Menentukan awal ramadan dan idul fitri dengan melihat hilal

Imam Muslim : 2708

قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا مَضَى تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَدَأَ بِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّكَ دَخَلْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ أَعُدُّهُنَّ فَقَالَ إِنَّ الشَّهْرَ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا فَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي فِيهِ حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ ثُمَّ قَرَأَ عَلَيَّ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ حَتَّى بَلَغَ أَجْرًا عَظِيمًا } قَالَتْ عَائِشَةُ قَدْ عَلِمَ وَاللَّهِ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا لِيَأْمُرَانِي بِفِرَاقِهِ قَالَتْ فَقُلْتُ أَوَ فِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ قَالَ مَعْمَرٌ فَأَخْبَرَنِي أَيُّوبُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ لَا تُخْبِرْ نِسَاءَكَ أَنِّي اخْتَرْتُكَ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ أَرْسَلَنِي مُبَلِّغًا وَلَمْ يُرْسِلْنِي مُتَعَنِّتًا قَالَ قَتَادَةُ { صَغَتْ قُلُوبُكُمَا } مَالَتْ قُلُوبُكُمَا

Хәҙистең лафажы бер үк тиерлек булғанда, беҙгә [Исхаҡ бин Ибраһим Әл-Һандлали] һәм [Мөхәммәт бин Әби Ғүмәр] тураһында һөйләп, ул әйтте; Ибн Әби Ғүмәр әйткән; Беҙгә һөйләгән. Шул арала Исхаҡ; Беҙгә хәбәр итте [Ғәбдүр Раззаҡ] беҙгә хәбәр итте [Мәғмәр] [Әз Зөһриҙән] әйтте; Миңә [Ғәйшәнән] хәбәр итеп, ул әйтте; Егерме туғыҙ төн үткәс, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм мине беренсе тапҡыр осратты, шуға күрә мин һораным; Эй, Аллаһ Рәсүле, һин бер ай буйы беҙҙе күрмәҫкә ант иттең, ә мин һинең менән осрашҡанға тиклем егерме туғыҙ көн генә һананым. Ул: «Ысынлап та, бер айҙа егерме туғыҙ көн бар», — тине. Шунан дауам итте: «Эй, Ғәйсә, мин, ысынлап та, бер мәсьәләне алға ҡуйырға йыйынам, шуға күрә ата-әсәйең менән кәңәшләшкәнсе, хәл итергә ашыҡма». Шунан миңә аят уҡыны, йәғни: “Эй, пәйғәмбәр, ҡатындарығыҙға әйтегеҙ – аятҡа килегеҙ – ҙур сауап”. Ғәйшә әйтте; Ысынлап та, ул инде белә ине, Аллаһ менән ант итәм, атай-әсәйемдең мине үҙенән айырырға рөхсәт итмәйәсәген. Ул -Ғәйсә- дауам итте; Мин әйттем; Был мәсьәлә буйынса атай-әсәйемдән фекер һорарға ҡушаһыңмы? Ысынлап та, мин Аллаһты, Уның илсеһен һәм теге донъя ауылын һайлайым. [Мәғмәр] әйтте; Миңә [Әйүпкә] хәбәр ителде: [Ғәйсиә] әйтте; Башҡа ҡатындарыңа мин һине һайланым тип әйтмә. Шуға күрә пәйғәмбәребеҙ уға: «Ысынлап та, Аллаһ мине еткереүсе итеп ебәрҙе, бәлә тыуҙырыусы итеп ебәрмәне», — тигән. Ҡатадах әйтте; Һөйләмдең мәғәнәһе 'in shaghat qulubukuma', атап әйткәндә: Һеҙҙең күңелдәрегеҙ икеһе лә -изгелекте ҡабул итергә ынтыла-'.