайы еңеләйер өсөн ситкәрәк китте, шунан мин бер ҡап һыу тотоп артынан эйәрҙем. Ул дефекация яһаны, ә ул ҡайтты ла мин уның ҡулына һыу ҡойҙом, шунан ул тәһәрәт алды. Бына шул саҡта мин һораным: «Эй, Әмирүл Мөкминин, кемдәр ул ике ҡатын-ҡыҙ пәйғәмбәребеҙҙең ҡатындарынан, улар тураһында Аллаһ Тәғәлә уларҙы икеһенә лә: «ТӘТУУБА ИЛЛӘЛӘҺИ ФАҠАД ШАҒАТЫ - ҠУЛУБУБУҠУМА - әгәр һеҙ икегеҙ ҙә тәүбә итһәгеҙ, Аллаһҡа тәүбә итһәгеҙ, ул үҙегеҙҙе ҡабул итһәгеҙ, изгелек..-'.' [Ғүмәр]: «Һин ниндәй ғәжәпләндерерһең, эй, Ибн Ғәббәс!» Ике ҡатын — Ғәйсә һәм Хәфшәһ. Шунан һуң Ғүмәр үҙенең хәҙисен киңерәк итеп һөйләне, ул әйтте; Элек минең бер күршем Бәни Өмәйә бин Зәйеттең ансарҙарынан Мәнидала ярлы йәшәүселәр ине. Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм мәжлесенә алмашлап йөрөнөк. Бер көн мин дә, ул да бер көн бар ине. Мин булһам, ул еткергән нәмәләрҙе вәхи йәки башҡа нәмә рәүешендә шул көндө еткерер инем. Ә сират еткәс, ул да шулай эшләй. Беҙ – вазифаһы һәр ваҡыт ҡатын-ҡыҙҙан өҫтөн торған Ҡөрәйш милләте. Ә беҙ ансарҙар менән осрашҡандан һуң, улар ҡатын-ҡыҙҙарының йоғонтоһонда көслө халыҡ икәнлеге асыҡланды. Шулай итеп, ҡатындарыбыҙ ҙа ансар ҡатындарының әҙәплелеген, ғәҙәттәрен ҡабатлай, үҙләштерә башланы. Шунан ҡатынымды фекер алышырға саҡырҙым, шунан ул минең дәлилемде бәхәсләште. Мин уның дауалауын инҡар иттем, нишләп мине фекер алышырға саҡырмайһың, тине. Валлаһи, ысынлап та, пәйғәмбәребеҙҙең ҡатындары уны фекер алышырға саҡырған. Бөгөн дә бөгөн кискә тиклем береһе уны тын ҡалдырҙы», — тип уйланы. Шуға ла аптыраным. Мин уға: «Ысынлап та, был уларҙы эшләгән һәр кем өсөн зыян булыр», — тинем. Шунан һуң кейемдәремде һалырға ашыҡтым, шунан Хәфшәх менән осраштым. Мин уға: «Эй, Хафшаһ, һеҙҙең арағыҙҙан берәйһе пәйғәмбәребеҙҙе бөгөн кискә тиклем асыуландырҙымы?» Ул: «Эйе», — тип яуап бирҙе. Мин әйттем: «Ысынлап та, һин отолдоң!» Әгәр ҙә Аллаһ Тәғәлә пәйғәмбәребеҙҙең асыуы арҡаһында асыуланһа, һеҙ һәләк булырһығыҙ тип уйлайһығыҙмы? Пәйғәмбәребеҙҙән күп талаптар ҡуймағыҙ, уның менән бер нәмәлә лә бәхәсләшмәгеҙ. Һәм уны иғтибарһыҙ ҡалдырмағыҙ. Минән һора, нимә теләйһең. Һеҙҙең балға көнләшмәгеҙ, уны пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм - йәғни Ғәйсә -' күберәк яратҡан. Ғүмәр әйтте; Быға тиклем Ғассан беҙҙең менән һуғышырға һыбайлылар әҙерләй, тип үҙ-ара һөйләшкәйнек. Сират еткән көндө Ансари дуҫым мәжлескә йөрөнө, шунан, шәйшә намаҙынан һуң мине ҡаршы алырға ҡайтты. Минең ишегемде бик ныҡ шаҡыны ла: “Тиҙ генә ас!” шуға күрә шунда уҡ уны ҡаршы алырға сыҡтым. Ул: «Ысынлап та, бөгөн ҙур ваҡиға булды», — тине. Мин: «Был ниндәй ваҡиға булды? Ғассан килдеме?» Ул: «Юҡ, хатта унан да ҙурыраҡ», — тип яуап бирҙе. Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм ҡатындарын айырған ине. [Өбәйет бин Хөнәйн] әйтте; Ул [Ибн Ғәббәсте] ишетте, [Ғүмәрҙән], ул әйтте; На Би саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡатындарын ташлап китте, шуға күрә мин: «Ысынлап та, Хәфшәх аҡса юғалтты», — тинем. Мин былай булыр тип көткәйнем. Мин шунда уҡ кейемдәремде йыйҙым, шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам менән Фәжр намаҙын уҡыным. Бынан һуң Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм уның эскән урынына инеп, шунда тынып ҡала. Шунан Хәфшәхте күрергә индем, илап йөрөгән булып сыҡты. Мин уға: “Нимә һине илатҡан”, – тинем. Ошоно иҫкә төшөрмәнемме? Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һине айырҙымы? Ул: «Белмәйем, эске урында ҡасып йөрөгән», — тип яуап бирҙе. Шулай итеп, шунда уҡ сығып, минбәргә мендем, баҡтиһәң, тирә-яҡта бер нисә кеше бар, ҡайһы берҙәре лә илай, шуға улар менән бер аҙ ултырҙым да, атмосфераны башҡаса тыя алманым. Шулай итеп, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡунып торған эске урынға килеп еттем. Мин дә ҡара ҡолға: «Ғүмәр өсөн рөхсәт һора», — тинем. Шунан ҡол инеп, пәйғәмбәребеҙ менән һөйләште, һуңынан ҡайтып: «Мин пәйғәмбәребеҙ менән һөйләштем, һеҙҙе лә телгә алдым, әммә ул өндәшмәне», — тине. Ниһайәт, ҡайтып, минбәр тирәһендә йөрөгән кешеләр төркөмө менән тағы ултырҙым. Шунан һуң, башҡаса түҙмәнем, ҡолға тағы барып: «Ғүмәр өсөн рөхсәт һора», — тинем. Инде лә, һине телгә алдым, өндәшмәне, тип ҡайтып инде. Мин ҡайтып, бер нисә кеше менән подиумға ултырҙым. Шулай ҙа түҙмәнем, ҡолға барып: «Быны Ғүмәр өсөн һора», — тинем. Ул инеп: «Ысынлап та, мин һинең исемеңде әйттем, әммә ул өндәшмәне», — тип ҡайтты. Шулай итеп, мин китергә боролғас, ҡапыл ҡол мине саҡырҙы ла: «Ысынлап та, пәйғәмбәребеҙ һиңә рөхсәт бирҙе», — тине. Ниһайәт, ҡом өҫтөндә матрасһыҙ матрас ятҡан пәйғәмбәребеҙҙе осраттым. Ҡом уның тәненең ситендә эҙ ҡалдырған ине. уның ҡорот тултырылған күн мендәре бар ине. Мин уға сәләм бирҙем һәм баҫып тороп: «Эй, Аллаһ Рәсүле, һеҙ ҡатындарығыҙҙы айырҙығыҙмы?» Шуға күрә ул миңә ҡарашын күтәреп: “Юҡ”, – тип яуап бирҙе. Шулай итеп, мин: «Аллаһу Әкбәр», — тинем. Мин тороп тағы: «Ишеттем, эй, Аллаһ Рәсүле, әгәр мине күрһәң», — тинем. Беҙ ҡатын-ҡыҙҙарҙы һәр ваҡыт контролдә тотҡан Ҡөрәйш милләте. Әммә Мәҙинәгә барғас, уларҙың ҡатын-ҡыҙ өҫтөнлөк иткән халыҡ булыуы асыҡланды. Шул саҡ Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм йылмайҙы. Шунан мин тағы ла: «Эй, Аллаһ Рәсүле, әгәр ҙә һин мине күрергә теләһәң», – тинем. Мин Хәфшәһ менән осраштым һәм уға: «Әгәр ҙә күршеңде пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм - йәғни Ғәйсә- тигәнде нығыраҡ яратһа, бер ҡасан да көнләшмә», - тинем. Шул саҡ пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм тағы йылмайҙы. Шулай итеп, шул ваҡытта ултырып, ҡарашымды уның өйөнә күтәрҙем. Шуға күрә, Аллаһ менән ант итәм, мин уның өйөндә өс ҡыҙҙырылған тиренән башҡа бер нәмә лә күрмәнем. Мин уға: «Эй, Аллаһ Рәсүле, өммәтең өсөн Аллаһ Тәғәләгә доға ҡыл», — тинем. Сөнки фарсыларға һәм римлеләргә азатлыҡ бирелгән, уларға ла донъя бирелгән, хатта улар Аллаһҡа табынмаһалар ҙа». Ниһайәт, пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм быға тиклем ятҡан урынына ултырҙы. Шунан: «Һинең холҡоң шулаймы, эй, Ибнул Хатсхаб? Ысынлап та, улар донъяла изгелектәрен ашыҡтырған халыҡ». Мин: «Минең өсөн ғәфү үтен», — тинем. Тимәк, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡатындарын шул мәсьәлә арҡаһында ташлап киткән. Атап әйткәндә, Хәфшәх уны Ғәйсәгә таратҡас, был егерме туғыҙ көнгә булды. Са Ул ваҡытта ул: «Мин уларҙы бер ай күрергә инмәйем», — тигән. Шулай итеп, улар менән асыуланыуының ҡатылығы арҡаһында, атап әйткәндә, Аллаһ уны шелтәләгәндә. Ә егерме туғыҙ көн үткәс, Ғәйшә менән осрашты ла, унан башланы. Шуға күрә Ғәйсиә уға: «Эй, Аллаһ илсеһе, ысынлап та, һин беҙҙе тотош бер ай күрмәҫкә ант иттең», — тине. Шул арала бөгөн һин, мин иҫәпләгәнсә, егерме туғыҙынсы көнөңә генә аяҡ баҫтың», — тип уйланы. Шунан һуң ул; — Ысынлап та, айҙар һаны егерме туғыҙ көн. Һәм, ысынлап та, ул айҙағы көндәр һаны егерме туғыҙ төн. Ғәйшә әйтте; Шунан һуң Аллаһы Тәғәлә Тәғәлә Әт Таҡйыр аятын - пәйғәмбәрҙең ҡатыны булып ҡалыу-ҡалмауҙы һайлауҙы үҙ эсенә алған аят - иңдерҙе. Минән башланы, ҡатындары араһында беренсе ҡатын. Ә мин уны өҫтөн күрәм. Шунан һуң бөтә ҡатындарына ла һайлау мөмкинлеге бирҙе, улар Айсиә әйткәнсә яуап бирҙе.